Właściwości farmakokinetyczne leku Protrimil 35 mg

Właściwości farmakokinetyczne trimetazydyny dichlorowodorku zawartego w preparacie Protrimil (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu) charakteryzują się określonymi parametrami dotyczącymi wchłaniania, dystrybucji oraz eliminacji substancji czynnej. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę tych właściwości z uwzględnieniem różnic występujących w szczególnych grupach pacjentów.¹

Wchłanianie

Po doustnym podaniu preparatu Protrimil, trimetazydyna ulega szybkiemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane po około 5 godzinach od momentu przyjęcia leku. Stabilne stężenie leku w osoczu (stan stacjonarny) zostaje uzyskane po 60 godzinach od rozpoczęcia terapii i utrzymuje się na stałym poziomie przez cały okres leczenia. Warto zaznaczyć, że nie zaobserwowano interakcji pomiędzy przyjmowanym pokarmem a wchłanianiem trimetazydyny.²

Dystrybucja

Trimetazydyna wykazuje stosunkowo niski stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący około 16%. Pozorna objętość dystrybucji substancji czynnej kształtuje się na poziomie 4,8 l/kg, co świadczy o dobrym przenikaniu leku do tkanek organizmu. Te parametry farmakokinetyczne wskazują na efektywną dystrybucję trimetazydyny w organizmie.³

Eliminacja

Główną drogą eliminacji trimetazydyny jest wydalanie nerkowe. Lek jest wydalany z moczem przede wszystkim w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania (t1/2) trimetazydyny wynosi 7 godzin u osób dorosłych. Należy zwrócić uwagę, że u pacjentów w wieku powyżej 65 lat okres półtrwania ulega wydłużeniu do 12 godzin, co ma istotne znaczenie kliniczne przy dawkowaniu leku w tej grupie wiekowej.⁴

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się zwiększone narażenie na trimetazydynę, co jest związane przede wszystkim z pogorszeniem czynności nerek wynikającym z procesu starzenia się organizmu. Przeprowadzone badania farmakokinetyczne z udziałem osób starszych wykazały zróżnicowany wpływ wieku na parametry farmakokinetyczne:⁵

• U osób w bardzo podeszłym wieku (≥85 lat) z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) narażenie na trimetazydynę (mierzone jako AUC24) zwiększyło się 1,3-krotnie
• U pacjentów w wieku 75-84 lata z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie zaobserwowano zwiększonego narażenia w porównaniu z młodszymi uczestnikami badania (30-65 lat) z podobnym stopniem upośledzenia funkcji nerek

W specyficznym, trwającym rok badaniu klinicznym, przeprowadzonym u osób powyżej 75. roku życia, którym podawano 2 tabletki Protrimil 35 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych, zaobserwowano średnio 2-krotne zwiększenie stężenia leku w osoczu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) w porównaniu z pacjentami o lepszej funkcji nerek (klirens kreatyniny powyżej 60 ml/min). Co istotne, mimo znacznych różnic w ekspozycji na lek, nie stwierdzono istotnych różnic w profilu bezpieczeństwa między grupą otrzymującą trimetazydynę a grupą otrzymującą placebo.⁶

Zaburzenia czynności nerek

Ze względu na fakt, że trimetazydyna jest eliminowana głównie przez nerki, zaburzenia ich czynności mają istotny wpływ na parametry farmakokinetyczne leku. Stopień zwiększenia narażenia na trimetazydynę jest ściśle skorelowany z nasileniem dysfunkcji nerek:⁷

Tak znaczne zwiększenie ekspozycji na lek u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (ponad trzykrotne w porównaniu z osobami o prawidłowej funkcji nerek) ma istotne implikacje kliniczne i musi być uwzględnione przy ustalaniu schematu dawkowania preparatu Protrimil w tej grupie pacjentów.⁸