Przeciwwskazania
Klabax 250 mg/5 ml 250 mg/5 ml

Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Klarytromycyna, substancja czynna leku Klabax 250 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), należy do grupy antybiotyków makrolidowych. Podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia tym lekiem należy zwrócić szczególną uwagę na szereg przeciwwskazań, które warunkują bezpieczeństwo terapii.¹

Nadwrażliwość i reakcje alergiczne

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Klabax 250 mg/5 ml jest nadwrażliwość na antybiotyki makrolidowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Warto zauważyć, że lek zawiera znaczące ilości substancji pomocniczych: każde 5 ml sporządzonej zawiesiny zawiera 2508,00 mg sacharozy oraz 20 mg aspartamu, które mogą stanowić źródło reakcji alergicznych u predysponowanych pacjentów.²

Przeciwwskazania związane z interakcjami leków

Klarytromycyna, będąc silnym inhibitorem CYP3A4, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, co stanowi źródło wielu przeciwwskazań do jej stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowe przeciwwskazania związane z jednoczasowym podawaniem innych substancji leczniczych:³

• Alkaloidy sporyszu – klarytromycyna nie może być stosowana jednocześnie z ergotaminą lub dihydroergotaminą, gdyż prowadzi to do zwiększonego ryzyka wystąpienia objawów toksyczności sporyszu.⁴
• Midazolam podawany doustnie – jednoczesne stosowanie klarytromycyny i doustnych postaci midazolamu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernej sedacji i depresji oddechowej.⁵
• Leki wpływające na odstęp QT – przeciwwskazane jest stosowanie klarytromycyny z astemizpolem, cyzaprydem, pimozydem i terfenadyną, ponieważ może to spowodować wydłużenie odstępu QT i wywołać groźne zaburzenia rytmu serca, w tym częstoskurcz komorowy, migotanie komór oraz zaburzenia typu torsade de pointes.⁶
• Tikagrelor i ranolazyna – jednoczesne stosowanie tych leków z klarytromycyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko niebezpiecznych interakcji farmakokinetycznych.⁷
• Statyny – klarytromycyny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami), które są metabolizowane głównie przez CYP3A4, takimi jak lowastatyna, symwastatyna lub atorwastatyna, z uwagi na zwiększone ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy.⁸
• Kolchicyna – podobnie jak w przypadku innych silnych inhibitorów CYP3A4, klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów przyjmujących kolchicynę ze względu na ryzyko potencjalnie śmiertelnych interakcji.⁹
• Lomitapid – podawanie klarytromycyny równocześnie z lomitapidem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego zwiększenia stężenia lomitapidu w osoczu.¹⁰

Przeciwwskazania kardiologiczne

Klarytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których w wywiadzie występowało wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub nabyte potwierdzone wydłużenie odstępu QT) lub arytmia komorowa, w tym torsade de pointes. Takie przeciwwskazanie ma na celu ochronę pacjentów przed potencjalnie zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca.¹¹

Zaburzenia elektrolitowe

Stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, szczególnie z hipokaliemią lub hipomagnezemią, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i rozwoju groźnych arytmii. W przypadku stwierdzenia takich zaburzeń należy najpierw skorygować równowagę elektrolitową, a dopiero później rozważyć włączenie klarytromycyny.¹²

Przeciwwskazania związane z niewydolnością narządową

Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby współistniejącą z zaburzeniami czynności nerek. Wynika to z faktu, że klarytromycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, a jej metabolity wydalane przez nerki, co w przypadku niewydolności obu tych narządów może prowadzić do kumulacji leku i jego toksyczności.¹³

Szczególne grupy pacjentów

Należy zwrócić uwagę, że lek Klabax 250 mg/5 ml zawiera znaczną ilość sacharozy (2508,00 mg w 5 ml zawiesiny), co może być istotne u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami tolerancji glukozy. Ponadto, zawartość aspartamu (20 mg w 5 ml zawiesiny) stanowi źródło fenyloalaniny, co należy uwzględnić w przypadku pacjentów z fenyloketonurią.¹⁴