Właściwości farmakokinetyczne
Migromin 250 mg + 250 mg + 65 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Migromin

Migromin to złożony produkt leczniczy zawierający 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 250 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w postaci tabletek powlekanych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną poszczególnych składników oraz ich kombinacji.¹

Kwas acetylosalicylowy – farmakokinetyka

Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego

Kwas acetylosalicylowy po podaniu doustnym jest całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Około 70% dawki dociera do krwiobiegu w niezmienionej postaci, natomiast pozostałe 30% ulega hydrolizie do kwasu salicylowego podczas procesu wchłaniania za pośrednictwem esteraz obecnych w przewodzie pokarmowym, wątrobie oraz osoczu. Maksymalne stężenie kwasu salicylowego w osoczu jest osiągane w ciągu 1-2 godzin po zastosowaniu pojedynczej dawki. Warto zaznaczyć, że obecność pokarmu spowalnia wchłanianie, nie wpływając jednak na jego całkowitą wielkość.²

Dystrybucja kwasu acetylosalicylowego

Kwas salicylowy podlega szerokiej dystrybucji do wszystkich tkanek i płynów ustrojowych, włączając w to ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Najwyższe stężenia substancji obserwuje się w osoczu, wątrobie, korze nerkowej, sercu i płucach. Zarówno kwas acetylosalicylowy, jak i salicylowy wiążą się częściowo z białkami surowicy, głównie z albuminami. Co istotne, wiązanie białkowe salicylanu wykazuje zależność od stężenia (charakter nieliniowy). Przy niskich stężeniach (<100 μg/ml) około 90% salicylanu wiąże się z albuminami, natomiast przy wyższych stężeniach (>400 μg/ml) zaledwie 40-70%. Kwas salicylowy ma również zdolność przenikania przez barierę łożyskową oraz przenika do mleka matki.³

Metabolizm kwasu acetylosalicylowego

Kwas acetylosalicylowy szybko ulega hydrolizie w osoczu do kwasu salicylowego, z okresem półtrwania wynoszącym 15-20 minut. W rezultacie, poziomy kwasu acetylosalicylowego w osoczu są praktycznie niewykrywalne po 1-2 godzinach od momentu podania. W procesie metabolizmu kwas salicylowy jest początkowo sprzęgany w wątrobie, tworząc:

• kwas salicylurowy – poprzez łączenie z glicyną
• glukuronid salicylowo-fenolowy i glukuronid salicylofenolowy – poprzez połączenie z kwasem glukuronowym
• inne metabolity

Po jednorazowym podaniu dawki 1 g kwasu acetylosalicylowego, średni okres półtrwania kwasu salicylowego wynosi około 6 godzin. Metabolizm salicylanów i ich klirens całkowity ulegają zmniejszeniu przy wyższych stężeniach w surowicy ze względu na ograniczoną zdolność wątroby do tworzenia zarówno kwasu salicylurynowego, jak i glukuronidu fenolowego. Okres półtrwania salicylanu wykazuje zależność od dawkowania – po podaniu dawek toksycznych (10-20 g) może być wydłużony do ponad 20 godzin.⁴

Eliminacja kwasu acetylosalicylowego

Kwas salicylowy i jego metabolity są eliminowane głównie przez wydalanie nerkowe. Co istotne, wydalanie niezmienionego leku zależy od pH moczu. W miarę wzrostu pH moczu od 5 do 8, zwiększa się również ilość wydalanego wolnego kwasu salicylowego, a klirens nerkowy wolnego salicylanu wzrasta z <5% do >80%. Po zastosowaniu dawki terapeutycznej, w moczu odnajduje się:

• około 10% metabolitów w postaci kwasu salicylowego
• 75% w postaci kwasu salicylurynowego
• 10% fenolowych glukuronidów kwasu salicylowego
• 5% acylowych glukuronidów kwasu salicylowego

⁵

Paracetamol – farmakokinetyka

Wchłanianie paracetamolu

Paracetamol charakteryzuje się łatwym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie tej substancji w osoczu krwi osiągane jest stosunkowo szybko – po upływie od 30 minut do 2 godzin od momentu podania.⁶

Dystrybucja paracetamolu

Wiązanie paracetamolu z białkami osocza jest nieznaczne przy typowych stężeniach terapeutycznych. Wzrasta ono jednak proporcjonalnie do zwiększającego się stężenia substancji w osoczu.⁷

Metabolizm paracetamolu

Paracetamol podlega metabolizmowi wątrobowemu i jest wydalany z moczem, głównie w postaci metabolitów sprzężonych z glukuronidem i siarczanem. Warto podkreślić, że drugorzędny hydroksylowany metabolit, który w normalnych warunkach jest wytwarzany w wątrobie w minimalnych ilościach przez oksydazy o funkcji mieszanej i który zwykle ulega detoksykacji poprzez sprzęganie z glutationem, może kumulować się po przedawkowaniu paracetamolu, prowadząc do uszkodzenia wątroby.⁸

Eliminacja paracetamolu

Mniej niż 5% paracetamolu jest wydalane w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w fazie eliminacji waha się w zakresie od 1 do 4 godzin.⁹

Kofeina – farmakokinetyka

Wchłanianie kofeiny

Kofeina jest całkowicie i szybko wchłaniana po podaniu doustnym. U osób będących na czczo maksymalne stężenie osiągane jest w okresie od 5 do 90 minut po podaniu. Dostępne dane nie wskazują na występowanie metabolizmu przedukładowego kofeiny.¹⁰

Dystrybucja kofeiny

Kofeina ulega szerokiej dystrybucji do wszystkich płynów ustrojowych. Średni stopień wiązania tej substancji z białkami osocza wynosi 35%.¹¹

Metabolizm kofeiny

Kofeina podlega prawie całkowitemu metabolizmowi na drodze oksydacji, demetylacji i acetylacji, a następnie jest wydalana z moczem. Głównymi metabolitami kofeiny są:

• 1-metyloksantyna – jeden z głównych metabolitów
• 7-metyloksantyna – jeden z głównych metabolitów
• 1,7-dimetyloksantyna (paraksantyna) – jeden z głównych metabolitów
• kwas 1-metylomoczowy – metabolit drugorzędny
• 5-acetyloamino-6 formylamino-3-metylouracyl (AMFU) – metabolit drugorzędny

¹²

Eliminacja kofeiny

U osób dorosłych eliminacja kofeiny odbywa się prawie całkowicie poprzez metabolizm wątrobowy. Istnieją jednak znaczące międzyosobnicze różnice w szybkości eliminacji. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 4,9 godzin, przy czym obserwowano wartości w całkowitym zakresie od 1,9 do 12,2 godzin.¹³

Charakterystyka farmakokinetyczna połączenia składników

W preparacie Migromin trzy substancje czynne występują w skojarzeniu, przy czym ilość poszczególnych składników jest stosunkowo niewielka. Dzięki temu nie dochodzi do wysycenia procesów eliminacji, które mogłoby skutkować wydłużeniem okresu półtrwania i zwiększonym ryzykiem toksyczności produktu leczniczego.¹⁴

Dane farmakokinetyczne dotyczące połączenia kwasu acetylosalicylowego, paracetamolu i kofeiny są spójne z profilami farmakokinetycznymi ustalonymi dla poszczególnych substancji podawanych oddzielnie, jak również dla połączeń każdego z leków przeciwbólowych z kofeiną.¹⁵

Nie zidentyfikowano żadnych istotnych klinicznie interakcji międzylekowych pomiędzy kwasem acetylosalicylowym, paracetamolem i kofeiną. Jednoczesne stosowanie tych trzech substancji nie zwiększa ryzyka wystąpienia interakcji z innymi produktami leczniczymi. Wyniki badań farmakokinetycznych produktu zawierającego identyczne dawki kwasu acetylosalicylowego, paracetamolu i kofeiny jak w preparacie Migromin były zgodne z oczekiwaniami, a pomiędzy trzema substancjami czynnymi nie zaobserwowano żadnych niekorzystnych interakcji.¹⁶