Właściwości farmakokinetyczne
Posterisan H 387,1 mg + 5 mg
Posterisan H to lek w formie czopków zawierający 387,1 mg standaryzowanej zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli (zabitej 6,6 mg płynnego fenolu) oraz 5 mg hydrokortyzonu. Składniki immunogenne zawiesiny E. coli wykazują zdolność penetracji do błony śluzowej odbytnicy, co potwierdzono w badaniach immunohistologicznych na zwierzętach doświadczalnych (szczury, miniaturowe świnie). Hydrokortyzon po aplikacji miejscowej przenika i kumuluje się w naskórku oraz skórze właściwej, a jego absorpcja przez błonę śluzową odbytnicy jest znacząco wyższa niż przez niezmienioną skórę. Pomimo tego, po zastosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych, wzrost stężenia hydrokortyzonu we krwi jest krótkotrwały, a maksymalne poziomy pozostają w dolnej granicy zakresu fizjologicznego, co eliminuje ryzyko układowych działań niepożądanych i wpływu na regulację hormonalną organizmu.
Charakterystyka farmakologiczna leku Posterisan H
Posterisan H jest lekiem w postaci czopków zawierających dwie substancje czynne: 387,1 mg standaryzowanej zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli (zabitej 6,6 mg płynnego fenolu) oraz 5 mg hydrokortyzonu. Zawiesina bakteryjna zawiera składniki komórkowe i produkty przemiany materii z 1 mld bakterii Escherichia coli, które zostały zabite i zakonserwowane fenolem.1
Właściwości farmakokinetyczne leku Posterisan H
Farmakokinetyka zawiesiny kultury bakteryjnej E. coli
Ze względu na specyfikę substancji czynnej, po miejscowym zastosowaniu zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli nie można przeprowadzić konwencjonalnych badań wchłaniania, określenia stężenia we krwi czy wydalania. Mimo tego, penetracja składników immunogennych zawiesiny kultury bakteryjnej została skutecznie określona w specjalistycznych badaniach immunohistologicznych przeprowadzonych na błonie śluzowej odbytnicy zwierząt doświadczalnych – szczurów oraz miniaturowych świń.2
Farmakokinetyka hydrokortyzonu
Hydrokortyzon po aplikacji miejscowej wykazuje zdolność przenikania przez skórę i kumulacji w strukturach naskórka oraz skóry właściwej. Istotnym czynnikiem determinującym zasięg penetracji jest okolica skóry, w której zastosowano lek. Z warstwy skóry właściwej do krwioobiegu przechodzi jedynie niewielka ilość hydrokortyzonu, która jest niewystarczająca do wywołania jakichkolwiek układowych działań niepożądanych.3
W przypadku aplikacji doodbytniczej, absorpcja hydrokortyzonu przez błonę śluzową odbytnicy jest znacząco wyższa w porównaniu z absorpcją przez niezmienioną skórę. Mimo to, po zastosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych, obserwowany wzrost stężenia tego glikokortykosteroidu we krwi jest krótkotrwały, a poziomy maksymalne osiągają jedynie dolną granicę zakresu fizjologicznego. Z tego powodu nie występują układowe działania niepożądane, a lek nie wpływa na regulację hormonalną organizmu.4
Należy zwrócić uwagę, że brak jest konkretnych danych ilościowych dotyczących wchłaniania hydrokortyzonu z czopków Posterisan H.5
Metabolizm i wydalanie hydrokortyzonu
Metabolizm hydrokortyzonu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie substancja podlega procesowi hydrogenacji w obrębie pierścienia steroidowego oraz grup ketonowych. Ten proces prowadzi do szybkiego unieczynnienia substancji czynnej. Następnie produkt metabolizmu jest wydalany przede wszystkim przez nerki w postaci połączeń z kwasem glukuronowym (glukuronidy) oraz jako estry siarczanowe.6
Podsumowanie właściwości farmakokinetycznych
- Składniki immunogenne zawiesiny E. coli wykazują zdolność penetracji do błony śluzowej odbytnicy, co potwierdzono w badaniach na zwierzętach
- Hydrokortyzon po aplikacji miejscowej wykazuje zdolność przenikania i kumulacji w naskórku i skórze właściwej
- Wchłanianie hydrokortyzonu przez błonę śluzową odbytnicy jest znacząco większe niż przez skórę
- Po podaniu dawek terapeutycznych, wzrost stężenia hydrokortyzonu we krwi jest krótkotrwały, a maksymalne poziomy pozostają w dolnej granicy zakresu fizjologicznego
- Metabolizm hydrokortyzonu zachodzi w wątrobie poprzez hydrogenację
- Wydalanie produktów metabolizmu hydrokortyzonu odbywa się głównie przez nerki w formie glukuronidów i estrów siarczanowych
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania