Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Memantyna

Memantyna, jako antagonista receptorów NMDA, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką, drgawkami lub czynnikami predysponującymi do obniżenia progu drgawkowego. Należy unikać jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami NMDA (amantadyna, ketamina, dekstrometorfan) ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego. Konieczne jest monitorowanie pacjentów z czynnikami zwiększającymi pH moczu (np. zmiany diety, preparaty alkalizujące, kwasica kanalikowo-nerkowa, infekcje dróg moczowych wywołane przez Proteus), gdyż zmiany pH mogą wpływać na farmakokinetykę memantyny i wymagać dostosowania dawkowania. W grupach pacjentów z chorobami kardiologicznymi (świeży zawał mięśnia sercowego, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca NYHA III-IV, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze) dostępne dane kliniczne są ograniczone, co wymaga wnikliwej obserwacji podczas terapii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania memantyny

Memantyna, jako antagonista receptorów NMDA, wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów oraz w przypadku występowania pewnych czynników ryzyka. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności związanych ze stosowaniem tej substancji leczniczej.1

<h4 id="pacjenci-z-padaczka-i-drgawkami”>Pacjenci z padaczką i drgawkami

Podczas stosowania memantyny zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub u pacjentów z czynnikami predysponującymi do padaczki. Mechanizm działania memantyny na układ receptorowy NMDA może potencjalnie modyfikować próg drgawkowy, co wymaga wzmożonej uwagi podczas leczenia w tej grupie chorych.2 3

Interakcje z antagonistami receptorów NMDA

Należy bezwzględnie unikać równoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA), takimi jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan. Substancje te oddziałują na ten sam układ receptorowy co memantyna, co może prowadzić do zwiększenia częstości występowania oraz nasilenia działań niepożądanych, głównie związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN).4 5

Wpływ zmian pH moczu na działanie memantyny

Należy uważnie monitorować stan pacjentów, u których występują czynniki mogące prowadzić do zwiększenia pH moczu. Do czynników tych należą:

6

Zwiększenie pH moczu może wpływać na farmakokinetykę memantyny, co może wymagać dostosowania dawkowania lub dodatkowego monitorowania pacjenta w trakcie leczenia.7

Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego

Z większości badań klinicznych wykluczono pacjentów z określonymi schorzeniami kardiologicznymi, dlatego dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania memantyny w tych grupach są ograniczone. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z:

8

Pacjentów z powyższymi chorobami należy podczas leczenia memantyną poddać wnikliwej obserwacji, ze względu na potencjalne ryzyko zaostrzenia istniejących schorzeń oraz ograniczoną wiedzę o profilu bezpieczeństwa memantyny w tych grupach.9

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

W zależności od preparatu zawierającego memantynę, należy zwrócić uwagę na dodatkowe substancje pomocnicze, które mogą wymagać szczególnej uwagi:10

Laktoza

Preparaty takie jak Biomentin, Cognomem, Memantin NeuroPharma (tabletki), Memantine Grindeks, Memigmin, Memolek czy Zenmem zawierają laktozę. Nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.11

Sorbitol

Preparaty w postaci roztworu doustnego zawierające memantynę, takie jak Memantin NeuroPharma czy Polmatine w postaci roztworu doustnego, zawierają sorbitol (E420). Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni stosować tych produktów. Należy także wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych jednocześnie produktów zawierających fruktozę (lub sorbitol) oraz pokarmu zawierającego fruktozę (lub sorbitol).12 13

Aspartam

Preparat Zenmem w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.14

Zawartość sodu

Większość preparatów z memantyną zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, co oznacza, że uznaje się je za „wolne od sodu”. Taka informacja może być istotna dla pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.15 16

Wpływ sorbitolu na biodostępność innych leków

Warto podkreślić, że sorbitol zawarty w produktach leczniczych z memantyną w postaci roztworu doustnego może wpływać na biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych. Należy to wziąć pod uwagę przy planowaniu terapii skojarzonej.17

Preparaty zawierające memantynę Zawartość substancji dodatkowych wymagających uwagi Potencjalne przeciwwskazania
Biomentin, 10 mg i 20 mg Laktoza jednowodna 125,20 mg (10 mg) i 250,40 mg (20 mg) Nietolerancja galaktozy, brak laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Cognomem, 10 mg i 20 mg Laktoza jednowodna 133 mg (10 mg) i 266 mg (20 mg) Nietolerancja galaktozy, brak laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Memantin NeuroPharma, roztwór doustny 10 mg/ml Sorbitol (E 420) 70 mg/ml Dziedziczna nietolerancja fruktozy
Memantine Grindeks, 10 mg Laktoza jednowodna 166,44 mg Nietolerancja galaktozy, brak laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Polmatine, 10 mg i 20 mg Laktoza jednowodna 55 mg (10 mg) i 110 mg (20 mg) Nietolerancja galaktozy, brak laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Polmatine, roztwór doustny 5 mg/dawkę Sorbitol (E420) 100 mg/ml Dziedziczna nietolerancja fruktozy
Zenmem, 10 mg i 20 mg Laktoza jednowodna 12,5 mg (10 mg) i 25 mg (20 mg)
Aspartam 2,5 mg (10 mg) i 5 mg (20 mg)
Nietolerancja galaktozy, brak laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Fenyloketonuria

Właściwe uwzględnienie wszystkich wymienionych środków ostrożności i ograniczeń jest niezbędne dla zapewnienia bezpiecznego stosowania memantyny u pacjentów z chorobą Alzheimera. Przed zaleceniem leczenia memantyną należy dokładnie przeanalizować indywidualny profil kliniczny pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem chorób współistniejących oraz przyjmowanych równocześnie innych leków.18

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl