Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Medical Valley 5 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Medical Valley

Leczenie produktem leczniczym Lenalidomide Medical Valley powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Właściwe dawkowanie i przestrzeganie zaleceń dotyczących podawania leku są kluczowe dla osiągnięcia optymalnych wyników terapeutycznych przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych.¹

Zasady ogólne dawkowania

Modyfikacje dawki należy wprowadzać na podstawie obserwacji klinicznych oraz wyników badań laboratoryjnych. Dostosowania dawki są zalecane przy wystąpieniu neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.²

W przypadku wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, a od wyznaczonej godziny upłynęło mniej niż 12 godzin, może ją zażyć. Jeżeli upłynęło ponad 12 godzin, nie należy przyjmować pominiętej dawki, a kolejną dawkę należy zażyć o zaplanowanej porze następnego dnia.³

Dawkowanie w różnych wskazaniach

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (NDMM)

Dla pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, istnieją różne schematy dawkowania w zależności od zastosowanej terapii skojarzonej.

Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l.⁴

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie może być kontynuowane do progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji.⁵

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

Leczenie początkowe składa się z lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, po którym następuje kontynuacja terapii lenalidomidem z deksametazonem. Terapii nie można rozpoczynać, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l.⁶

Dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu. Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Zaleca się maksymalnie 8 cykli leczenia początkowego (24 tygodnie).⁷

Po początkowej fazie leczenia kontynuuje się podawanie lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.⁸

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

Nie można rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi < 1,5 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.⁹

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, nie dłużej niż przez 9 cykli. Melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, a prednizon w dawce 2 mg/kg doustnie w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli. Po 9 cyklach lub w przypadku nietolerancji leczenia skojarzonego, pacjenci otrzymują lenalidomid w monoterapii 10 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.¹⁰

Leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpocząć po odpowiedniej normalizacji parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów bez dowodów progresji. Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.¹¹

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach podtrzymywania lenalidomidem dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.¹²

Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l lub < 30 × 10⁹/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.¹³

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, 9-12 i 17-20 każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1-4 co 28 dni.¹⁴

Zespoły mielodysplastyczne (MDS)

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 0,5 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10⁹/l.¹⁵

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.¹⁶

Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny.¹⁷

Chłoniak z komórek płaszcza (MCL)

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.¹⁸

Chłoniak grudkowy (FL)

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.¹⁹

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m² dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.²⁰

Modyfikacje dawkowania w przypadku toksyczności

Trombocytopenia i neutropenia

Każde wskazanie ma specyficzny schemat modyfikacji dawki w przypadku trombocytopenii lub neutropenii. Poniżej przedstawiono tabelę etapów zmniejszania dawki dla różnych wskazań.

Postępowanie w przypadku trombocytopenii zależy od liczby płytek krwi i specyficznego wskazania. Ogólnie, przy spadku liczby płytek krwi poniżej określonego progu (np. < 30 × 10⁹/l w szpiczaku mnogim) należy przerwać leczenie lenalidomidem i wznowić je w niższej dawce, gdy liczba płytek powróci do akceptowalnego poziomu.²¹

Podobnie, w przypadku neutropenii, jeśli ANC spadnie poniżej określonego progu (np. < 0,5 × 10⁹/l), należy przerwać leczenie lenalidomidem i wznowić je w odpowiedniej dawce po powrocie ANC do akceptowalnego poziomu. Według uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy danej dawce, można dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.²²

Zespół rozpadu guza i reakcja typu „tumour flare”

W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL) należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS) oraz reakcji typu „tumour flare”.

Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Pacjentów należy monitorować co tydzień w pierwszym cyklu i według wskazań klinicznych, wykonując badania biochemiczne.²³

Leczenie lenalidomiem można kontynuować u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1. W przypadku TLS klinicznego stopnia 2-4 należy przerwać leczenie lenalidomidem i wznowić je w mniejszej dawce po odpowiednim złagodzeniu objawów.²⁴

W przypadku reakcji typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmian dawkowania, stosując jednocześnie leczenie objawowe (NLPZ, kortykosteroidy, leki przeciwbólowe). Przy reakcji 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i wznowić je po złagodzeniu objawów do stopnia ≤ 1.²⁵

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Produktu leczniczego Lenalidomide Medical Valley nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania.²⁶

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek. Zaleca się kontrolowanie czynności nerek.²⁷

Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia. U tych pacjentów leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.²⁸

U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.²⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może występować obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.³⁰

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.³¹

Zalecane dostosowanie dawki początkowej u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek różni się w zależności od wskazania i przedstawia się następująco:

Szpiczak mnogi u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

• Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min): 10 mg raz na dobę³²
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, bez konieczności dializowania): 7,5 mg raz na dobę lub 15 mg co drugi dzień³³
• Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (klirens kreatyniny <30 ml/min, konieczność dializowania): 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie.³⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.³⁵

Sposób podawania

Lek Lenalidomide Medical Valley w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.³⁶

W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.³⁷