Właściwości farmakodynamiczne
Ertapenem

Ertapenem, należący do grupy karbapenemów β-laktamowych (kod ATC: J01DH03), działa poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami PBP, głównie PBP 2 i PBP 3 w Escherichia coli. Jego skuteczność koreluje z czasem, w którym stężenie osoczowe przekracza MIC, ustalone według wytycznych EUCAST na ≤ 0,5 mg/L dla większości wrażliwych drobnoustrojów, w tym Enterobacterales, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz bakterii beztlenowych. Ertapenem wykazuje odporność na hydrolizę przez większość β-laktamaz, z wyjątkiem metalo-β-laktamaz, a oporność rozwija się głównie w wyniku utraty poryn, aktywnego efluksu lub obecności enzymów typu IMP, VIM czy KPC. Gronkowce metycylinooporne oraz Pseudomonas aeruginosa są naturalnie oporne na ertapenem, a oporność krzyżowa z innymi grupami antybiotyków nie jest obserwowana, choć mechanizmy ograniczające penetrację i efluks mogą wpływać na wielolekooporność.

Właściwości farmakodynamiczne ertapenemu

Właściwości ogólne

Ertapenem należy do grupy farmakoterapeutycznej środków przeciwbakteryjnych do stosowania ogólnoustrojowego, oznaczonych kodem ATC: J01DH03. Jest przedstawicielem antybiotyków β-laktamowych z klasy karbapenemów. 1 2

Mechanizm działania

Ertapenem działa poprzez hamowanie syntezy bakteryjnej ściany komórkowej. Mechanizm ten polega na przyłączaniu się substancji do specyficznych białek wiążących penicylinę (PBP, ang. penicillin binding protein). W przypadku bakterii Escherichia coli, ertapenem wykazuje największe powinowactwo do PBP 2 i PBP 3. 3 4

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD)

Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków β-laktamowych, w nieklinicznych badaniach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych ertapenemu wykazano, że czas, w którym stężenie osoczowe leku przekracza najmniejsze stężenie hamujące (MIC) wzrost organizmów chorobotwórczych, najlepiej koreluje ze skutecznością działania terapeutycznego. 5 6

Mechanizm powstawania oporności

W badaniach obserwacyjnych prowadzonych w Europie rzadko stwierdzano występowanie oporności wśród gatunków drobnoustrojów uważanych za wrażliwe na ertapenem. Warto zauważyć, że w przypadku niektórych wyizolowanych opornych szczepów (lecz nie wszystkich) występowała także oporność na inne leki przeciwbakteryjne z grupy karbapenemów. 7 8

Ertapenem wykazuje odporność na hydrolizę powodowaną przez większość enzymów z grupy β-laktamaz, w tym penicylinazy, cefalosporynazy oraz β-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym, z wyjątkiem metalo-β-laktamaz. 9 10

Mechanizmy oporności na ertapenem można podzielić na kilka kategorii:

  • Gronkowce i enterokoki metycylinooporne są oporne na działanie ertapenemu z powodu niewrażliwości na białko wiążące penicylinę (PBP) stanowiące docelowe miejsce działania ertapenemu.
  • Pseudomonas aeruginosa i inne bakterie niefermentujące są zwykle oporne, prawdopodobnie z powodu ograniczonej penetracji i aktywnego efluksu leku.

11 12

Zjawisko oporności nie jest często spotykane wśród Enterobacteriaceae, a ertapenem wykazuje zwykle aktywność wobec szczepów wytwarzających β-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL, ang. extended-spectrum beta-lactamase). Obserwuje się jednak rozwój oporności w przypadkach, gdy obecności ESBL lub innych silnych β-laktamaz (np. typu AmpC) towarzyszy zmniejszenie przepuszczalności spowodowane brakiem jednego lub więcej białek porynowych w błonie zewnętrznej lub nasilonego usuwania ertapenemu z komórek bakteryjnych. 13 14

Oporność może także pojawić się w następstwie nabycia beta-laktamaz cechujących się istotną aktywnością w procesie hydrolizy karbapenemów (np. metalo-β-laktamaz typu IMP i VIM lub KPC), chociaż zdarza się to rzadko. 15 16

Mechanizm działania ertapenemu różni się od mechanizmu działania antybiotyków z innych grup, takich jak chinolony, aminoglikozydy, makrolidy i tetracykliny. Nie stwierdzono występowania oporności krzyżowej typu „target-based” między ertapenemem i tymi substancjami. Warto jednak zaznaczyć, że drobnoustroje mogą wykazywać oporność na leki przeciwbakteryjne z kilku różnych grup, jeśli mechanizm oporności polega na braku przepuszczalności dla pewnych substancji i/lub obecności pompy powodującej usuwanie substancji z komórki bakteryjnej. 17 18

Wartości graniczne

Zgodnie z wytycznymi EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing), przyjęto następujące wartości graniczne najmniejszego stężenia hamującego (MIC) dla ertapenemu:

Drobnoustrój Wrażliwy (S) [mg/L] Oporny (R) [mg/L]
Enterobacterales ≤ 0,5 > 0,5
Streptococcus pneumoniae ≤ 0,5 > 0,5
Haemophilus influenzae ≤ 0,5 > 0,5
M. catarrhalis ≤ 0,5 > 0,5
Bakterie beztlenowe Gram-ujemne ≤ 0,5 > 0,5
Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie ≤ 0,5 > 0,5
Streptococci viridans ≤ 0,5 > 0,5
Wartości graniczne niezwiązane z gatunkami ≤ 0,5 > 0,5

Uwaga: Wrażliwość gronkowców na ertapenem wnioskowana jest na podstawie wrażliwości na metycylinę, a wrażliwość paciorkowców grupy A, B, C i G wnioskowana jest na podstawie wrażliwości na benzylopenicylinę. 0,5 mg/L […] (UWAGA: Wrażliwość gronkowców na ertapenem wnioskowana jest na podstawie wrażliwości na metycylinę a wrażliwość paciorkowców grupy A, B, C i G wnioskowana jest na podstawie wrażliwości na benzylopenicylinę)”>19 0,5 mg/l […] (UWAGA: Wrażliwość gronkowców na ertapenem wnioskowana jest na podstawie wrażliwości na metycylinę a wrażliwość paciorkowców grupy A, B, C i G wnioskowana jest na podstawie wrażliwości na benzylopenicylinę)”>20

Osoby przepisujące produkt leczniczy powinny pamiętać, że podane wartości graniczne MIC należy porównać z występującymi lokalnie, jeżeli to możliwe. 21 22

Wrażliwość drobnoustrojów

Częstość występowania nabytej oporności u poszczególnych gatunków może zmieniać się w czasie i w różnych regionach geograficznych. Z tego względu przydatne jest uzyskanie lokalnych informacji o oporności drobnoustrojów, zwłaszcza w przypadku leczenia zakażeń o ciężkim przebiegu. Na terenie Unii Europejskiej odnotowano istnienie skupisk, w których występowały zakażenia drobnoustrojami opornymi na karbapenemy. 23 24

Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące wrażliwości poszczególnych drobnoustrojów na ertapenem:

Drobnoustroje zwykle wrażliwe na ertapenem

Bakterie tlenowe Gram-dodatnie:

25 26

Bakterie tlenowe Gram-ujemne:

27 28

Bakterie beztlenowe:

29 30

Szczepy, które w przypadku nabytej oporności mogą stanowić problem:

Bakterie tlenowe Gram-dodatnie:

  • Gronkowce metycylinooporne+#

Bakterie beztlenowe:

31 32

Organizmy o naturalnej oporności:

Bakterie tlenowe Gram-dodatnie:

Bakterie tlenowe Gram-ujemne:

  • Aeromonas spp.
  • Acinetobacter spp.
  • Burkholderia cepacia
  • Pseudomonas aeruginosa
  • Stenotrophomonas maltophilia

Bakterie beztlenowe:

  • Lactobacillus spp.

Inne:

  • Chlamydia spp.
  • Mycoplasma spp.
  • Rickettsia spp.
  • Legionella spp.

33 34

Objaśnienia:

  • * Aktywność dostatecznie wykazana w badaniach klinicznych.
  • † Nie określono skuteczności ertapenemu w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc wywołanego przez szczepy Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę.
  • + Częstość nabytej oporności >50% w niektórych Państwach Członkowskich.
  • # Gronkowce metycylinooporne (w tym MRSA) są zawsze oporne na beta-laktamy.

50% w niektórych Państwach Członkowskich. # Gronkowce metycylinooporne (w tym MRSA) są zawsze oporne na beta-laktamy.”>35 50% w niektórych Państwach Członkowskich. # Gronkowce metycylinooporne (w tym MRSA) są zawsze oporne na beta-laktamy.”>36

Skuteczność w badaniach klinicznych

Skuteczność ertapenemu poddano ocenie w wieloośrodkowych, porównawczych badaniach klinicznych z randomizacją przeprowadzonych u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy do 17 lat. W badaniach tych jako pierwszorzędowy punkt końcowy oceniano bezpieczeństwo stosowania ertapenemu, a jako drugorzędowy punkt końcowy – jego skuteczność kliniczną. 37 38

Poniższa tabela przedstawia stosunek pacjentów z pozytywną odpowiedzią kliniczną oszacowaną po leczeniu w populacji klinicznej, w której zastosowano zmodyfikowaną analizę zgodną z zaplanowanym leczeniem:

Rodzaj schorzenia Przedział wiekowy Ertapenem Ceftriakson
Pozaszpitalne zapalenie płuc (PZP) 3 do 23 miesięcy 31/35 88,6% 13/13 100%
2 do 12 lat 55/57 96,5% 16/17 94,1%
13 do 17 lat 3/3 100% 3/3 100%
Rodzaj schorzenia Przedział wiekowy Ertapenem Tykarcylina/kwas klawulanowy
Zakażenia wewnątrzbrzuszne (ZWB) 2 do 12 lat 28/34 82,4% 7/9 77,8%
13 do 17 lat 15/16 93,8% 4/6 66,7%
Ostre zakażenia w obrębie miednicy małej 13 do 17 lat 25/25 100% 8/8 100%

Uwaga: Przedstawione dane uwzględniają 9 pacjentów w grupie leczonej ertapenemem (7 PZP i 2 ZWB), 2 pacjentów w grupie leczonej ceftriaksonem (2 PZP) oraz 1 pacjenta z ZWB w grupie z wtórną bakteriemią na wejściu do badania, u którego zastosowano leczenie tykarcyliną/kwasem klawulanowym. 39 40

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl