Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dla skojarzenia amlodypina + walsartan + hydrochlorotiazyd nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji z innymi produktami leczniczymi. Przedstawione informacje dotyczą interakcji znanych dla poszczególnych substancji czynnych produktu Valtricom. Należy pamiętać, że trójskładnikowe połączenie amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych.¹

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Walsartan – nie zaleca się jednoczesnego stosowania z:

• Litem – odnotowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i jego toksyczności podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, lub tiazydami. Ponieważ tiazydowe leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, stosowanie produktu Valtricom może zwiększyć ryzyko wystąpienia działania toksycznego litu. Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy.²
• Lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, substytutami soli kuchennej zawierającymi potas i innymi substancjami zwiększającymi stężenie potasu – jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu leczniczego wpływającego na stężenie potasu w skojarzeniu z walsartanem, zaleca się częste monitorowanie stężenia potasu w osoczu.³

Amlodypina – nie zaleca się jednoczesnego stosowania z:

• Grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym – mogą one zwiększać biodostępność amlodypiny u niektórych pacjentów, co może prowadzić do nasilonego działania obniżającego ciśnienie tętnicze.⁴

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

Interakcje związane z amlodypiną

Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, takie jak erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie narażenia na amlodypinę. Znaczenie kliniczne tych zmian w farmakokinetyce może być większe u pacjentów w podeszłym wieku. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.⁵

Induktory CYP3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon, ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego) – stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego, zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, a szczególnie z silnymi induktorami, jak i po jego zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie tętnicze i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.⁶

Symwastatyna – jednoczesne, wielokrotne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg powodowało zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77%, w porównaniu z symwastatyną stosowaną w monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.⁷

Dantrolen (w infuzji) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść sercowo-naczyniową powiązaną z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej.⁸

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2), kwas acetylosalicylowy (>3 g/dobę) i niewybiórcze NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe zarówno antagonistów angiotensyny II, jak i hydrochlorotiazydu, jeśli są przyjmowane jednocześnie.⁹

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Glikozydy naparstnicy – istnieje ryzyko indukowanej tiazydami hipokaliemii lub hipomagnezemii, które mogą prowadzić do kardiotoksycznych efektów glikozydów naparstnicy.¹⁰

Jodowe środki kontrastujące – u pacjentów z odwodnieniem spowodowanym leczeniem moczopędnym istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, szczególnie po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed podaniem należy odpowiednio nawodnić pacjenta.¹¹

Żywice jonowymienne – cholestyramina lub kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu.¹²

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu w surowicy – działanie zmniejszające stężenie potasu w surowicy, wywołane przez hydrochlorotiazyd, może być nasilone przez jednoczesne podawanie diuretyków kaliuretycznych, kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, penicyliny G lub pochodnych kwasu salicylowego.¹³

Produkty lecznicze wpływające na stężenie sodu w surowicy – działanie obniżające stężenie sodu, charakterystyczne dla leków moczopędnych, może być nasilone przez jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych itp.¹⁴

Produkty lecznicze, które mogą wywołać torsade de pointes – ze względu na ryzyko hipokaliemii, hydrochlorotiazyd należy ostrożnie stosować w połączeniu z produktami leczniczymi, które mogą wywołać torsade de pointes, zwłaszcza z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi.¹⁵

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon) – hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁶

Metylodopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej występującej podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i metylodopy.¹⁷

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie pochodnych kurary.¹⁸

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – tiazydowe leki moczopędne nasilają działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków beta-adrenolitycznych, leków rozszerzających naczynia, antagonistów wapnia, inhibitorów konwertazy angiotensyny, antagonistów receptorów angiotensyny II i bezpośrednich inhibitorów reniny).¹⁹

Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – hydrochlorotiazyd może osłabiać reakcję na aminy presyjne, takie jak noradrenalina. Znaczenie kliniczne tego działania jest wątpliwe i nie jest wystarczające do wykluczenia ich stosowania.²⁰

Witamina D i sole wapnia – podawanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia może nasilić zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych może prowadzić do wystąpienia hiperkalcemii u pacjentów z czynnikami predysponującymi do jej wystąpienia (np. nadczynnością przytarczyc, guzami o charakterze nowotworowym lub stanami zależnymi od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych.²¹

Inne istotne interakcje

Podwójna blokada układu RAA – dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii.²²

Interakcje leku Valtricom z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii lekiem Valtricom wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwość nasilenia działania hipotensyjnego, co może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego. Alkohol, podobnie jak amlodypina, może powodować rozszerzenie naczyń krwionośnych, co przy jednoczesnym stosowaniu potęguje efekt hipotensyjny.

U pacjentów leczonych amlodypiną, jednym ze składników produktu Valtricom, alkohol może nasilać działanie wazodylatacyjne, co prowadzi do zwiększonego ryzyka omdleń i zawrotów głowy w pozycji stojącej. Dodatkowo, alkohol może nasilać działanie moczopędne hydrochlorotiazydu, prowadząc do szybszego odwodnienia organizmu i zaburzeń elektrolitowych.²³

Z uwagi na to, że walsartan i hydrochlorotiazyd są eliminowane głównie przez nerki, a alkohol może wpływać na pracę nerek, jednoczesne spożywanie alkoholu może zmieniać farmakokinetykę tych substancji, potencjalnie prowadząc do zmniejszenia ich skuteczności lub zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.

Pacjentom stosującym lek Valtricom zaleca się unikanie spożywania alkoholu, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz po każdej zmianie dawkowania, ze względu na ryzyko nasilonych spadków ciśnienia tętniczego.

Tabela interakcji leku Valtricom