Interakcje leku
Sunitinib Zentiva 12,5 mg

Sunitynib Zentiva, jako inhibitor kinaz tyrozynowych, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem przez CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, klarytromycyna oraz sok grejpfrutowy, powodują wzrost stężenia sunitynibu (Cmax o 49%, AUC0-∞ o 51%), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki sunitynibu do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET) oraz ścisłe monitorowanie tolerancji. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i ziele dziurawca, obniżają stężenie leku (Cmax o 23%, AUC0-∞ o 46%), co wymaga stopniowego zwiększania dawki sunitynibu do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET) przy jednoczesnym monitorowaniu pacjenta. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko interakcji z inhibitorami BCRP oraz lekami wpływającymi na pH żołądka, co może modyfikować biodostępność sunitynibu, a także z lekami przeciwzakrzepowymi, gdzie konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia ze względu na ryzyko krwawień.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Sunitynib Zentiva, jako lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów kinaz tyrozynowych, podlega licznym interakcjom farmakologicznym, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych, co należy uwzględnić przy stosowaniu leku u specjalnych grup pacjentów. 1

Produkty lecznicze zwiększające stężenie sunitynibu w osoczu

Istnieje szereg substancji leczniczych, które mogą podnosić poziom sunitynibu we krwi, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych oraz zmiany profilu bezpieczeństwa terapii. Do najważniejszych grup należą:

Inhibitory CYP3A4

Równoczesne podanie jednorazowej dawki sunitynibu z silnym inhibitorem CYP3A4, jakim jest ketokonazol, powodowało u zdrowych ochotników znaczący wzrost parametrów farmakokinetycznych sunitynibu i jego głównego metabolitu. Obserwowano wzrost wartości Cmax o 49% oraz AUC0-∞ o 51%. 2

Należy unikać jednoczesnego podawania sunitynibu z silnymi inhibitorami CYP3A4, do których zaliczamy:

Jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie tych leków, rekomenduje się:

  1. Rozważenie alternatywnego produktu o minimalnym działaniu hamującym CYP3A4 lub bez takiego działania
  2. W razie braku alternatywy – zmniejszenie dawki produktu Sunitinib Zentiva do minimum 37,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC lub 25 mg na dobę w przypadku pNET
  3. Dokładne monitorowanie tolerancji leczenia przez pacjenta

3

Inhibitory białka oporności raka piersi (BCRP)

Dostępne są ograniczone dane kliniczne dotyczące interakcji między sunitynibem a inhibitorami BCRP. Należy zachować ostrożność przy równoczesnym stosowaniu, ponieważ nie można wykluczyć możliwości występowania interakcji między sunitynibem a innymi inhibitorami BCRP. 4

Produkty lecznicze zmniejszające stężenie sunitynibu w osoczu

Induktory CYP3A4

Równoczesne podanie jednorazowej dawki sunitynibu z induktorem CYP3A4, takim jak ryfampicyna, powodowało u zdrowych ochotników znaczącą redukcję parametrów farmakokinetycznych sunitynibu i jego głównego metabolitu:

  • Zmniejszenie Cmax o 23%
  • Zmniejszenie AUC0-∞ o 46%

5

Należy unikać jednoczesnego podawania sunitynibu z silnymi induktorami CYP3A4, do których należą:

6

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków, rekomenduje się:

  1. Rozważenie alternatywnego produktu leczniczego o minimalnym działaniu indukującym CYP3A4 lub bez takiego działania
  2. W razie braku alternatywy – stopniowe zwiększanie dawek produktu Sunitinib Zentiva, za każdym razem o 12,5 mg (maksymalnie do 87,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC lub 62,5 mg na dobę w przypadku pNET)
  3. Dokładne monitorowanie tolerancji leczenia przez pacjenta

7

Interakcje z alkoholem

Brak jest szczegółowych badań dotyczących interakcji sunitynibu z alkoholem. Jednakże, biorąc pod uwagę metabolizm sunitynibu, który odbywa się głównie przy udziale izoenzymów cytochromu P450, a w szczególności CYP3A4, należy zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie terapii sunitynibem.

Alkohol może wpływać na metabolizm leków w następujące sposoby:

  • Przy krótkotrwałym spożywaniu alkoholu może dochodzić do kompetycyjnego hamowania metabolizmu sunitynibu (alkohol jest również metabolizowany przez CYP3A4), co może prowadzić do zwiększenia stężenia leku we krwi
  • Przy długotrwałym spożywaniu alkoholu może dojść do indukcji CYP3A4, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia sunitynibu w osoczu
  • Alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane sunitynibu, takie jak hepatotoksyczność, zaburzenia funkcji przewodu pokarmowego czy zmęczenie

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii sunitynibem ze względu na potencjalne ryzyko nasilenia działań niepożądanych oraz wpływ na skuteczność leczenia.

Tabela interakcji z produktem Sunitinib Zentiva

Grupa leków/substancja Wpływ na stężenie sunitynibu Mechanizm interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia
Inhibitory CYP3A4

  • Ketokonazol
  • Itrakonazol
  • Rytonawir
  • Klarytromycyna
  • Erytromycyna
  • Sok grejpfrutowy
Wzrost stężenia sunitynibu (Cmax ↑ 49%, AUC ↑ 51%) Hamowanie metabolizmu sunitynibu przez CYP3A4 Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania. W razie konieczności zmniejszyć dawkę sunitynibu do min. 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET)
Inhibitory BCRP Potencjalny wzrost stężenia sunitynibu Hamowanie transportu sunitynibu przez białko BCRP Umiarkowany Zachować ostrożność, monitorować pacjenta pod kątem działań niepożądanych
Induktory CYP3A4

  • Ryfampicyna
  • Deksametazon
  • Fenytoina
  • Karbamazepina
  • Fenobarbital
  • Ziele dziurawca
Spadek stężenia sunitynibu (Cmax ↓ 23%, AUC ↓ 46%) Indukcja metabolizmu sunitynibu przez CYP3A4 Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania. W razie konieczności stopniowo zwiększać dawkę sunitynibu (o 12,5 mg) do max. 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET)
Alkohol Zmienny wpływ na stężenie sunitynibu (↑↓) Kompetycyjne hamowanie CYP3A4 (krótkotrwałe spożycie) lub indukcja CYP3A4 (długotrwałe spożycie) Umiarkowany Unikać spożywania alkoholu podczas terapii sunitynibem
Leki wpływające na pH żołądka

  • Inhibitory pompy protonowej
  • Antagoniści H2
  • Leki zobojętniające
Potencjalny wpływ na biodostępność sunitynibu Zmiana pH żołądka wpływająca na rozpuszczalność sunitynibu Niski do umiarkowanego Monitorować skuteczność leczenia sunitynibem
Leki przeciwzakrzepowe

  • Warfaryna
  • Heparyny
  • NOAC
Brak bezpośredniego wpływu na stężenie sunitynibu Potencjalne sumowanie działań niepożądanych (krwawienia) Umiarkowany Monitorować parametry krzepnięcia, dostosować dawkę leków przeciwzakrzepowych

Przedstawiona tabela zawiera najważniejsze udokumentowane interakcje oraz interakcje potencjalne, które należy brać pod uwagę podczas planowania terapii sunitynibem. Ze względu na złożony profil farmakokinetyczny sunitynibu, konieczne jest indywidualne podejście do każdego pacjenta oraz regularna ocena skuteczności i bezpieczeństwa leczenia, szczególnie przy wprowadzaniu zmian w terapii skojarzonej.

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl