Właściwości farmakokinetyczne
Envil gardło (2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg)/ml

Produkt Envil gardło w formie aerozolu do stosowania miejscowego zawiera chlorek cetylopirydyniowy (2,9 mg/ml), chlorowodorek lidokainy jednowodny (1,96 mg/ml) oraz glukonian cynku (25,6 mg/ml, odpowiadający 3,7 mg jonów cynku). Lidokaina wykazuje szybkie wchłanianie przez błony śluzowe jamy ustnej z biodostępnością ograniczoną hydrolizą przy podaniu doustnym (30-40%), a jej objętość dystrybucji wynosi 1,7 l/kg (zmniejszona do 1 l/kg u pacjentów z niewydolnością serca). Cynk absorbowany jest głównie w jelicie cienkim (20-40%), a chlorek cetylopirydyniowy szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, jednak nie przenika przez warstwę rogową naskórka. Lidokaina wiąże się z białkami osocza w 33-66%, przenika barierę krew-mózg oraz łożysko, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet ciężarnych.

Właściwości farmakokinetyczne produktu Envil gardło

Produkt Envil gardło, w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej, zawiera w swoim składzie trzy substancje czynne: chlorek cetylopirydyniowy (2,9 mg/ml), chlorowodorek lidokainy jednowodny (1,96 mg/ml) oraz glukonian cynku (25,6 mg/ml, co odpowiada 3,7 mg jonów cynku). Każdy z tych składników charakteryzuje się odmiennym profilem farmakokinetycznym, co zostało szczegółowo opisane poniżej.1

Wchłanianie składników aktywnych

Lidokaina po podaniu miejscowym na błony śluzowe wchłania się stosunkowo szybko do krążenia ogólnego. Jest to najszybsza droga wchłaniania dla tej substancji. W przypadku podania doustnego, lidokaina wchłania się z przewodu pokarmowego w około 30-40%, jednak ulega natychmiastowej hydrolizie, co znacząco zmniejsza jej biodostępność.2

Cynk wchłania się głównie w jelicie cienkim, a stopień wchłaniania wynosi 20-40%. Proces ten ma znaczenie w przypadku połknięcia części preparatu, co może się zdarzyć przy stosowaniu aerozolu do gardła.3

Chlorek cetylopirydyniowy charakteryzuje się szybkim wchłanianiem w przewodzie pokarmowym. Warto jednak zaznaczyć, że jego wchłanianie przez skórę jest niewielkie, a substancja nie przenika przez warstwę rogową naskórka (stratum corneum), co ma znaczenie przy miejscowym stosowaniu na błony śluzowe jamy ustnej i gardła.4

Dystrybucja składników aktywnych w organizmie

Lidokaina, niezależnie od drogi podania, ulega dystrybucji do wszystkich tkanek organizmu. Przenika przez barierę krew-mózg do ośrodkowego układu nerwowego oraz przez łożysko do krwi płodu, co ma znaczenie w przypadku stosowania u kobiet w ciąży. Lidokaina wiąże się z białkami osocza w 33-66%. Objętość dystrybucji tej substancji wynosi 1,7 l/kg, jednak u pacjentów z niewydolnością serca zmniejsza się do około 1 l/kg. Okres półtrwania lidokainy w organizmie wynosi od 1,5 do 2 godzin.5

Cynk po wchłonięciu w świetle jelita początkowo łączy się z białkiem wiążącym cynk, co umożliwia jego transport przez enterocyty. Następnie zostaje przeniesiony do surowicy krwi, gdzie wiązany jest przez albuminy, główne białka transportujące w osoczu.6

Chlorek cetylopirydyniowy po wchłonięciu przenika głównie do trzech narządów: wątroby, płuc i nerek, gdzie ulega dalszym przemianom metabolicznym i procesom eliminacji.7

Metabolizm składników aktywnych

Lidokaina podlega intensywnym procesom metabolicznym w wątrobie, gdzie ponad 90% podanej dawki jest przekształcane przez enzymy mikrosomalne. W wyniku tych przemian powstają częściowo aktywne metabolity, które mogą wykazywać działanie farmakologiczne.8

Cynk po dotarciu do wątroby może zostać związany przez specyficzne białko – metalotioneinę, co stanowi część mechanizmu regulującego jego stężenie w organizmie. Prawidłowe stężenie cynku w surowicy krwi mieści się w zakresie od 12,2 do 21,4 μmol/l.9

Dla chlorku cetylopirydyniowego nie przedstawiono szczegółowych danych dotyczących procesów metabolicznych w dokumentacji.

Eliminacja składników aktywnych z organizmu

Lidokaina jest wydalana z organizmu głównie w postaci metabolitów, a jedynie 10% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem oraz 7% z żółcią. Zaburzenia czynności wątroby, takie jak zmniejszenie wątrobowego przepływu krwi, marskość i inne choroby tego narządu, mogą prowadzić do zwiększenia stężenia lidokainy w osoczu. Podobnie, upośledzona funkcja nerek może powodować kumulowanie się metabolitów lidokainy, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych.10

Cynk jest wydalany z organizmu głównie przez przewód pokarmowy (90% całkowitej eliminacji). Wydalanie następuje do światła jelita za pośrednictwem soku trzustkowego oraz w mniejszym stopniu z żółcią. Droga nerkowa stanowi jedynie około 10% całkowitej eliminacji cynku, co odpowiada ilości nieprzekraczającej 0,5 mg/dobę. Dodatkowo, niewielka ilość około 0,5 mg/dobę jest wydalana z potem.11

Chlorek cetylopirydyniowy jest wydalany z organizmu głównie z moczem, co wskazuje na znaczącą rolę nerek w eliminacji tej substancji.12

Charakterystyka dawkowania produktu Envil gardło

Produkt Envil gardło podawany jest w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej. Pojedyncza dawka rozpylona zawiera 0,17 ml roztworu, co odpowiada następującym ilościom substancji czynnych:13

Substancja czynna Zawartość w 1 ml roztworu Zawartość w pojedynczej dawce (0,17 ml) Zawartość w 3 dawkach (0,51 ml)
Chlorek cetylopirydyniowy 2,9 mg 0,5 mg 1,5 mg
Chlorowodorek lidokainy jednowodny 1,96 mg 0,33 mg 1,0 mg
Glukonian cynku 25,6 mg (odpowiada 3,7 mg jonom cynku) 4,35 mg (odpowiada 0,625 mg jonom cynku) 13,065 mg (odpowiada 1,875 mg jonom cynku)
Etanol (substancja pomocnicza) 52,94 mg 9 mg 27 mg

Wiedza na temat właściwości farmakokinetycznych poszczególnych składników produktu Envil gardło ma istotne znaczenie dla bezpiecznego stosowania tego preparatu, szczególnie w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, które mogą wpływać na metabolizm i eliminację substancji czynnych.14

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl