Właściwości farmakokinetyczne
Pirydoksyna

Pirydoksyna (witamina B6) charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 0,5-5,7 godzinach od podania doustnego. Wchłanianie odbywa się głównie przez bierny transport i dyfuzję, jednak może być upośledzone u pacjentów z zespołami złego wchłaniania lub po resekcji żołądka. Spożycie wysokotłuszczowego, wysokokalorycznego posiłku opóźnia wchłanianie i zmniejsza biodostępność pirydoksyny, redukując Cmax nawet o 67% i AUC o 37% w porównaniu do podania na czczo. Po absorpcji pirydoksyna jest transportowana do tkanek, gdzie około 60% przekształca się w aktywny metabolit 5′-fosforan pirydoksalu (PLP), który w 80% wiąże się z białkami osocza, głównie albuminami. Witamina B6 jest magazynowana przede wszystkim w wątrobie i mięśniach, a także przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki.

Właściwości farmakokinetyczne pirydoksyny

Pirydoksyna (witamina B6) to ważna substancja odgrywająca kluczową rolę w wielu procesach metabolicznych organizmu. Jej farmakokinetyka obejmuje złożone procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji. W niniejszym artykule przedstawiono szczegółowe informacje na temat właściwości farmakokinetycznych pirydoksyny na podstawie danych z charakterystyk produktów leczniczych zawierających tę substancję.1

Wchłanianie pirydoksyny

Pirydoksyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym, związki wykazujące aktywność witaminy B6 (pirydoksyna, pirydoksal i pirydoksamina) ulegają szybkiemu wchłanianiu, zwłaszcza w górnej części przewodu pokarmowego.2 Proces wchłaniania zachodzi na zasadzie biernego transportu i dyfuzji, ponieważ witamina B6 należy do witamin rozpuszczalnych w wodzie.3

Wchłanianie pirydoksyny może być zmniejszone w przypadku pacjentów z zespołami złego wchłaniania lub po resekcji żołądka.4 W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że maksymalne stężenie pirydoksyny w osoczu jest osiągane po około 0,5-5,7 godzinach od podania doustnego.56

Spożycie pokarmu może wpływać na wchłanianie pirydoksyny. Wysokotłuszczowy, wysokokaloryczny posiłek opóźnia wchłanianie pirydoksyny oraz zmniejsza jej biodostępność. Badania wykazały, że pokarm może zmniejszyć Cmax i AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) pirydoksyny nawet o 67% i 37% w porównaniu do podania na czczo.7

Dystrybucja w organizmie

Po wchłonięciu, pirydoksyna jest transportowana przez układ krążenia do różnych tkanek organizmu. W osoczu krwi chlorowodorek pirydoksyny przekształca się w około 60% w 5′-fosforan pirydoksalu (PLP), do 15% w wolną pirydoksynę i do 14% w pirydoksal, przy czym większość tych związków wiąże się z albuminami.8

We krwi, PLP w prawie 80% wiąże się z białkami. W erytrocytach jest w większości związany z hemoglobiną.9 Pirydoksyna silnie wiąże się z białkami, głównie z albuminami. Jej główny aktywny metabolit, 5′-fosforan pirydoksalu (PLP), odpowiada za co najmniej 60% stężeń witaminy B6, które krążą w organizmie.10

Witamina B6 jest magazynowana głównie w wątrobie, jednak około 50% jej zasobów znajduje się również w mięśniach, gdzie jest związana z fosforylazą glikogenu. Pirydoksyna jest również gromadzona w mózgu, gdzie przenika prawdopodobnie w mechanizmie ulegającym wysyceniu.11

Pirydoksyna przenika przez barierę łożyskową i pojawia się również w mleku matki.1213

Metabolizm pirydoksyny

Pirydoksyna po wchłonięciu uległa przekształceniu w aktywne postacie witaminy B6. Głównym narządem, w którym zachodzą przemiany pirydoksyny i pirydoksaminy przyjętej z pokarmem, jest wątroba.14 W wątrobie dochodzi do fosforylacji pirydoksyny, co prowadzi do powstania aktywnych metabolicznie związków, takich jak fosforan pirydoksalu i fosforan pirydoksaminy.15

Pirydoksyna jest prolekiem metabolizowanym głównie w wątrobie i podlegającym silnemu efektowi pierwszego przejścia.16 Schemat metabolizmu pirydoksyny jest złożony i obejmuje powstawanie pierwotnych i wtórnych metabolitów oraz wzajemne przekształcanie do pirydoksyny.17

5′-fosforan pirydoksalu jest główną formą aktywną witaminy B6 w organizmie. Wykazano, że stężenie biologicznie czynnych pochodnych pirydoksyny w osoczu ściśle odpowiada stężeniu pirydoksyny w wątrobie.18

