Dawkowanie leku Finlepsin

Finlepsin (karbamazepina) w dawce 200 mg w postaci tabletek wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania oraz szczególnej uwagi w monitorowaniu terapii. Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek dobieranych indywidualnie, w zależności od stanu klinicznego pacjenta, a następnie stopniowo zwiększać do uzyskania optymalnej dawki podtrzymującej. Dawka dobowa jest zazwyczaj podawana w kilku dawkach pojedynczych i mieści się w zakresie od 400 do 1200 mg karbamazepiny, nie powinna jednak przekraczać 1600 mg ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.¹

Monitorowanie stężenia terapeutycznego karbamazepiny w osoczu (4-12 μg/mL) jest zalecane, szczególnie w przypadku terapii skojarzonej. Pacjenci mogą wymagać zróżnicowanych dawek leku ze względu na indywidualne różnice w metabolizmie, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków indukujących lub hamujących enzymy wątrobowe.²

Przed rozpoczęciem leczenia karbamazepiną, u pacjentów pochodzenia chińskiego lub tajskiego należy przeprowadzić badanie na obecność allelu HLA-B*1502, którego występowanie jest silnym czynnikiem prognostycznym ryzyka wystąpienia ciężkiego zespołu Stevensa-Johnsona po zastosowaniu karbamazepiny.³

Preferowana jest monoterapia karbamazepiną, a leczenie powinno odbywać się pod nadzorem specjalisty. W przypadku zamiany innych leków przeciwpadaczkowych na karbamazepinę, dawkę dotychczas stosowanego leku należy zmniejszać stopniowo.⁴

Schemat dawkowania leku Finlepsin w padaczce

* Uwaga: U dzieci w wieku powyżej 3 lat a poniżej 6 lat, jeśli są w stanie połknąć tabletkę.⁵

Dawkowanie leku Finlepsin w poszczególnych wskazaniach

Padaczka

W leczeniu padaczki u dorosłych, dawkę początkową 0,5 lub 2 tabletki Finlepsin (równoważne 100 lub 400 mg karbamazepiny na dobę) należy powoli zwiększać do dawki podtrzymującej 3 do 6 tabletek Finlepsin (równoważne 600 do 1200 mg karbamazepiny). Dawka podtrzymująca u dzieci wynosi od 10-20 mg karbamazepiny/kg masy ciała/dobę.⁶

Nerwoból nerwu trójdzielnego/nerwoból nerwu językowo-gardłowego

Dawka dobowa karbamazepiny wynosi zwykle 200 do 400 mg. Dawkę zwiększa się do ustąpienia bólu, zwykle do 400 lub 800 mg na dobę w 1 lub 2 dawkach podzielonych. W niektórych przypadkach leczenie można kontynuować zredukowaną dawką podtrzymującą – 1 tabletka Finlepsin przyjmowana 2 razy na dobę (równoważna 400 mg karbamazepiny). U pacjentów w podeszłym wieku lub szczególnie wrażliwych dawka początkowa – 0,5 tabletki Finlepsin (równoważna 100 mg karbamazepiny) przyjmowana w pojedynczej dawce rano lub wieczorem może być wystarczająca.⁷

Ból w neuropatii cukrzycowej

Zwykła dawka dobowa to 600 mg (tabletka Finlepsin przyjmowana trzy razy na dobę). W wyjątkowych przypadkach dawkowanie można zwiększyć do 2 tabletek Finlepsin przyjmowanych trzy razy na dobę (równoważne 1200 mg na dobę).⁸

Nerwoból nerwu trójdzielnego w stwardnieniu rozsianym

Przeciętna dawka dobowa to 1 tabletka Finlepsin przyjmowana 2-4 razy na dobę (równoważne 400 do 800 mg karbamazepiny).⁹

Zapobieganie napadom drgawkowym w alkoholowym zespole abstynencyjnym

Zwykła dawka dobowa to 1 tabletka Finlepsin przyjmowana trzy razy dziennie (równoważne 600 mg; 200 mg rano, 400 mg wieczorem). W ciężkich przypadkach początkową dawkę można zwiększyć do 3 tabletek Finlepsin 200 przyjmowanych dwa razy na dobę (równoważne 1200 mg karbamazepiny na dobę). Nie zaleca się skojarzonego stosowania karbamazepiny z lekami uspokajającymi i nasennymi. Możliwe jest stosowanie karbamazepiny z innymi substancjami zwykle stosowanymi w leczeniu alkoholowego zespołu abstynencyjnego.¹⁰

Podczas leczenia alkoholowego zespołu abstynencyjnego należy regularnie oznaczać stężenia karbamazepiny we krwi. Wymagana jest szczególna uwaga lekarza, ponieważ mogą wystąpić działania niepożądane ze strony ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego.¹¹

Dawkowanie w grupach szczególnych

U pacjentów z ciężką chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobami wątroby lub niewydolnością nerek oraz u osób w podeszłym wieku, może wystarczyć zmniejszona dawka karbamazepiny.¹²

Sposób podawania leku Finlepsin

Tabletki Finlepsin są podzielne i należy je przyjmować z dostateczną ilością płynów (tj. szklanką wody) podczas posiłku lub po posiłkach. W niektórych przypadkach wykazano dobrą skuteczność dawki dobowej podzielonej na 4 do 5 dawek. Czas podawania leku zależy od wskazań i indywidualnej reakcji pacjenta.¹³

Pacjent nie może samowolnie zaprzestać terapii. Długość leczenia jest ustalana przez lekarza prowadzącego. Leczenie przeciwpadaczkowe jest zwykle długotrwałe. Dawka, długość leczenia i przerwanie terapii są ustalane indywidualnie przez lekarza specjalistę (neurologa).¹⁴

Zakończenie leczenia w poszczególnych wskazaniach

• W padaczce – zazwyczaj zmniejszenie dawki i przerwanie leczenia można rozważać tylko w przypadku uzyskania okresu 2 do 3 lat bez wystąpienia napadów. Leczenie przerywa się przez stopniowe zmniejszanie dawki w okresie 1 do 2 lat. W przypadku dzieci należy w tym okresie kontrolować przyrost masy ciała dziecka. Zmiany patologiczne w zapisie EEG nie powinny się nasilać.¹⁵
• W leczeniu nerwobólu – należy stosować taką dawkę podtrzymującą, aby zapewniała całkowite uwolnienie od bólu przez kilka tygodni. Poprzez ostrożne zmniejszanie dawki należy sprawdzać, czy nie następuje samoistne ustąpienie dolegliwości. W razie nawrotu bólu należy kontynuować leczenie dawką podtrzymującą.¹⁶
• W leczeniu bólu w neuropatii cukrzycowej i napadach niepadaczkowych w stwardnieniu rozsianym – obowiązują takie same zasady jak w leczeniu nerwobólu.¹⁷
• W alkoholowym zespole abstynencyjnym – leczenie karbamazepiną powinno zostać zakończone w ciągu 7 do 10 dni, przez stopniowe zmniejszanie dawki leku.¹⁸