Specjalne ostrzeżenia
Kventiax 25 mg tabletki powlekane

Kwetiapina, stosowana w produkcie leczniczym Kventiax, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na profil bezpieczeństwa, zwłaszcza u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, u których obserwuje się częstsze działania niepożądane, takie jak zwiększony apetyt, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. Długoterminowe skutki terapii w tej grupie wiekowej pozostają nieznane. U dorosłych pacjentów kwetiapina wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów pozapiramidowych (EPS), akatyzji, niedociśnienia ortostatycznego, senności oraz zaburzeń metabolicznych, w tym przyrostu masy ciała, hiperglikemii i dyslipidemii. Monitorowanie parametrów metabolicznych (glukoza, lipidy) jest zalecane na początku i w trakcie leczenia. Istotne jest także monitorowanie liczby neutrofilów, gdyż odnotowano przypadki ciężkiej neutropenii (neutrofile <0,5 x 10⁹/l), co może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonu. W przypadku spadku liczby neutrofilów poniżej 1,0 x 10⁹/l konieczne jest przerwanie terapii i ścisła obserwacja pacjenta.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Kventiax

Rozważając stosowanie produktu leczniczego Kventiax należy wziąć pod uwagę profil bezpieczeństwa leku w odniesieniu do konkretnego rozpoznania u pacjenta oraz stosowanej dawki. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat środków ostrożności, które należy zachować podczas leczenia tym produktem.1

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających danych klinicznych. Badania wykazały, że w porównaniu do profilu bezpieczeństwa u dorosłych, u dzieci i młodzieży niektóre działania niepożądane występowały częściej (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa oraz omdlenia) lub mogą mieć inne konsekwencje. Dodatkowo odnotowano działanie niepożądane nieobserwowane wcześniej u dorosłych – zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Istotne jest również, że zmiany w czynności gruczołu tarczowego były obserwowane w tej grupie wiekowej.2

Długoterminowy wpływ leczenia kwetiapiną na bezpieczeństwo, wzrost i dojrzewanie nie został zbadany w okresie dłuższym niż 26 tygodni. Nieznany pozostaje również długoterminowy wpływ na rozwój poznawczy i behawioralny pacjentów pediatrycznych.3

Badania kliniczne kontrolowane placebo wykazały częstsze występowanie objawów pozapiramidowych (EPS) u dzieci i młodzieży leczonych kwetiapiną w porównaniu z grupą placebo, szczególnie u pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii, zaburzeń maniakalnych oraz depresji w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.4

Ryzyko samobójstwa i myśli samobójcze

Depresja w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczeń oraz samobójstw. Ryzyko to utrzymuje się do czasu osiągnięcia znaczącej remisji. Ponieważ poprawa może nie wystąpić w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może być zwiększone we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego.5

Należy również uwzględnić ryzyko zachowań samobójczych przy nagłym odstawieniu kwetiapiny ze względu na znane czynniki ryzyka leczonej choroby. Innym zaburzeniom psychicznym, w których stosowana jest kwetiapina, może także towarzyszyć zwiększone ryzyko zachowań samobójczych. Zaburzenia te mogą współistnieć z epizodami ciężkiej depresji.6

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub wykazujący przed rozpoczęciem leczenia skłonności samobójcze znacznego stopnia należą do grupy zwiększonego ryzyka i powinni być poddani uważnej obserwacji w trakcie terapii. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów poniżej 25 lat stosujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu do placebo.7

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy uważnie obserwować pacjentów, szczególnie tych z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich pojawienia się, o konieczności natychmiastowego zwrócenia się do lekarza.8

Krótkoterminowe badania kliniczne kontrolowane placebo z udziałem pacjentów z epizodami ciężkiej depresji w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych w grupie pacjentów poniżej 25 lat, którym podano kwetiapinę, w porównaniu do grupy otrzymującej placebo (3% vs 0%). Dodatkowo, w populacyjnym badaniu retrospektywnym dotyczącym stosowania kwetiapiny w leczeniu pacjentów z dużą depresją wykazano zwiększone ryzyko samookaleczeń i samobójstwa u pacjentów w wieku 25-64 lat bez wcześniejszych epizodów samookaleczeń, przyjmujących kwetiapinę razem z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.9

Ryzyko zaburzeń metabolicznych

W związku z możliwym pogorszeniem profilu metabolicznego, w tym zmianami masy ciała, stężenia glukozy we krwi oraz lipidów, należy oceniać parametry metaboliczne pacjentów na początku leczenia, a następnie regularnie monitorować je w trakcie terapii. W razie pogorszenia parametrów metabolicznych należy odpowiednio postępować, zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta.10

Objawy pozapiramidowe

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu do placebo, szczególnie u pacjentów leczonych z powodu epizodów ciężkiej depresji w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.11

Stosowanie kwetiapiny może wiązać się z występowaniem akatyzji, stanu polegającego na subiektywnym odczuwaniu nieprzyjemnego lub dokuczliwego niepokoju wraz z towarzyszącą niemożnością stania lub siedzenia w jednym miejscu. Stan ten występuje najczęściej w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. U pacjentów z niepokojem psychoruchowym zwiększanie dawki może być szkodliwe.12

Dyskinezy późne

W przypadku pojawienia się przedmiotowych i podmiotowych objawów dyskinez późnych, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie kwetiapiny. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub nawet rozwinąć po przerwaniu terapii.13

Senność i zawroty głowy

Leczenie kwetiapiną jest związane z występowaniem senności i pokrewnych objawów, takich jak uspokojenie. W badaniach klinicznych pacjentów z epizodami depresyjnymi w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych objawy te pojawiały się zazwyczaj w ciągu pierwszych 3 dni leczenia i miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Pacjenci z ciężkim nasileniem senności mogą wymagać częstszych kontroli przez minimum 2 tygodnie od wystąpienia senności lub do czasu poprawy. W takich przypadkach należy rozważyć przerwanie leczenia.14

Niedociśnienie ortostatyczne

Stosowanie kwetiapiny wiąże się z występowaniem niedociśnienia ortostatycznego oraz towarzyszących mu zawrotów głowy, które, podobnie jak senność, występują zwykle w początkowym okresie zwiększania dawki. Objawy te mogą zwiększać częstość urazów związanych z upadkami, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Z tego względu pacjentom należy zalecić zachowanie ostrożności do czasu poznania potencjalnych efektów działania leku.15

Kwetiapinę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyń mózgowych lub innymi stanami predysponującymi do niedociśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego należy rozważyć zmniejszenie dawki lub wolniejsze jej zwiększanie, szczególnie u pacjentów ze współistniejącą chorobą układu krążenia.16

Zespół bezdechu sennego

U pacjentów przyjmujących kwetiapinę zgłaszano przypadki zespołu bezdechu sennego. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz u pacjentów z zespołem bezdechu sennego w wywiadzie lub należących do grupy ryzyka wystąpienia tego zaburzenia, np. u osób z nadwagą/otyłością lub płci męskiej.17

Napady drgawkowe

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie stwierdzono różnic w częstości występowania napadów drgawkowych pomiędzy pacjentami leczonymi kwetiapiną a otrzymującymi placebo. Nie ma dostępnych danych dotyczących częstości występowania drgawek u pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie.18

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Złośliwy zespół neuroleptyczny może wystąpić podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, w tym kwetiapiny. Jego objawy kliniczne obejmują: hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego oraz zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie wystąpienia tych objawów należy przerwać leczenie kwetiapiną i wdrożyć odpowiednie leczenie.19

Ciężka neutropenia i agranulocytoza

W badaniach klinicznych kwetiapiny zgłaszano przypadki ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów <0,5 x 10⁹/l). Większość przypadków wystąpiła w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Nie stwierdzono wyraźnej zależności od stosowanej dawki. Z doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu wynika, że w niektórych przypadkach neutropenia zakończyła się zgonem.20

Do czynników ryzyka należą: wyjściowo mała liczba leukocytów oraz neutropenia wywołana przez leki w wywiadzie. Jednakże neutropenia występowała również u pacjentów bez wcześniejszych czynników ryzyka. Należy przerwać leczenie kwetiapiną, jeśli liczba neutrofilów spadnie poniżej 1,0 x 10⁹/l. Pacjenci powinni być obserwowani pod kątem objawów infekcji, a liczba neutrofilów powinna być monitorowana do czasu, gdy przekroczy wartość 1,5 x 10⁹/l.21

Należy rozważyć możliwość neutropenii u pacjentów z infekcją lub gorączką, szczególnie gdy brak jest oczywistych czynników predysponujących. W takiej sytuacji należy wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne.22

Pacjentom należy zalecić natychmiastowe zgłaszanie objawów mogących świadczyć o agranulocytozie lub zakażeniu (gorączka, osłabienie, senność, ból gardła) występujących w dowolnym momencie leczenia produktem Kventiax. U tych pacjentów należy niezwłocznie skontrolować liczbę krwinek białych (WBC) oraz bezwzględną liczbę neutrofilów (ANC), szczególnie gdy nie występują czynniki predysponujące.23

Działanie przeciwcholinergiczne

Norkwetiapina, aktywny metabolit kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do wysokiego powinowactwo do różnych podtypów receptorów muskarynowych. Może to prowadzić do działań niepożądanych o charakterze przeciwcholinergicznym podczas stosowania kwetiapiny w zalecanych dawkach, zwłaszcza gdy jest podawana jednocześnie z innymi lekami o działaniu przeciwcholinergicznym lub w przypadku przedawkowania.24

Kwetiapinę należy podawać ostrożnie pacjentom przyjmującym leki o działaniu przeciwcholinergicznym. Podobnie, należy zachować ostrożność u pacjentów z zatrzymaniem moczu (obecnym lub w wywiadzie), klinicznie istotnym przerostem gruczołu krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi zaburzeniami, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub jaskrą z wąskim kątem przesączania.25

Interakcje

Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak karbamazepina lub fenytoina, może znacząco zmniejszyć stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność leczenia. U pacjentów stosujących induktory enzymów wątrobowych można rozpocząć leczenie kwetiapiną, jeśli lekarz uzna, że korzyści przeważają nad ryzykiem odstawienia induktora.26

Wszelkie zmiany w stosowaniu induktorów enzymów wątrobowych powinny być wprowadzane stopniowo. W razie konieczności należy zastąpić induktor lekiem nieindukującym enzymów wątrobowych (np. walproinianem sodu).27

Masa ciała

U pacjentów przyjmujących kwetiapinę obserwowano przyrost masy ciała. Należy monitorować ten parametr i postępować zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków przeciwpsychotycznych.28

Hiperglikemia

W rzadkich przypadkach podczas leczenia kwetiapiną zgłaszano wystąpienie hiperglikemii i/lub rozwój lub nasilenie cukrzycy, której czasem towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym przypadki zakończone zgonem. Niekiedy obserwowano wcześniejszy przyrost masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym.29

Zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjenci przyjmujący jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka cukrzycy powinni być regularnie monitorowani w zakresie kontroli glikemii.30

Lipidy

W badaniach klinicznych kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów, cholesterolu LDL i cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia frakcji HDL. W przypadku zmian w profilu lipidowym należy postępować zgodnie z praktyką kliniczną.31

Wydłużenie odstępu QT

W badaniach klinicznych oraz podczas stosowania zgodnego z Charakterystyką Produktu Leczniczego nie wykazano, aby kwetiapina powodowała utrzymujące się wydłużenie absolutnego odstępu QT. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano jednak przypadki wydłużenia odstępu QT podczas stosowania kwetiapiny w dawkach terapeutycznych i po przedawkowaniu.32

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność przy przepisywaniu kwetiapiny pacjentom z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność zalecana jest również przy stosowaniu kwetiapiny jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT lub lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią.33

Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego

W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego. U pacjentów, u których podejrzewa się te schorzenia, należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.34

Ciężkie skórne działania niepożądane

Podczas leczenia kwetiapiną bardzo rzadko zgłaszano występowanie ciężkich skórnych działań niepożądanych (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN), ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP), rumienia wielopostaciowego (EM) oraz wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.35

Ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR) występują zazwyczaj w postaci jednego lub więcej z następujących objawów: rozległa wysypka skórna (często swędząca lub z krostkami), złuszczające zapalenie skóry, gorączka, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych oraz możliwa eozynofilia lub neutrofilia. Większość tych reakcji występuje w ciągu 4 tygodni od rozpoczęcia leczenia kwetiapiną, niektóre reakcje DRESS mogą pojawić się w ciągu 6 tygodni od rozpoczęcia terapii.36

W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na ciężkie reakcje skórne, należy niezwłocznie zaprzestać stosowania kwetiapiny i rozważyć alternatywne leczenie.37

Objawy odstawienia

Po nagłym odstawieniu kwetiapiny obserwowano ostre objawy odstawienia, takie jak: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Zaleca się zatem stopniowe odstawianie leku w czasie nie krótszym niż 1-2 tygodnie.38

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem

Kwetiapina nie została zatwierdzona do leczenia psychozy związanej z otępieniem. W randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach z udziałem pacjentów z otępieniem, stosujących niektóre atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazano około 3-krotne zwiększenie ryzyka naczyniowo-mózgowych zdarzeń niepożądanych. Mechanizm tego zwiększenia ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć podobnego ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych lub innych grup pacjentów. Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.39

W metaanalizie atypowych leków przeciwpsychotycznych stwierdzono, że u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem występuje zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu z placebo. W dwóch 10-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo z udziałem tej samej populacji pacjentów (n=710; średni wiek: 83 lata; zakres: 56-99 lat), częstość zgonów u pacjentów leczonych kwetiapiną wynosiła 5,5% w porównaniu z 3,2% w grupie placebo. Przyczyny śmierci były zróżnicowane i zgodne z oczekiwaniami dla tej populacji.40

Pacjenci w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem

W populacyjnym badaniu retrospektywnym oceniającym stosowanie kwetiapiny w leczeniu pacjentów z dużą depresją wykazano zwiększone ryzyko zgonu podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Zależność ta nie występowała po wykluczeniu z analizy pacjentów z chorobą Parkinsona. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania kwetiapiny pacjentom w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.Dysfagia

Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano przypadki dysfagii (trudności w połykaniu). Kwetiapina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.42

Zaparcia i niedrożność jelit

Zaparcie stanowi czynnik ryzyka wystąpienia niedrożności jelit. Podczas leczenia kwetiapiną zgłaszano przypadki zaparcia i niedrożności jelit, w tym również przypadki śmiertelne u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Dotyczy to w szczególności pacjentów przyjmujących równocześnie liczne leki zmniejszające motorykę jelit i/lub niezdolnych do zgłoszenia objawów zaparcia.43

U pacjentów z niedrożnością jelit konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego i szybkie wdrożenie odpowiednich działań terapeutycznych.44

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Ponieważ u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia kwetiapiną należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE i wdrożyć odpowiednie działania zapobiegawcze.45

Zapalenie trzustki

W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia trzustki, jednak związek przyczynowo-skutkowy nie został jednoznacznie ustalony. W zgłoszeniach po wprowadzeniu leku do obrotu u wielu pacjentów występowały czynniki ryzyka związane z zapaleniem trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów, kamienie żółciowe oraz spożywanie alkoholu, choć nie wszystkie przypadki były związane z tymi czynnikami.46

Dodatkowe informacje

Dane dotyczące stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z diwalproinianem lub litem w leczeniu ostrych epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego są ograniczone. Dostępne dane wskazują jednak, że leczenie skojarzone jest dobrze tolerowane. Wykazano działanie addycyjne w 3. tygodniu stosowania.47

Niewłaściwe stosowanie i nadużywanie

Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużywania kwetiapiny. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z uzależnieniem od alkoholu lub leków w wywiadzie.48

Laktoza i sód

Produkt leczniczy Kventiax zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.49

Moc tabletki Zawartość laktozy
25 mg 4,28 mg
100 mg 17,10 mg
200 mg 34,20 mg
300 mg 51,30 mg

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.50

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl