Właściwości farmakokinetyczne
Kwas gadoterowy
Kwas gadoterowy, będący kompleksem gadolinu i DOTA, wykazuje farmakokinetykę charakteryzującą się szybkim rozprzestrzenianiem do przestrzeni płynu pozakomórkowego o objętości około 18 litrów, bez wiązania z białkami osocza. Substancja nie ulega metabolizmowi, co potwierdza brak wykrywalnych metabolitów, i jest eliminowana niemal wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej. Po dożylnym podaniu 89% dawki jest wydalane w ciągu 6 godzin, a 95% w ciągu 24 godzin. Okres półtrwania eliminacji u pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi około 1,6 godziny, jednak u osób z umiarkowanym (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) i ciężkim (klirens kreatyniny 10-30 ml/min) zaburzeniem czynności nerek ulega on wydłużeniu odpowiednio do około 5 i 14 godzin. Kwas gadoterowy przenika słabo przez barierę łożyskową i do mleka matki, co ma znaczenie w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Charakterystyka farmakokinetyczna kwasu gadoterowego
Kwas gadoterowy, będący kompleksem gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N”,N”’-tetraoctowego (DOTA), stanowi substancję czynną produktów leczniczych takich jak Clariscan i Dotarem. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tej substancji, obejmującą dystrybucję, metabolizm oraz eliminację z organizmu.1
Dystrybucja kwasu gadoterowego
Po podaniu dożylnym kwas gadoterowy ulega szybkiej dystrybucji do przestrzeni płynu pozakomórkowego organizmu. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada całkowitej objętości płynu pozakomórkowego w organizmie.23
Istotną cechą kwasu gadoterowego jest brak wiązania z białkami osocza, w tym albuminami surowicy. Badania farmakokinetyczne wykazały również, że substancja ta słabo przenika do mleka matki oraz powoli przechodzi przez barierę łożyskową, co ma znaczenie w kontekście bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.456
Metabolizm kwasu gadoterowego
W przypadku metabolizmu kwasu gadoterowego, badania farmakokinetyczne nie wykazały obecności żadnych metabolitów tej substancji w organizmie. Oznacza to, że kwas gadoterowy nie podlega procesom biotransformacji i jest eliminowany z organizmu w postaci niezmienionej.789
Eliminacja kwasu gadoterowego
Eliminacja kwasu gadoterowego z organizmu zachodzi głównie poprzez nerki. Substancja ta jest szybko usuwana w postaci niezmienionej drogą filtracji kłębuszkowej. Badania farmakokinetyczne wykazały, że 89% podanej dawki jest eliminowane w ciągu pierwszych 6 godzin, a 95% w ciągu 24 godzin od podania. Wydalanie kwasu gadoterowego ze stolcem ma znaczenie marginalne w procesie eliminacji tej substancji.101112
Okresy półtrwania eliminacji
Okres półtrwania eliminacji kwasu gadoterowego u pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi około 1,6 godziny. Ten parametr farmakokinetyczny ulega jednak istotnemu wydłużeniu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek:131415
| Stan czynności nerek | Klirens kreatyniny | Okres półtrwania eliminacji |
|---|---|---|
| Prawidłowa czynność nerek | > 60 ml/min | około 1,6 godziny |
| Umiarkowane zaburzenie czynności nerek | 30-60 ml/min | około 5 godzin |
| Ciężkie zaburzenie czynności nerek | 10-30 ml/min | około 14 godzin |
U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek okres półtrwania eliminacji ulega istotnemu wydłużeniu – do około 5 godzin przy klirensie kreatyniny w zakresie 30-60 ml/min oraz do około 14 godzin przy klirensie kreatyniny w zakresie 10-30 ml/min.161718
Możliwość usuwania przez hemodializę
W doświadczeniach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych wykazano, że kwas gadoterowy może być skutecznie usuwany z organizmu podczas zabiegu hemodializy, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których zastosowano ten środek kontrastowy.1920
Parametry fizykochemiczne mające wpływ na właściwości farmakokinetyczne
Istotne znaczenie dla właściwości farmakokinetycznych kwasu gadoterowego mają jego parametry fizykochemiczne. Clariscan, zawierający kwas gadoterowy, charakteryzuje się następującymi właściwościami:21
- Stężenie środka kontrastowego: 279,32 mg/ml (ekwiwalent 0,5 mmol/ml)
- Osmolalność w temperaturze 37°C: 1350 mOsm/kg
- Lepkość w temperaturze 20°C: 3,0 mPas*s
- Lepkość w temperaturze 37°C: 2,1 mPas*s
- Wartość pH: 6,5 – 8,0
22
Powyższe parametry, zwłaszcza niska lepkość w temperaturze ciała oraz osmolalność, wpływają na zachowanie się substancji w organizmie po podaniu, w tym na jej dystrybucję w płynie pozakomórkowym i eliminację przez nerki.23
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania