Właściwości farmakodynamiczne
Suvezen Neo 10 mg + 10 mg

SUVEZEN NEO to lek złożony zawierający rozuwastatynę (selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA) oraz ezetymib (inhibitor wchłaniania cholesterolu w jelitach), działający synergistycznie na obniżenie stężenia cholesterolu całkowitego (TC), LDL-C, apolipoproteiny B (Apo B), trójglicerydów (TG) oraz nie-HDL-C, przy jednoczesnym zwiększeniu HDL-C. Ezetymib hamuje selektywnie białko NPC1L1, ograniczając absorpcję cholesterolu jelitowego o 54% w badaniu klinicznym, bez wpływu na wchłanianie TG, kwasów tłuszczowych czy witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Rozuwastatyna zwiększa liczbę receptorów LDL w wątrobie, hamuje syntezę VLDL i LDL, co skutkuje znaczną redukcją LDL-C (do 53% w dawkach 20-40 mg) oraz poprawą stosunku LDL-C/HDL-C i ApoB/ApoA-I. W badaniach klinicznych dodanie ezetymibu 10 mg do terapii rozuwastatyną pozwoliło osiągnąć docelowe stężenia LDL-C u 72% pacjentów, w porównaniu do 19% w grupie placebo, a redukcja LDL-C była większa niż przy podwojeniu dawki rozuwastatyny (21% vs. 5,7%).

Właściwości farmakodynamiczne leku SUVEZEN NEO

SUVEZEN NEO należy do grupy farmakoterapeutycznej: inhibitory reduktazy HMG-CoA w połączeniach z innymi lekami zmniejszającymi stężenie cholesterolu i trójglicerydów we krwi, rozuwastatyna i ezetymib (kod ATC: C10BA06). Jest produktem złożonym zawierającym dwie substancje czynne o uzupełniających się mechanizmach działania: rozuwastatynę i ezetymib.1

Mechanizm działania produktu leczniczego

Cholesterol obecny w osoczu krwi pochodzi z dwóch źródeł: absorpcji jelitowej oraz syntezy endogennej. SUVEZEN NEO skutecznie obniża podwyższone poziomy parametrów lipidowych poprzez podwójne hamowanie zarówno syntezy, jak i absorpcji cholesterolu. Działanie to przekłada się na zmniejszenie stężenia całkowitego cholesterolu (TC), cholesterolu frakcji lipoprotein niskiej gęstości (LDL-C), apolipoproteiny B (Apo B), trójglicerydów (TG) oraz cholesterolu frakcji lipoprotein gęstości innej niż wysoka (nie-HDL-C), przy jednoczesnym zwiększeniu stężenia cholesterolu frakcji lipoprotein wysokiej gęstości (HDL-C).2

Charakterystyka farmakodynamiczna ezetymibu

Ezetymib działa poprzez selektywne hamowanie wchłaniania cholesterolu i pochodnych steroli roślinnych w jelitach. Jego mechanizm działania jest odmienny od innych grup leków hipolipemizujących, takich jak statyny, żywice wiążące kwasy żółciowe, pochodne kwasu fibrynowego czy stanole roślinne. Na poziomie molekularnym, ezetymib wiąże się z białkiem Niemann-Pick C1-Like 1 (NPC1L1), które jest nośnikiem steroli odgrywającym kluczową rolę w procesie wychwytywania cholesterolu i fitosteroli w jelicie.3

Ezetymib wiążąc się z rąbkiem szczoteczkowym jelita cienkiego hamuje wchłanianie cholesterolu, co prowadzi do zmniejszenia ilości cholesterolu transportowanego z jelit do wątroby. W przeciwieństwie do tego, statyny działają poprzez zmniejszenie syntezy cholesterolu bezpośrednio w wątrobie. Dzięki tym różnym mechanizmom działania, połączenie ezetymibu ze statyną (w tym przypadku rozuwastatyną) umożliwia kompletniejsze i skuteczniejsze zmniejszenie stężenia cholesterolu.4

Badania przedkliniczne potwierdziły selektywność działania ezetymibu względem cholesterolu. W 2-tygodniowym badaniu klinicznym z udziałem 18 pacjentów z hipercholesterolemią, ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu z jelit o 54% w porównaniu z placebo. Jednocześnie ezetymib nie wpływa na wchłanianie trójglicerydów, kwasów tłuszczowych, kwasów żółciowych, hormonów steroidowych (progesteronu, etynyloestradiolu) oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A i D).5

Badania epidemiologiczne wykazały istotną korelację między poziomem lipidów a ryzykiem sercowo-naczyniowym. Zapadalność i umieralność z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego wykazują proporcjonalną zależność od stężenia cholesterolu całkowitego i LDL-C, natomiast odwrotnie proporcjonalną zależność od stężenia HDL-C. Udowodniono, że ezetymib podawany w skojarzeniu ze statyną skutecznie zmniejsza ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz epizodem ostrego zespołu wieńcowego (OZW) w wywiadzie.6

Skuteczność kliniczna ezetymibu

W badaniach klinicznych z grupą kontrolną wykazano, że ezetymib stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu ze statyną, u pacjentów z hipercholesterolemią powoduje znamienne zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego, LDL-C, apolipoproteiny B i trójglicerydów, przy jednoczesnym zwiększeniu stężenia HDL-C.7

Szczególnie istotne wyniki uzyskano w 8-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, w którym uczestniczyło 769 pacjentów z hipercholesterolemią przyjmujących statynę w monoterapii. U tych pacjentów nie osiągnięto docelowego stężenia LDL-C (od 2,6 do 4,1 mmol/l) według wytycznych National Cholesterol Education Program (NCEP). Po dodaniu ezetymibu w dawce 10 mg do terapii statyną, aż 72% pacjentów osiągnęło docelowe stężenie LDL-C w porównaniu z zaledwie 19% w grupie placebo. Dołączenie ezetymibu spowodowało redukcję LDL-C o 25%, w porównaniu z 4% w grupie placebo. Dodatkowo nastąpiła poprawa innych parametrów lipidowych oraz zmniejszenie mediany stężenia białka C-reaktywnego o 10% (w porównaniu z 0% w grupie placebo).8

W dwóch 12-tygodniowych badaniach z podwójnie ślepą próbą, z randomizacją, kontrolowanych placebo, obejmujących grupę 1719 pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią, ezetymib w dawce 10 mg znacznie zmniejszał stężenia cholesterolu całkowitego (o 13%), LDL-C (o 19%), Apo B (o 14%) i triglicerydów (o 8%) oraz zwiększał stężenia HDL-C (o 3%) w porównaniu z placebo. Co istotne, ezetymib nie wpływał na stężenia osoczowe rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D i E, ani na czas protrombinowy, a także nie zaburzał wytwarzania hormonów steroidowych kory nadnerczy.9

Charakterystyka farmakodynamiczna rozuwastatyny

Rozuwastatyna jest wybiórczym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu, który ogranicza szybkość przemiany 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A do mewalonianu, będącego prekursorem cholesterolu. Głównym miejscem działania rozuwastatyny jest wątroba, narząd docelowy dla leków zmniejszających stężenie cholesterolu.10

Mechanizm działania rozuwastatyny polega na zwiększeniu liczby receptorów LDL na powierzchni komórek wątroby, co ułatwia wychwytywanie i katabolizm LDL. Dodatkowo rozuwastatyna hamuje syntezę VLDL w wątrobie, co prowadzi do zmniejszenia całkowitej ilości cząstek VLDL i LDL w krwiobiegu.11

W wyniku działania rozuwastatyny dochodzi do zmniejszenia stężenia podwyższonej frakcji cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego i trójglicerydów oraz zwiększenia stężenia frakcji cholesterolu HDL. Rozuwastatyna powoduje także zmniejszenie stężenia lipoproteiny ApoB, frakcji nie-HDL-C, VLDL-C i VLDL-TG, przy jednoczesnym zwiększeniu stężenia lipoproteiny ApoA-I. Dodatkowo rozuwastatyna korzystnie wpływa na stosunek LDL-C/HDL-C, TC/HDL-C, nie-HDL-C/HDL-C oraz ApoB/ApoA-I.12

Skuteczność kliniczna rozuwastatyny

Rozuwastatyna wykazuje skuteczność u dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią, zarówno współistniejącą z hipertrójglicerydemią jak i bez niej. Jej działanie jest niezależne od rasy, płci czy wieku pacjenta. Rozuwastatyna jest również skuteczna w szczególnych populacjach pacjentów, takich jak osoby z cukrzycą czy z rodzinną hipercholesterolemią.13

Na podstawie danych z badań klinicznych III fazy wykazano, że rozuwastatyna skutecznie leczy większość pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb (średnie wyjściowe stężenie LDL-C około 4,8 mmol/l), zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą (EAS, ang. European Atherosclerosis Society). Około 80% pacjentów leczonych dawką 10 mg rozuwastatyny osiągnęło zalecany w wytycznych EAS cel terapii dla stężenia LDL-C (<3 mmol/l).<sup data-drug="Suvezen Neo" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Na podstawie połączonych danych z badań klinicznych fazy III wykazano skuteczność rozuwastatyny w leczeniu większości pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb (średnie wyjściowe stężenie LDL-C około 4,8 mmol/l) zgodnie z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą (EAS, ang. European Atherosclerosis Society, 1998). Około 80% pacjentów leczonych dawką 10 mg osiągnęło zalecany w wytycznych EAS cel terapii dla stężenia LDL-C (14

W badaniu z udziałem 435 pacjentów z heterozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią stosowano rozuwastatynę w dawkach od 20 mg do 80 mg z zastosowaniem wymuszonego zwiększania dawki. Wszystkie zastosowane dawki rozuwastatyny wykazywały korzystny wpływ na stężenia lipidów oraz przyczyniały się do osiągnięcia celu terapeutycznego. Po zwiększeniu dawki dobowej do 40 mg (12 tygodni leczenia), stężenie LDL-C zmniejszyło się o 53%. U 33% pacjentów udało się osiągnąć cel terapii (stężenie LDL-C <3 mmol/l) rekomendowany w wytycznych EAS.<sup data-drug="Suvezen Neo" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W dużym badaniu z udziałem 435 pacjentów z heterozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią stosowano rozuwastatynę w dawkach od 20 mg do 80 mg z zastosowaniem wymuszonego zwiększania dawki. Wszystkie dawki wykazały korzystny wpływ na stężenia lipidów oraz osiągnięcie przez pacjenta celu terapii. Po zwiększeniu dawki dobowej do 40 mg (12 tygodni leczenia), stężenie LDL-C zmniejszyło się o 53%. 33% pacjentów osiągnęło zalecany w wytycznych EAS cel terapii dla stężenia LDL-C (15

Skuteczność rozuwastatyny wykazano również w grupie 42 pacjentów z rodzinną homozygotyczną hipercholesterolemią, stosujących dawki od 20 do 40 mg w otwartym badaniu z wymuszonym zwiększaniem dawki. W tej populacji średnie zmniejszenie stężenia LDL-C wyniosło 22%.16

Skuteczność kliniczna terapii skojarzonej rozuwastatyna-ezetymib

Połączenie rozuwastatyny z ezetymibem (10 mg) wykazuje synergistyczne działanie w obniżaniu stężenia cholesterolu LDL i pozwala większej liczbie pacjentów osiągnąć docelowe wartości lipidowe. W 6-tygodniowym badaniu klinicznym z udziałem 469 pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy monoterapii rozuwastatyną lub grupy leczonej skojarzeniem z ezetymibem, wykazano istotne korzyści z terapii skojarzonej.17

Skojarzenie rozuwastatyny z ezetymibem zmniejszyło stężenie cholesterolu LDL znacznie bardziej niż rozuwastatyna stosowana w monoterapii (o 3,4 mmol/l w porównaniu z 2,8 mmol/l). Również inne parametry profilu lipidów/lipoprotein uległy znacznej poprawie po zastosowaniu skojarzenia. Zarówno monoterapia, jak i leczenie skojarzone były ogólnie dobrze tolerowane przez pacjentów.<sup data-drug="Suvezen Neo" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Skojarzenie rozuwastatyny z ezetymibem zmniejszyło stężenie cholesterolu LDL znacznie bardziej niż rozuwastatyna stosowana w monoterapii (o 3,4 mmol/l w porównaniu z 2,8 mmol/l). Inne składniki profilu lipidów/lipoprotein także uległy znacznej poprawie po zastosowaniu skojarzenia rozuwastatyna z ezetymibem (p 18

Inne 6-tygodniowe badanie kliniczne porównywało skuteczność dodania ezetymibu (10 mg) do stabilnej terapii rozuwastatyną z podwojeniem dawki rozuwastatyny (z 5 do 10 mg lub z 10 do 20 mg). Badanie objęło 440 pacjentów ze średnio wysokim/wysokim ryzykiem choroby wieńcowej, których stężenia LDL-C przekraczały wartości zalecane przez National Cholesterol Education Program Adult Treatment Panel III.<sup data-drug="Suvezen Neo" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Inne trwające 6 tygodni, randomizowane, podwójnie zaślepione, badanie kliniczne w grupach równoległych oceniało bezpieczeństwo i skuteczność ezetymibu (w dawce 10 mg) dodanego do stabilnej terapii rozuwastatyną w porównaniu ze zwiększaniem dawki rozuwastatyny z 5 do 10 mg lub z 10 do 20 mg. […] Badanie populacyjne obejmujące 440 pacjentów ze średnio wysokim/wysokim ryzykiem choroby wieńcowej, ze stężeniami cholesterolu frakcji lipoprotein niskiej gęstości (LDL) wyższymi niż zalecenia National Cholesterol Education Program Adult Treatment Panel III (<100 mg/dl u pacjentów z umiarkowanie wysokim/wysokim ryzykiem bez miażdżycy naczyń lub 19

Wyniki tego badania wykazały, że dodanie ezetymibu do stabilnego leczenia rozuwastatyną w dawce 5 mg lub 10 mg obniżyło cholesterol LDL o 21%. Dla porównania, podwojenie dawki rozuwastatyny do 10 mg lub 20 mg prowadziło jedynie do redukcji cholesterolu LDL o 5,7%. Analizując indywidualne przypadki, stwierdzono, że ezetymib dodany do rozuwastatyny w dawce 5 mg obniżał cholesterol LDL bardziej niż rozuwastatyna w dawce 10 mg stosowana w monoterapii. Podobnie, ezetymib dodany do rozuwastatyny w dawce 10 mg obniżał cholesterol LDL skuteczniej niż rozuwastatyna w dawce 20 mg.20

W porównaniu do stopniowego zwiększania dawki rozuwastatyny, dołączenie ezetymibu pozwoliło na osiągnięcie znacznie większych redukcji stężenia cholesterolu do wartości <70 lub <100 mg/dl oraz <70 mg/dl u wszystkich pacjentów. Dodatkowo uzyskano znacznie większe obniżenie stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji nie-HDL-C oraz apolipoproteiny B. Podsumowując, dodanie ezetymibu do stabilnej terapii rozuwastatyną w dawce 5 mg lub 10 mg daje znacznie lepsze wyniki w zakresie poprawy profilu lipidowego niż podwojenie dawki rozuwastatyny.<sup data-drug="Suvezen Neo" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Porównując stopniowe zwiększanie dawek rozuwastatyny, działanie wspomagające ezetymibu pozwoliło na osiągnąć znacznie większe redukcje stężenia cholesterolu <70 lub <100 mg/dl oraz 21

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączenia wyników badań produktu leczniczego SUVEZEN NEO we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu podwyższonego stężenia cholesterolu.22

  1. 27.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl