Interakcje leku
Konaten 18 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Podczas stosowania atomoksetyny należy uwzględnić szereg potencjalnych interakcji z innymi produktami leczniczymi, które mogą wpływać na skuteczność terapii i bezpieczeństwo pacjenta. Interakcje te wynikają głównie z mechanizmów farmakokinetycznych oraz farmakodynamicznych.¹

Wpływ innych leków na atomoksetynę

Inhibitory enzymu CYP2D6

Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny z inhibitorami enzymu CYP2D6, takimi jak: selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. fluoksetyna, paroksetyna), chinidyna czy terbinafina. U pacjentów przyjmujących te leki ekspozycja na atomoksetynę może zwiększyć się 6-8 razy, a stężenie maksymalne w stanie równowagi (Css,max) może być większe około 3-4 razy. Wynika to z faktu, że atomoksetyna jest metabolizowana przez enzym CYP2D6. W takich przypadkach może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki atomoksetyny oraz zmniejszenie jej docelowej wartości.²

Jeśli po ustaleniu optymalnej dawki atomoksetyny zalecono stosowanie inhibitora enzymu CYP2D6 lub przerwano jego podawanie, należy ponownie ocenić odpowiedź kliniczną na lek i tolerancję, aby określić, czy nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.³

U pacjentów wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i silnych inhibitorów enzymów cytochromu P450 innych niż CYP2D6, ponieważ ryzyko istotnego klinicznie wzrostu ekspozycji na atomoksetynę w warunkach in vivo nie jest w pełni poznane.⁴

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)

Atomoksetyny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko poważnych interakcji. Jest to przeciwwskazanie bezwzględne.⁵

Salbutamol i inni agoniści receptora beta-2

Należy zachować szczególną ostrożność stosując atomoksetynę u pacjentów przyjmujących duże dawki salbutamolu (lub innych beta-2 agonistów) w nebulizacji lub ogólnoustrojowo, ponieważ może to nasilać działanie na układ sercowo-naczyniowy.⁶

Wyniki badań dotyczących tej interakcji są niejednoznaczne:

• Ogólnoustrojowe podawanie salbutamolu (600 μg dożylnie przez 2 godziny) w skojarzeniu z atomoksetyną (60 mg dwa razy na dobę przez 5 dni) zwiększało rytm serca i ciśnienie tętnicze krwi. Wzrost był największy na początku jednoczesnego stosowania, ale po 8 godzinach wartości powracały do stanu wyjściowego.⁷
• W innym badaniu z udziałem zdrowych dorosłych osób rasy żółtej, intensywnie metabolizujących atomoksetynę, krótkotrwałe jednoczesne stosowanie atomoksetyny (80 mg raz na dobę przez 5 dni) nie zwiększało wpływu standardowej dawki salbutamolu podawanego w inhalacji (200 µg) na ciśnienie tętnicze krwi oraz rytm serca.⁸
• Zastosowanie kilku inhalacji salbutamolem (800 µg) nie zmieniało rytmu serca bez względu na to, czy podawano jednocześnie atomoksetynę, czy nie.⁹

Ze względu na możliwe działania niepożądane, należy dokładnie monitorować rytm serca i ciśnienie tętnicze krwi podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i salbutamolu (lub innego agonisty receptora beta-2). W razie istotnego zwiększenia rytmu serca i ciśnienia tętniczego krwi może być konieczna modyfikacja dawek tych leków.¹⁰

Leki powodujące wydłużenie odstępu QT

Podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i leków mogących wpływać na odstęp QT ryzyko tego zaburzenia może się zwiększyć. Dotyczy to następujących grup leków:

• Leki neuroleptyczne
• Leki przeciwarytmiczne grupy IA i III
• Moksyfloksacyna
• Erytromycyna
• Metadon
• Meflochina
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• Lit
• Cyzapryd

Podobne ryzyko występuje przy jednoczesnym stosowaniu atomoksetyny z lekami powodującymi zaburzenie równowagi elektrolitowej (np. leki moczopędne z grupy tiazydów) oraz inhibitorami enzymu CYP2D6.¹¹

Leki obniżające próg drgawkowy

Podczas stosowania atomoksetyny mogą wystąpić napady drgawek. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami obniżającymi próg drgawkowy, takimi jak:

• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
• Leki neuroleptyczne
• Pochodne fenotiazyny lub butyrofenonu
• Meflochina
• Chlorochina
• Bupropion
• Tramadol

Dodatkowo, należy zachować ostrożność podczas przerywania jednoczesnego leczenia benzodiazepinami ze względu na możliwość wystąpienia napadów drgawek po odstawieniu tych leków.¹²

Leki przeciwnadciśnieniowe

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny z lekami przeciwnadciśnieniowymi. Ze względu na to, że atomoksetyna może zmniejszać skuteczność leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia, może wystąpić zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Należy dokładnie monitorować ciśnienie tętnicze krwi, a w razie znaczących zmian jego wartości, należy przeprowadzić ocenę leczenia atomoksetyną lub lekami przeciwnadciśnieniowymi.¹³

Substancje i leki zwiększające ciśnienie tętnicze krwi

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i leków zwiększających ciśnienie krwi (takich jak salbutamol), ze względu na możliwość nasilonego wpływu na ciśnienie tętnicze krwi. Należy dokładnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi, a w razie znaczących zmian jego wartości, przeprowadzić ocenę leczenia atomoksetyną lub produktami leczniczymi zwiększającymi ciśnienie krwi.¹⁴

Leki wpływające na układ noradrenergiczny

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i produktów leczniczych wpływających na układ noradrenergiczny, ze względu na możliwe addytywne lub synergistyczne działanie farmakologiczne. Przykładami takich leków są:

• Leki przeciwdepresyjne: imipramina, wenlafaksyna, mirtazapina
• Leki obkurczające naczynia krwionośne: pseudoefedryna, fenylefryna

W tych przypadkach istnieje ryzyko nasilenia działania na układy odpowiadające za transmisję noradrenergiczną.¹⁵

Leki wpływające na pH żołądka

Leki zwiększające pH żołądka, takie jak wodorotlenek magnezu lub wodorotlenek glinu, a także inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol) nie wpływają na dostępność biologiczną atomoksetyny. Nie jest więc konieczna modyfikacja dawkowania atomoksetyny podczas jednoczesnego stosowania tych leków.¹⁶

Leki silnie wiążące się z białkami osocza

Przeprowadzone badania in vitro z zastosowaniem atomoksetyny i innych leków silnie wiążących się z białkami, dotyczące wypierania z miejsc wiązania w stężeniach terapeutycznych, nie wykazały istotnych interakcji. Warfaryna, kwas acetylosalicylowy, fenytoina i diazepam nie wpływały na wiązanie się atomoksetyny z albuminą ludzką. Analogicznie, atomoksetyna nie wpływała na wiązanie się tych związków z albuminą ludzką.¹⁷

Interakcje atomoksetyny z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii atomoksetyną wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne negatywne skutki tej kombinacji. Alkohol może nasilać działania niepożądane atomoksetyny dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zaburzenia koncentracji czy spowolnienie czasu reakcji.

Należy poinformować pacjentów, że jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii atomoksetyną może powodować:

• Nasilenie zaburzeń funkcji poznawczych
• Pogłębienie problemów z koncentracją uwagi
• Zwiększenie ryzyka zaburzeń zachowania
• Potencjalne nasilenie działania hepatotoksycznego (szkodliwego wpływu na wątrobę)

Ze względu na potencjalne ryzyko interakcji, zaleca się powstrzymanie od spożywania alkoholu podczas leczenia atomoksetyną.

Tabela interakcji lekowych z atomoksetyną