Interakcje leku
Tadalafil Aristo 5 mg

Badania farmakokinetyczne wykazały, że tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co implikuje istotne interakcje z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Ketokonazol w dawce 200 mg/dobę podwaja ekspozycję (AUC) na tadalafil 10 mg i zwiększa Cmax o 15%, natomiast dawka 400 mg/dobę zwiększa AUC tadalafilu 20 mg czterokrotnie i Cmax o 22%. Rytonawir (200 mg dwa razy dziennie) podwaja AUC tadalafilu 20 mg bez wpływu na Cmax. Inhibitory proteazy i CYP3A4 (np. erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) mogą zwiększać stężenie tadalafilu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Z kolei induktor CYP3A4, ryfampicyna, zmniejsza AUC tadalafilu o 88%, co może obniżyć skuteczność leku. Ponadto, tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane; po ostatniej dawce tadalafilu należy odczekać co najmniej 48 godzin przed podaniem azotanów. Jednoczesne stosowanie doksazosyny (4-8 mg/dobę) i tadalafilu (5-20 mg) znacząco nasila efekt hipotensyjny, zwiększając ryzyko omdleń, co stanowi przeciwwskazanie do takiego połączenia.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania interakcji przeprowadzono z wykorzystaniem dawek 10 mg i/lub 20 mg tadalafilu. Ze względu na fakt, że w niektórych badaniach stosowano wyłącznie dawkę 10 mg, nie można wykluczyć występowania klinicznie istotnych interakcji przy stosowaniu wyższych dawek tadalafilu1.

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Selektywny inhibitor CYP3A4ketokonazol (w dawce 200 mg/dobę) powoduje dwukrotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (10 mg) oraz zwiększenie Cmax o 15% w porównaniu z wartościami po podaniu samego tadalafilu. Przy dawce ketokonazolu 400 mg/dobę, ekspozycja na tadalafil (20 mg) zwiększa się czterokrotnie, a Cmax wzrasta o 22%2.

Rytonawir (inhibitor proteazy, stosowany w dawce 200 mg dwa razy na dobę), który hamuje enzymy CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, powoduje dwukrotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax3.

Inne inhibitory proteazy (jak sakwinawir) oraz inne inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol i sok grejpfrutowy) należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ mogą zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu. W rezultacie może wzrosnąć częstość występowania działań niepożądanych wymienionych w charakterystyce produktu leczniczego4.

Nośniki

Rola nośników (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie jest w pełni poznana. Dlatego istnieje potencjalne ryzyko interakcji z innymi lekami na skutek hamowania nośników5.

Induktory cytochromu P450

Ryfampicyna, będąca induktorem CYP3A4, zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z wartością AUC tadalafilu podanego samodzielnie w dawce 10 mg. To zmniejszenie ekspozycji może spowodować obniżenie skuteczności tadalafilu, jednak stopień tego zmniejszenia nie jest dokładnie znany6.

Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina i karbamazepina, również mogą zmniejszać stężenie tadalafilu w osoczu7.

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Azotany

W badaniach klinicznych wykazano, że tadalafil (w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie tadalafilu jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci8.

Badania przeprowadzone u 150 ochotników, którzy przyjmowali tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni oraz podjęzykowo nitroglicerynę 0,4 mg w różnych punktach czasowych, wykazały, że interakcje te utrzymywały się przez ponad 24 godziny i nie były wykrywalne po 48 godzinach od podania ostatniej dawki tadalafilu9.

W przypadku, gdy pacjent przyjmujący jakąkolwiek dawkę tadalafilu (2,5–20 mg) wymaga zastosowania azotanów w sytuacji zagrażającej życiu, musi upłynąć co najmniej 48 godzin od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu przed podaniem azotanów. W takiej sytuacji azotany należy podawać wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim i z odpowiednim monitorowaniem czynności układu krążenia10.

Produkty lecznicze obniżające ciśnienie tętnicze

Jednoczesne stosowanie doksazosyny (4 mg i 8 mg na dobę) i tadalafilu (w dawce 5 mg na dobę lub jednorazowej dawce 20 mg) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. Efekt ten utrzymuje się co najmniej 12 godzin i może manifestować się objawami takimi jak omdlenia. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków11.

W badaniach z udziałem ograniczonej liczby zdrowych ochotników nie zaobserwowano podobnych efektów po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Niemniej, należy zachować ostrożność podczas stosowania tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i stopniowo ją dostosowywać12.

W badaniach farmakologicznych oceniano potencjał tadalafilu do nasilania hipotensyjnego działania leków obniżających ciśnienie tętnicze. Badano główne grupy leków przeciwnadciśnieniowych, w tym blokery kanałów wapniowych (amlodypina), inhibitory ACE (enalapryl), β-adrenolityki (metoprolol), diuretyki tiazydowe (bendrofluazyd) oraz antagonistów receptora angiotensyny II (w różnych dawkach, stosowanych w monoterapii i terapii skojarzonej). Tadalafil w dawce 10 mg (z wyjątkiem badań z antagonistami receptora angiotensyny II i amlodypiną, gdzie stosowano dawkę 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnych interakcji z żadną z badanych grup leków13.

W innym badaniu oceniano jednoczesne stosowanie tadalafilu (20 mg) z 4 grupami leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych, zmiany ciśnienia tętniczego zależały od stopnia kontroli ciśnienia przez te leki. U pacjentów z dobrze kontrolowanym ciśnieniem, obniżenie było minimalne i podobne do obserwowanego u zdrowych osób. Natomiast u pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem, obniżenie było większe, chociaż u większości z nich nie występowały objawy hipotensji14.

U pacjentów otrzymujących jednocześnie leki obniżające ciśnienie tętnicze, tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia, które zazwyczaj (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne) jest niewielkie i nie ma znaczenia klinicznego. Analiza wyników badania klinicznego 3 fazy nie wykazała różnic w zdarzeniach niepożądanych u pacjentów przyjmujących tadalafil jednocześnie z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub bez nich. Niemniej, pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia tętniczego podczas jednoczesnego stosowania leków obniżających ciśnienie15.

Riocyguat

Badania przedkliniczne wykazały nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych zaobserwowano nasilenie hipotensyjnego działania inhibitorów PDE5 przez riocyguat, bez korzystnego efektu klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane16.

Inhibitory 5-α-reduktazy

W badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg z finasterydem w dawce 5 mg oraz placebo z finasterydem w dawce 5 mg w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych. Ponieważ nie przeprowadzono formalnego badania interakcji oceniającego wpływ tadalafilu i inhibitorów 5-α-reduktazy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków17.

Substraty CYP1A2 (np. teofilina)

W badaniu farmakologicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym obserwowanym efektem farmakodynamicznym było niewielkie (o 3,5 uderzeń na minutę) przyspieszenie częstości akcji serca. Chociaż efekt ten był niewielki i nie miał znaczenia klinicznego w przeprowadzonym badaniu, należy go uwzględnić podczas jednoczesnego stosowania tych leków18.

Etynyloestradiol i terbutalina

Wykazano, że tadalafil zwiększa biodostępność etynyloestradiolu po podaniu doustnym. Podobnego zwiększenia biodostępności można oczekiwać przy doustnym podaniu terbutaliny, choć kliniczne konsekwencje tego efektu nie są znane19.

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie we krwi 0,08%). Ponadto, nie obserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem20.

W badaniach zaplanowano spożycie alkoholu w sposób zapewniający jego maksymalne wchłanianie (na czczo i bez przyjmowania pokarmu przez kolejne 2 godziny). Tadalafil w dawce 20 mg nie nasilał średniego spadku ciśnienia krwi wywołanego przez alkohol (0,7 g/kg mc., co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu [wódki] dla mężczyzny o masie ciała 80 kg), ale u niektórych osób obserwowano ortostatyczne zawroty głowy i niedociśnienie21.

Przy mniejszych dawkach alkoholu (0,6 g/kg mc.) nie obserwowano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z taką samą częstością jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil (10 mg) nie nasilał również wpływu alkoholu na funkcje poznawcze22.

Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450

Nie przewiduje się, aby tadalafil powodował klinicznie istotne hamowanie lub indukcję klirensu leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C1923.

Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil (w dawkach 10 mg i 20 mg) nie wykazuje klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) na S-warfarynę lub R-warfarynę (substraty CYP2C9), ani nie wpływa na zmiany czasu protrombinowego indukowane przez warfarynę24.

Kwas acetylosalicylowy

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie powoduje zwiększenia czasu krwawienia wywołanego przez kwas acetylosalicylowy25.

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze

Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji tadalafilu z lekami przeciwcukrzycowymi26.

Tabela interakcji

Substancja Opis interakcji Poziom ważności interakcji
Ketokonazol (200 mg/dobę) Zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie i Cmax o 15% Wysoki
Ketokonazol (400 mg/dobę) Zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) czterokrotnie i Cmax o 22% Wysoki
Rytonawir (200 mg 2 razy/dobę) Zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) dwukrotnie bez wpływu na Cmax Wysoki
Inne inhibitory proteazy (sakwinawir itp.) Potencjalne zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu Średni
Inne inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) Możliwe zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu Średni
Ryfampicyna Zmniejsza AUC tadalafilu o 88% Wysoki
Inne induktory CYP3A4 (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) Możliwe zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu Średni
Azotany organiczne Nasilenie hipotensyjnego działania azotanów – przeciwwskazane jednoczesne stosowanie Bardzo wysoki
Doksazosyna Nasilenie działania hipotensyjnego z ryzykiem omdleń – niezalecane jednoczesne stosowanie Wysoki
Inne leki blokujące receptory α-adrenergiczne Potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego – zachować ostrożność Średni
Riocyguat Nasilenie działania hipotensyjnego – przeciwwskazane jednoczesne stosowanie Bardzo wysoki
Leki przeciwnadciśnieniowe (z wyjątkiem α-adrenolityków) Niewielkie dodatkowe obniżenie ciśnienia, zazwyczaj bez znaczenia klinicznego Niski
Inhibitory 5-α-reduktazy (finasteryd) Brak nowych działań niepożądanych w badaniach klinicznych, ale zalecana ostrożność Niski
Teofilina Niewielkie (o 3,5 uderzeń/min) zwiększenie częstości akcji serca Niski
Etynyloestradiol Zwiększenie biodostępności po podaniu doustnym Niski
Alkohol (0,7 g/kg mc.) Tadalafil nie nasila spadku ciśnienia, ale u niektórych osób może wywołać ortostatyczne zawroty głowy Średni
Warfaryna Brak wpływu na ekspozycję (AUC) na S-warfarynę lub R-warfarynę, brak wpływu na czas protrombinowy Niski
Kwas acetylosalicylowy Brak wpływu na czas krwawienia Niski
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl