Właściwości farmakokinetyczne leku Ivipril

Ivipril zawiera jako substancję czynną ramipryl, który jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE). Dostępny jest w trzech mocach: 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg w postaci tabletek. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne ramiprylu z uwzględnieniem procesów: wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania, a także różnic w farmakokinetyce u specjalnych grup pacjentów.¹

Wchłanianie ramiprylu

Po podaniu doustnym ramipryl jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie ramiprylu w osoczu osiągane jest w ciągu godziny od przyjęcia leku. Na podstawie odzysku z moczu określono, że stopień wchłaniania wynosi co najmniej 56%. Istotnym aspektem jest fakt, że spożycie pokarmu nie wpływa znacząco na proces wchłaniania ramiprylu.²

Biodostępność aktywnego metabolitu ramiprylu – ramiprylatu po podaniu doustnym dawek 2,5 mg i 5 mg ramiprylu wynosi 45%. Maksymalne stężenia ramiprylatu, który jest jedynym aktywnym metabolitem ramiprylu, osiągane są po 2-4 godzinach od przyjęcia leku. Stan stacjonarny ramiprylatu w osoczu przy standardowym dawkowaniu raz na dobę jest osiągany około czwartego dnia leczenia.³

Dystrybucja ramiprylu i ramiprylatu

W organizmie ramipryl i jego aktywny metabolit ramiprylat wiążą się z białkami osocza w różnym stopniu. Około 73% ramiprylu oraz około 56% ramiprylatu wiąże się z białkami osocza. Ta różnica w wiązaniu z białkami może wpływać na dystrybucję leku w organizmie.⁴

Metabolizm ramiprylu

Ramipryl podlega niemal całkowitemu metabolizmowi w organizmie. Przekształcany jest do kilku różnych metabolitów, z których najważniejszym jest ramiprylat – aktywna forma leku. Pozostałe metabolity to ester i kwas diketopiperazynowy oraz glukuronidy zarówno ramiprylu, jak i ramiprylatu. Ramiprylat jest głównym metabolitem odpowiedzialnym za działanie terapeutyczne leku.⁵

Wydalanie ramiprylu i jego metabolitów

Główną drogą eliminacji metabolitów ramiprylu z organizmu są nerki. Stężenie ramiprylatu w osoczu zmniejsza się w sposób wielofazowy. Ta charakterystyczna kinetyka eliminacji związana jest z silnym, wysycalnym wiązaniem ramiprylatu z enzymem ACE oraz powolną dysocjacją tego połączenia. W rezultacie ramiprylat cechuje się przedłużoną fazą końcowej eliminacji przy bardzo niskich stężeniach w osoczu.⁶

Po zastosowaniu wielokrotnych dawek ramiprylu przyjmowanych raz na dobę, efektywny okres półtrwania ramiprylatu wynosi 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg i jest dłuższy dla mniejszych dawek 1,25-2,5 mg. Ta różnica w okresie półtrwania wynika z wysycenia zdolności enzymu do wiązania ramiprylatu.⁷

Przenikanie ramiprylu do mleka matki

Badania wykazały, że po podaniu pojedynczej dawki doustnej ramiprylu nie wykrywa się ani ramiprylu, ani jego metabolitów w mleku matki. Należy jednak zauważyć, że efekt podawania wielokrotnych dawek leku nie został określony, co może mieć znaczenie przy długotrwałej terapii u kobiet karmiących piersią.⁸

Farmakokinetyka ramiprylu w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszone wydzielanie nerkowe ramiprylatu. Klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co ma istotne znaczenie kliniczne. Konsekwencją tego jest podwyższenie stężenia ramiprylatu w osoczu oraz wolniejsze jego obniżanie w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Dlatego u tych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawkowania leku.⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się opóźniony metabolizm ramiprylu do ramiprylatu. Jest to spowodowane zmniejszoną aktywnością esteraz wątrobowych, które są odpowiedzialne za tę przemianę. W konsekwencji stężenie ramiprylu w osoczu jest podwyższone u tych pacjentów. Interesującym jest fakt, że maksymalne stężenia ramiprylatu w tej grupie pacjentów nie różnią się od stężeń obserwowanych u osób z prawidłową czynnością wątroby.¹⁰

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono badania farmakokinetyki ramiprylu u 30 pacjentów pediatrycznych z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 2 do 16 lat i masie ciała powyżej 10 kg. Po zastosowaniu dawek w zakresie od 0,05 do 0,2 mg/kg masy ciała, ramipryl był szybko i intensywnie metabolizowany do ramiprylatu.^{10 kg. Po zastosowaniu dawki od 0,05 do 0,2 mg/kg mc., ramipryl był szybko i intensywnie metabolizowany do ramiprylatu.”>11}

U dzieci ramiprylat osiągał maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2-3 godzin. Zaobserwowano, że klirens ramiprylatu jest silnie skorelowany zarówno z masą ciała (p <0,01), jak i z dawką leku (p <0,001). Dodatkowo, zarówno klirens, jak i objętość dystrybucji zwiększały się wraz z wiekiem dzieci, niezależnie od stosowanej dawki.<sup data-drug="Ivipril" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Ramiprylat osiągnął maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2-3 godzin. Klirens ramiprylatu jest silnie skorelowany z masą ciała (p <0,01), jak również z dawką (p 12

Co ważne, dawka 0,05 mg/kg masy ciała u dzieci pozwalała osiągnąć stopień ekspozycji porównywalny do obserwowanego u dorosłych leczonych ramiprylem w dawce 5 mg. Natomiast dawka 0,2 mg/kg masy ciała u dzieci powodowała ekspozycję większą niż u dorosłych otrzymujących maksymalną zalecaną dawkę 10 mg na dobę. Informacje te są istotne przy ustalaniu dawkowania leku u dzieci i młodzieży.¹³

Parametry farmakokinetyczne ramiprylu – zestawienie