Dawkowanie i sposób podawania
Nadroparyna

Nadroparyna wapniowa, będąca heparyną drobnocząsteczkową (LMWH), jest stosowana w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych oraz masy ciała pacjenta. W profilaktyce pooperacyjnej dawka wynosi zazwyczaj 0,3 ml (2 850 j.m. anty-Xa) podskórnie raz na dobę przez co najmniej 7 dni, z pierwszą dawką podaną 2-4 godziny przed zabiegiem. W zabiegach ortopedycznych stosuje się schemat dawkowania oparty na 38 j.m. anty-Xa/kg mc., z dawką zwiększaną o 50% od 4. dnia po zabiegu, trwającą minimum 10 dni. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich nadroparynę podaje się podskórnie co 12 godzin, według przelicznika 86 j.m. anty-Xa/kg mc., przez około 10 dni. W niestabilnej dławicy piersiowej i zawale mięśnia sercowego bez załamka Q stosuje się dawkę bolus dożylny i dalsze podskórne podawanie co 12 godzin, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym do 325 mg/dobę. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała, z podanymi wartościami od 0,2 ml (1 900 j.m. anty-Xa) do 1,0 ml (7 600 j.m. anty-Xa) w zależności od wskazania i masy pacjenta.

  1. Dawkowanie i sposób podawania nadroparyny
    1. Technika podania podskórnego
  2. Dawkowanie nadroparyny w różnych wskazaniach klinicznych
    1. Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
    2. Zapobieganie wykrzepianiu w układzie krążenia pozaustrojowego podczas hemodializy
    3. Leczenie zakrzepicy żył głębokich z towarzyszącą zatorowością płucną lub bez zatorowości
    4. Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q
  3. Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
    1. Dzieci i młodzież
    2. Pacjenci w podeszłym wieku
    3. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
    4. Kolejne rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania nadroparyny

Nadroparyna wapniowa jest heparyną drobnocząsteczkową (LMWH) stosowaną w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Należy zwrócić szczególną uwagę na specyficzne instrukcje dotyczące dawkowania nadroparyny, ponieważ różne preparaty heparyn drobnocząsteczkowych nie są równoważne z powodu różnej aktywności biologicznej każdego z produktów.12

Nadroparyna może być podawana podskórnie lub dożylnie, w zależności od wskazania klinicznego. W przypadku produktu Fraxiparine dostępne są ampułko-strzykawki z podziałką, które ułatwiają podawanie odpowiednich dawek, jeżeli konieczne jest dostosowanie dawki do masy ciała pacjenta.3

Technika podania podskórnego

Przy wstrzyknięciach podskórnych jako miejsce wstrzyknięcia wybiera się zwykle ścianę przednio-boczną brzucha, na zmianę po prawej lub lewej stronie. Alternatywnie można zastosować udo. Technika iniekcji obejmuje następujące kroki:

  • Uchwycić kciukiem i palcem wskazującym fałd skóry
  • Wprowadzić igłę prostopadle w fałd skóry
  • Utrzymywać fałd skóry palcami przez cały czas wstrzykiwania produktu45

Dawkowanie nadroparyny w różnych wskazaniach klinicznych

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

W zależności od typu zabiegu chirurgicznego stosuje się różne schematy dawkowania nadroparyny:67

Standardowy zabieg chirurgiczny

Nadroparynę (Fraxiparine/Fraxiparine Multi) należy podawać podskórnie, raz na dobę w dawce 0,3 ml (2 850 j.m. anty-Xa), przez co najmniej 7 dni. Pierwszą dawkę podaje się od 2 do 4 godzin przed zabiegiem. Profilaktykę należy utrzymywać przez cały okres występowania ryzyka zakrzepowo-zatorowego, co najmniej do momentu uruchomienia pacjenta.89

Ortopedyczny zabieg chirurgiczny

W przypadku zabiegów ortopedycznych nadroparynę podaje się podskórnie według następującego schematu:

  • Pierwsza dawka – 12 godzin przed zabiegiem
  • Druga dawka – 12 godzin po zakończeniu zabiegu
  • Kolejne dawki – raz na dobę, dostosowane do masy ciała pacjenta zgodnie z poniższą tabelą

Dawka nadroparyny opiera się na przeliczniku 38 j.m. anty-Xa/kg mc. i jest zwiększana o 50% od czwartego dnia po zabiegu. Leczenie powinno trwać co najmniej 10 dni, a profilaktykę należy utrzymywać tak długo, jak występuje ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, co najmniej do uruchomienia pacjenta.1011

Masa ciała (kg) Od okresu przed zabiegiem do 3. dnia po zabiegu Od 4. dnia po zabiegu
< 50 0,2 ml (1 900 j.m. anty-Xa) 0,3 ml (2 850 j.m. anty-Xa)
50-69 0,3 ml (2 850 j.m. anty-Xa) 0,4 ml (3 800 j.m. anty-Xa)
> 70 0,4 ml (3 800 j.m. anty-Xa) 0,6 ml (5 700 j.m. anty-Xa)
Profilaktyka u pacjentów nie poddawanych zabiegom chirurgicznym

U pacjentów niepoddawanych zabiegom chirurgicznym, ale z wysokim ryzykiem wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych, nadroparynę podaje się podskórnie, a dawkę dostosowuje się do masy ciała pacjenta:1213

Masa ciała (kg) Dawka podawana co 24 godziny
< 70 0,4 ml (3 800 j.m. anty-Xa)
> 70 0,6 ml (5 700 j.m. anty-Xa)

Czas trwania profilaktyki należy ustalić w oparciu o indywidualną ocenę ryzyka incydentu zakrzepowo-zatorowego u pacjenta.1415

Zapobieganie wykrzepianiu w układzie krążenia pozaustrojowego podczas hemodializy

Dawkowanie nadroparyny w zapobieganiu wykrzepianiu krwi podczas hemodializy wymaga indywidualnego podejścia dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem warunków technicznych hemodializy. Zazwyczaj produkt podaje się w jednorazowej dawce do linii tętniczej zestawu hemodializacyjnego na początku zabiegu.1617

Dla pacjentów bez zwiększonego ryzyka krwawienia, dawkę początkową należy dostosować do masy ciała zgodnie z poniższą tabelą:1819

Masa ciała (kg) Dawka podawana na początku hemodializy
< 50 0,3 ml (2 850 j.m. anty-Xa)
50-69 0,4 ml (3 800 j.m. anty-Xa)
≥ 70 0,6 ml (5 700 j.m. anty-Xa)

Należy pamiętać o następujących zasadach podczas stosowania nadroparyny w hemodializie:

  • U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia dawkę ustaloną w oparciu o masę ciała należy zmniejszyć o połowę2021
  • W przypadku zabiegów trwających dłużej niż 4 godziny, podczas zabiegu można podać dodatkową mniejszą dawkę nadroparyny2223
  • Dawki podawane przed kolejnymi zabiegami hemodializy należy dostosować w oparciu o wynik uzyskany po podaniu w czasie poprzedniego zabiegu2425

Leczenie zakrzepicy żył głębokich z towarzyszącą zatorowością płucną lub bez zatorowości

W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (z zatorowością płucną lub bez), nadroparynę podaje się podskórnie, dwa razy na dobę (co 12 godzin), zazwyczaj przez okres 10 dni. Dawkę należy dostosować do masy ciała pacjenta, według przelicznika 86 j.m. anty-Xa/kg mc.2627

Masa ciała (kg) Dawka podawana co 12 godzin
< 50 0,4 ml (3 800 j.m. anty-Xa)
50-59 0,5 ml (4 750 j.m. anty-Xa)
60-69 0,6 ml (5 700 j.m. anty-Xa)
70-79 0,7 ml (6 650 j.m. anty-Xa)
80-89 0,8 ml (7 600 j.m. anty-Xa)
≥ 90 0,9 ml (8 550 j.m. anty-Xa)

W trakcie leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej należy jak najszybciej rozpocząć leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, o ile nie są one przeciwwskazane. Leczenia nadroparyną nie należy przerywać do momentu uzyskania pożądanych wartości Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego (INR).2829

Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q

W leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q, nadroparynę podaje się podskórnie, 2 razy na dobę (co 12 godzin), w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce do 325 mg na dobę. Leczenie trwa zwykle 6 dni.3031

Pierwszą dawkę nadroparyny podaje się dożylnie (bolus), a kolejne podskórnie. Dawkę dostosowuje się do masy ciała pacjenta, według przelicznika 86 j.m. anty-Xa/kg mc. Nie należy stosować dawki większej niż 1 ml, a u pacjentów z masą ciała poniżej 50 kg należy stosować dawkę 0,4 ml.3233

Masa ciała (kg) Dawka początkowa (bolus dożylny) Wstrzyknięcie podskórne (co 12 godzin)
< 50 0,4 ml 0,4 ml
50-59 0,5 ml 0,5 ml
60-69 0,6 ml 0,6 ml
70-79 0,7 ml 0,7 ml
80-89 0,8 ml 0,8 ml
90-99 0,9 ml 0,9 ml
≥ 100 1,0 ml 1,0 ml

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Dotychczas nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nadroparyny wapniowej u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się stosowania w tej grupie wiekowej.3435

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy uwzględnić możliwość występowania zaburzenia czynności nerek. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się ocenę czynności nerek i odpowiednie dostosowanie dawki.3637

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Modyfikacja dawkowania nadroparyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zależy od stopnia niewydolności i wskazania klinicznego:3839

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej – zaburzenia czynności nerek
  • Łagodne zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min): Nie jest wymagane zmniejszenie dawki.4041
  • Umiarkowane zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i < 50 ml/min): W tych przypadkach całkowity wpływ nadroparyny wapniowej na organizm jest większy, co zwiększa ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych i krwotoku. Jeśli lekarz po ocenie indywidualnych czynników ryzyka zdecyduje o zasadności zmniejszenia dawki, powinna być ona zmniejszona o 25 do 33%.<sup data-drug="Fraxiparine" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="W przypadku umiarkowanego i ciężkiego zaburzenia czynności nerek, całkowity wpływ nadroparyny wapniowej na organizm jest większy. U tych pacjentów ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz krwotoku jest większe. […] Jeśli lekarz prowadzący, po ocenie indywidualnych czynników ryzyka zaburzeń zakrzepowo zatorowych oraz krwotoku u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i 42<sup data-drug="Fraxiparine Multi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="W przypadku umiarkowanego i ciężkiego zaburzenia czynności nerek, całkowity wpływ nadroparyny wapniowej na organizm jest większy. U tych pacjentów, ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz krwotoku jest większe. […] Jeśli lekarz prowadzący, po ocenie indywidualnych czynników ryzyka zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz krwotoku u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i 43
  • Ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min): W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek dawkę należy zmniejszyć o 25 do 33%.<sup data-drug="Fraxiparine" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 44<sup data-drug="Fraxiparine Multi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 45
Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego – zaburzenia czynności nerek
  • Łagodne zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min): Nie jest wymagane zmniejszenie dawki.4647
  • Umiarkowane zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i < 50 ml/min): Ze względu na zwiększony całkowity wpływ nadroparyny wapniowej na organizm w tych przypadkach, po ocenie indywidualnych czynników ryzyka, dawka powinna być zmniejszona o 25 do 33%.<sup data-drug="Fraxiparine" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="W przypadku umiarkowanego i ciężkiego zaburzenia czynności nerek, całkowity wpływ nadroparyny wapniowej na organizm jest większy. U tych pacjentów ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz krwotoku jest większe. […] Jeśli lekarz prowadzący, po ocenie indywidualnych czynników ryzyka zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz krwotoku u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i 48<sup data-drug="Fraxiparine Multi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="W przypadku umiarkowanego i ciężkiego zaburzenia czynności nerek, całkowity wpływ nadroparyny wapniowej na organizm jest większy. U tych pacjentów, ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz krwotoku jest większe. […] Jeśli lekarz prowadzący, po ocenie indywidualnych czynników ryzyka zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz krwotoku u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i 49
  • Ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min): Nadroparyna wapniowa jest przeciwwskazana do stosowania u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego.5051

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl