Przedawkowanie
Zentasta 10 mg + 80 mg

Przedawkowanie leku Zentasta, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wymaga wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego oraz ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem czynności wątroby (AspAT, AlAT, GGTP, fosfataza alkaliczna) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy. Ezetymib wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach 5-krotnie przekraczających terapeutyczne (≥ 40-50 mg/dobę), co potwierdzają badania kliniczne i dane przedkliniczne. W przypadku atorwastatyny, dawki znacznie przekraczające 80 mg/dobę mogą prowadzić do hepatotoksyczności, miopatii, rabdomiolizy oraz wzrostu aktywności enzymów wątrobowych i CPK. Ze względu na silne wiązanie atorwastatyny z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji tej substancji.

Przedawkowanie leku Zentasta

Przedawkowanie leku Zentasta (ezetymib + atorwastatyna) wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego. W przypadku przedawkowania zalecane jest wprowadzenie leczenia objawowego i podtrzymującego oraz obowiązkowe monitorowanie parametrów biochemicznych, w szczególności czynności wątroby i aktywności kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy krwi pacjenta.1

Przedawkowanie poszczególnych składników aktywnych

Informacje dotyczące przedawkowania poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład leku Zentasta opierają się na danych z badań klinicznych oraz zgłoszonych przypadkach przedawkowania.2

Przedawkowanie ezetymibu

Doświadczenie kliniczne z przedawkowaniem ezetymibu jest ograniczone, jednak dostępne dane wskazują na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach klinicznych podawanie ezetymibu w zwiększonych dawkach:

  • 50 mg na dobę przez okres do 14 dni u 15 zdrowych ochotników
  • 40 mg na dobę przez okres do 56 dni u 18 pacjentów z pierwotną hiperlipidemią

było zasadniczo dobrze tolerowane przez uczestników badań.3

W piśmiennictwie opisano kilka przypadków przedawkowania ezetymibu, jednak większość z nich nie wiązała się z wystąpieniem istotnych działań niepożądanych. W zgłoszonych przypadkach, w których wystąpiły działania niepożądane, nie miały one charakteru ciężkiego.4

Dane z badań przedklinicznych potwierdzają niski potencjał toksyczności ostrej ezetymibu. W modelach zwierzęcych nie obserwowano objawów toksyczności po doustnym podaniu pojedynczej dawki 5000 mg/kg masy ciała szczurom i myszom oraz 3000 mg/kg masy ciała psom.5

Przedawkowanie atorwastatyny

W przypadku przedawkowania atorwastatyny należy wziąć pod uwagę, że substancja ta charakteryzuje się silnym wiązaniem z białkami osocza. Z tego powodu hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji atorwastatyny z organizmu i nie należy spodziewać się istotnego zwiększenia klirensu atorwastatyny podczas tego zabiegu.6

Objawy przedawkowania

Poniższa tabela przedstawia potencjalne objawy przedawkowania leku Zentasta, z uwzględnieniem objawów specyficznych dla poszczególnych składników aktywnych:

Składnik aktywny Objawy przedawkowania Dawka związana z przedawkowaniem Uwagi kliniczne
Ezetymib Zazwyczaj brak specyficznych objawów lub objawy łagodne, niezaklasyfikowane jako ciężkie działania niepożądane Dawki ≥ 40-50 mg/dobę Dobrze tolerowany nawet przy dawkach 5-krotnie wyższych od terapeutycznych (10 mg) przez okres do 56 dni
Atorwastatyna Potencjalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wzrost aktywności CPK, miopatia, rabdomioliza, zaburzenia czynności wątroby Dawki znacznie przekraczające 80 mg/dobę Ze względu na silne wiązanie z białkami osocza hemodializa jest nieskuteczna
Zentasta (ezetymib + atorwastatyna) Kombinacja objawów charakterystycznych dla obu składników, ze szczególnym uwzględnieniem objawów hepatotoksyczności i miotoksyczności Dawki przekraczające 10 mg ezetymibu + 80 mg atorwastatyny Konieczne monitorowanie czynności wątroby i aktywności CPK w surowicy

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Zentasta zaleca się następujące postępowanie:

  1. Wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego7
  2. Monitorowanie parametrów biochemicznych, szczególnie:
  3. Obserwacja pacjenta pod kątem wystąpienia objawów miopatii i rabdomiolizy
  4. Monitorowanie funkcji nerek (ze względu na ryzyko uszkodzenia nerek w przebiegu rabdomiolizy)
  5. W przypadku ciężkiego przedawkowania – hospitalizacja i intensywny nadzór medyczny

Należy pamiętać, że próby eliminacji atorwastatyny za pomocą hemodializy mogą okazać się nieskuteczne ze względu na silne wiązanie tej substancji przez białka osocza.9

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl