Właściwości farmakokinetyczne
Gronkowiec skórny

Właściwości farmakokinetyczne gronkowca skórnego

W przypadku szczepionek zawierających inaktywowane bakterie Staphylococcus epidermidis (gronkowiec skórny), takich jak Polyvaccinum submite, Polyvaccinum mite i Polyvaccinum forte, standardowe parametry farmakokinetyczne nie mają zastosowania.^{1 2 3}

Skład szczepionek zawierających gronkowca skórnego

Należy zauważyć, że Staphylococcus epidermidis stanowi istotny składnik preparatów Polyvaccinum, występując w różnych stężeniach w zależności od postaci preparatu:^{4 5 6}

^{7 8 9}

Uzasadnienie braku danych farmakokinetycznych

Klasyczne badania farmakokinetyczne dla preparatów zawierających inaktywowane bakterie Staphylococcus epidermidis (gronkowiec skórny) nie mają zastosowania z następujących powodów:

• Preparaty zawierają inaktywowane (zabite) komórki bakteryjne, które nie wykazują aktywnej dystrybucji w organizmie
• Działanie szczepionek opiera się na stymulacji odpowiedzi immunologicznej poprzez prezentację antygenów bakteryjnych, a nie na farmakokinetyce typowej dla klasycznych substancji leczniczych
• Brak metabolizmu aktywnego w klasycznym rozumieniu procesu biotransformacji
• Eliminacja inaktywowanych bakterii zachodzi poprzez mechanizmy fagocytozy i działanie układu immunologicznego, a nie poprzez typowe procesy eliminacji leków

^{10 11 12}

Charakterystyka Staphylococcus epidermidis w szczepionkach

W kontekście szczepionek Polyvaccinum, Staphylococcus epidermidis (gronkowiec skórny) jest jednym z dziesięciu inaktywowanych szczepów bakteryjnych zawartych w tych preparatach. Występuje w trzech różnych stężeniach, w zależności od postaci preparatu:^{13 14 15}

W preparatach tych Staphylococcus epidermidis jest obecny wraz z innym gatunkiem z rodzaju Staphylococcus – Staphylococcus aureus. Oba te gatunki gronkowców występują w identycznych stężeniach w poszczególnych preparatach:^{16 17 18}

Jako produkt immunologiczny zawierający inaktywowane bakterie Staphylococcus epidermidis, szczepionka nie podlega tradycyjnym badaniom farmakokinetycznym, które obejmują wchłanianie, dystrybucję, metabolizm i wydalanie, charakterystycznym dla klasycznych produktów leczniczych.^{19 20 21}