Eliminacja z organizmu

Główną drogą eliminacji witaminy B6 jest wydalanie przez nerki. Pirydoksal jest utleniany w wątrobie do kwasu 4-pirydoksylowego, który stanowi główny metabolit wydalany z moczem.1920

Z moczem wydalane było w postaci różnych metabolitów około 74% dożylnej dawki 100 mg pirydoksyny.21 Maksymalne wydalanie kwasu 4-pirydoksynowego w moczu występuje pomiędzy 2. a 5. godziną po podaniu witaminy B6. Około 8% – 10% witaminy wydalane jest tą drogą w formie niezmienionej.22

Po przyjęciu bardzo dużej dawki pirydoksyny, większość jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej.23

Okres półtrwania eliminacji pirydoksyny jest stosunkowo krótki i wynosi około 0,4-0,5 godziny.24 Natomiast biologiczny okres półtrwania fosforanu pirydoksalu jest dłuższy i wynosi około 15-25 dni.25

Interakcje farmakokinetyczne

Pirydoksyna może wchodzić w interakcje z innymi substancjami, co może wpływać na jej farmakokinetykę. Istotne jest to, że witamina B6 zwiększa o około 40% wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego do osocza.26

Nie przewiduje się, aby podawanie witamin B1, B6 i B12 w skojarzeniu wywierało niekorzystny wpływ na farmakokinetykę poszczególnych witamin.27

Szczegółowe parametry farmakokinetyczne

Badania farmakokinetyczne dostarczają szczegółowych danych na temat parametrów farmakokinetycznych pirydoksyny. Poniżej przedstawiono tabelę zawierającą wybrane parametry farmakokinetyczne pirydoksyny i jej metabolitów po podaniu doustnym:

Parametr Pirydoksyna Pirydoksal 5′-fosforan pirydoksalu Pirydoksamina 5′-fosforan pirydoksaminy
AUC0-inf (ng•h/mL) – dawka pojedyncza 43,4 ± 16,5 211,6 ± 46,1 4,1 ± 2,7 5,2 ± 3,8
AUC0-inf (ng•h/mL) – dawka wielokrotna 64,5 ± 36,4 1587,2 ± 550,0 2,6 ± 0,8 94,5 ± 58,0
Cmax (ng/mL) – dawka pojedyncza 32,6 ± 15,0 30,0 ± 10,0 0,5 ± 0,7 0,7 ± 0,5
Cmax (ng/mL) – dawka wielokrotna 46,1 ± 28,3 84,9 ± 16,9 0,5 ± 0,2 2,3 ± 1,7
tmax (h) 5,6 ± 1,3
t1/2el (h) 0,4 ± 0,2 2,1 ± 2,2 81,6 ± 42,2 3,1 ± 2,5 66,5 ± 51,3

28

Czynniki wpływające na farmakokinetykę pirydoksyny

Farmakokinetyka pirydoksyny może być modyfikowana przez różne czynniki fizjologiczne i patologiczne:

  • Zespoły złego wchłaniania – mogą prowadzić do zmniejszonego wchłaniania pirydoksyny29
  • Stan po resekcji żołądka – może wpływać na wchłanianie pirydoksyny30
  • Dieta – spożycie pokarmu, zwłaszcza wysokotłuszczowego, może opóźniać wchłanianie i zmniejszać biodostępność pirydoksyny31

Wpływ pirydoksyny na farmakokinetykę innych substancji

Pirydoksyna może wpływać na farmakokinetykę innych substancji, co ma szczególne znaczenie w przypadku suplementacji magnezem. Witamina B6 zwiększa o około 40% efektywność wchłaniania magnezu z przewodu pokarmowego do osocza oraz hamuje proces jego wydalania z organizmu.32

Jest to szczególnie istotne w preparatach łączonych, zawierających zarówno magnez, jak i pirydoksynę, ponieważ witamina B6 zwiększa skuteczność suplementacji magnezem.33

Charakterystyka farmakokinetyczna pirydoksyny w różnych postaciach farmaceutycznych

Pirydoksyna występuje w różnych postaciach farmaceutycznych, co może wpływać na jej właściwości farmakokinetyczne. W przypadku tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, takich jak Bonjesta, profil farmakokinetyczny jest odmienny niż w przypadku standardowych tabletek czy postaci iniekcyjnych.34

W przypadku roztworu do wstrzykiwań, jak Milgamma N czy Neurovit Fast, pirydoksyna podana domięśniowo szybko przenika do krwiobiegu i jest rozprowadzana w organizmie. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1 godziny po wstrzyknięciu.35

Różnice w parametrach farmakokinetycznych pirydoksyny w zależności od drogi podania i postaci farmaceutycznej mają istotne znaczenie kliniczne i wpływają na wybór odpowiedniej formy leku w konkretnych sytuacjach terapeutycznych.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl