Specjalne ostrzeżenia
Klabax 250 mg/5 ml

Klabax, zawierający klarytromycynę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, kobiet w ciąży (zwłaszcza w I trymestrze), a także u osób z chorobami serca, w tym z wydłużeniem odstępu QT, bradykardią czy arytmiami. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem hepatotoksyczności, w tym niewydolności wątroby, oraz powikłań ze strony układu pokarmowego, takich jak rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy i biegunka wywołana przez Clostridium difficile (CDAD). W przypadku wystąpienia objawów uszkodzenia wątroby (jadłowstręt, żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, świąd skóry, tkliwość brzucha) lub biegunki po antybiotykoterapii, konieczne jest przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej diagnostyki i terapii. Klarytromycyna może powodować oporność krzyżową z innymi makrolidami oraz klindamycyną i linkomycyną, co wymaga uwzględnienia w doborze terapii, zwłaszcza w leczeniu zakażeń Helicobacter pylori i pozaszpitalnego zapalenia płuc, gdzie wskazane jest badanie wrażliwości drobnoustrojów. Produkt zawiera 20 mg aspartamu i 2508 mg sacharozy na 5 ml, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią oraz nietolerancją fruktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Klabax

Produkt leczniczy Klabax, zawierający klarytromycynę, wymaga dokładnego rozważenia szeregu czynników przed jego zastosowaniem u pacjentów. Poniższa charakterystyka przedstawia szczegółowe informacje na temat potencjalnych zagrożeń oraz zalecanych środków ostrożności w trakcie terapii tym lekiem. 1

Stosowanie w ciąży

Należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu klarytromycyny kobietom w ciąży. Lekarz powinien dokładnie rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko wynikające z zastosowania leku, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. 2

Zaburzenia czynności wątroby

Ze względu na fakt, że klarytromycyna jest metabolizowana i wydalana głównie przez wątrobę, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności tego narządu. 3

Odnotowano przypadki niewydolności wątroby zakończone zgonem u pacjentów przyjmujących klarytromycynę. Niektórzy pacjenci mogli cierpieć na wcześniejsze choroby wątroby lub przyjmować leki o działaniu hepatotoksycznym. Pacjentów należy poinformować o konieczności przerwania terapii i niezwłocznego kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów uszkodzenia wątroby, takich jak:

4

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek należy stosować klarytromycynę z zachowaniem szczególnej ostrożności. 5

Ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej

Zastosowanie antybiotyków, takich jak klarytromycyna, w terapii zakażenia Helicobacter pylori może prowadzić do rozwoju szczepów antybiotykoopornych. Długotrwałe stosowanie klarytromycyny, podobnie jak innych antybiotyków, może spowodować kolonizację zwiększoną liczbą niewrażliwych bakterii i grzybów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy wdrożyć odpowiednie leczenie. 6

Oporność krzyżowa

Należy zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia oporności krzyżowej pomiędzy klarytromycyną a innymi antybiotykami makrolidowymi, a także między klindamycyną i linkomycyną. 7

Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy i biegunka związana z C. difficile

Podczas stosowania praktycznie wszystkich środków przeciwbakteryjnych, w tym antybiotyków makrolidowych takich jak klarytromycyna, odnotowano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, które może mieć nasilenie od łagodnego do zagrażającego życiu. 8

Przypadki biegunki wywołanej przez Clostridium difficile (CDAD) występowały po zastosowaniu prawie wszystkich antybiotyków, w tym klarytromycyny. Ich nasilenie może wahać się od łagodnej biegunki do zapalenia okrężnicy zakończonego zgonem. Podanie antybiotyków zaburza prawidłową florę bakteryjną okrężnicy, co może prowadzić do nadmiernego namnażania C. difficile. 9

Należy rozważyć możliwość wystąpienia CDAD u wszystkich pacjentów, u których wystąpiła biegunka po zastosowaniu antybiotyku. Konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu, ponieważ przypadki CDAD odnotowywano nawet ponad dwa miesiące po podawaniu antybiotyków. W takiej sytuacji należy rozważyć przerwanie stosowania klarytromycyny niezależnie od wskazania, przeprowadzić badanie mikrobiologiczne i wdrożyć odpowiednie leczenie. Nie zaleca się stosowania leków hamujących perystaltykę jelit. 10

Ryzyko ototoksyczności

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny z innymi lekami o działaniu ototoksycznym, szczególnie aminoglikozydami. W trakcie leczenia i po jego zakończeniu zaleca się monitorowanie czynności narządu przedsionkowego i słuchu. 11

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Podczas leczenia antybiotykami makrolidowymi, w tym klarytromycyną, obserwowano wydłużenie fazy repolaryzacji serca i odstępu QT, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i wystąpienia zaburzeń typu torsade de pointes. 12

Należy zachować szczególną ostrożność stosując klarytromycynę u następujących grup pacjentów:

13

Przeciwwskazania dotyczące stosowania klarytromycyny:

14

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT. 15

Wyniki badań oceniających ryzyko działania niepożądanego makrolidów na układ sercowo-naczyniowy są zmienne. W niektórych badaniach obserwacyjnych stwierdzono rzadkie, krótkoterminowe ryzyko zaburzeń rytmu serca, zawału mięśnia sercowego lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, związane ze stosowaniem makrolidów, w tym klarytromycyny. Przy przepisywaniu klarytromycyny należy brać pod uwagę zarówno te obserwacje, jak i korzyści terapeutyczne z zastosowania leku. 16

Jednoczesne stosowanie ze statynami (inhibitorami reduktazy HMG-CoA)

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z lowastatyną lub symwastatyną. 17

Należy zachować ostrożność przepisując klarytromycynę z innymi statynami. U pacjentów przyjmujących jednocześnie klarytromycynę i statyny odnotowano przypadki rabdomiolizy. Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów miopatii. 18

Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania klarytromycyny i statyn, zaleca się przepisywanie najniższej zarejestrowanej dawki statyny. Można rozważyć zastosowanie statyny niezależnej od metabolizmu CYP3A (np. fluwastatyny). 19

Doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i doustnych leków przeciwcukrzycowych (takich jak pochodne sulfonylomocznika) i/lub insuliny może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii. Zaleca się staranne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi. 20

Doustne leki przeciwzakrzepowe

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z warfaryną wiąże się z ryzykiem ciężkiego krwotoku, znacznego wzrostu wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) i wydłużenia czasu protrombinowego. 21

U pacjentów otrzymujących jednocześnie klarytromycynę i doustne leki przeciwzakrzepowe należy często kontrolować wartość INR i czas protrombinowy. 22

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatran, rywaroksaban i apiksaban, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia krwawienia. 23

Uwagi dotyczące oporności regionalnej

W rejonach o wysokim współczynniku występowania oporności na erytromycynę A szczególnie istotne jest wzięcie pod uwagę modelu wrażliwości na klarytromycynę, która jest półsyntetyczną pochodną erytromycyny A. 24

Zapalenie płuc

Ze względu na rosnącą oporność Streptococcus pneumoniae na antybiotyki makrolidowe, ważne jest, aby przy przepisywaniu klarytromycyny w przypadku pozaszpitalnego zapalenia płuc przeprowadzić badanie wrażliwości bakterii. 25

W przypadku pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, klarytromycynę należy stosować w skojarzeniu z innymi, odpowiednimi antybiotykami. 26

Zapalenie gardła

Klarytromycyna nie jest lekiem pierwszego wyboru w zapaleniu gardła. Jej zastosowanie jest uzasadnione w przypadku nadwrażliwości na penicylinę lub gdy penicylina jest przeciwwskazana z innych przyczyn. 27

Zakażenia skóry i tkanki podskórnej

Zakażenia skóry i tkanki podskórnej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego najczęściej są powodowane przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes, które mogą wykazywać oporność na antybiotyki makrolidowe. Z tego powodu przed zastosowaniem leku ważne jest przeprowadzenie badania wrażliwości drobnoustrojów. 28

Gdy nie można zastosować antybiotyków beta-laktamowych (np. z powodu alergii), lekami pierwszego wyboru mogą być inne antybiotyki, w tym klindamycyna. Obecnie uważa się, że antybiotyki makrolidowe mają znaczenie jedynie w niektórych zakażeniach skóry i tkanki podskórnej, w tym:

29

Ciężkie reakcje nadwrażliwości

W przypadku wystąpienia ciężkich, ostrych reakcji nadwrażliwości, takich jak:

należy niezwłocznie przerwać podawanie klarytromycyny i natychmiast wdrożyć odpowiednie leczenie. 30

Interakcje z lekami indukującymi CYP3A4

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania klarytromycyny z lekami indukującymi enzym CYP3A4, ponieważ może to prowadzić do osiągnięcia stężenia klarytromycyny niższego niż stężenie terapeutyczne. 31

Interakcja z kolchicyną

Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano przypadki toksyczności kolchicyny stosowanej jednocześnie z klarytromycyną, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, w tym u osób z niewydolnością nerek. U niektórych pacjentów odnotowano zgony. Jednoczesne podawanie klarytromycyny i kolchicyny jest przeciwwskazane. 32

Interakcja z triazolobenzodiazepinami

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny i triazolobenzodiazepin, w tym triazolamu. 33

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Substancja pomocnicza Zawartość w 5 ml zawiesiny Środki ostrożności
Aspartam (E951) 20 mg Źródło fenyloalaniny – zachować ostrożność u pacjentów z fenyloketonurią
Sacharoza 2508,00 mg (Klabax 250 mg/5 ml) Przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem nieprawidłowego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharozy-izomaltazy

Produkt Klabax w dawce 250 mg/5 ml zawiera 20 mg aspartamu (E951) na 5 ml, który jest źródłem fenyloalaniny. Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z fenyloketonurią. 34

Pacjenci z rzadkimi, dziedzicznymi schorzeniami, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół nieprawidłowego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharozy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego leku. 35

Podczas leczenia pacjentów z cukrzycą należy uwzględnić zawartość sacharozy w produkcie. 36

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl