Dawkowanie i sposób podawania
Enoxaparin sodium LEK-AM 2 000 j.m. (20 mg)/0,2 ml

Enoksaparyna sodowa jest stosowana w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym zróżnicowanym dawkowanie zależnym od ryzyka pacjenta i wskazań klinicznych. Profilaktyka u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem wymaga dawki 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę, rozpoczynając 2 godziny przed zabiegiem, kontynuując przez 7-10 dni. U pacjentów z wysokim ryzykiem stosuje się 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, najlepiej 12 godzin przed zabiegiem, z możliwością przedłużenia profilaktyki do 4-5 tygodni w przypadku dużych zabiegów ortopedycznych lub onkologicznych. W leczeniu zakrzepicy i zatorowości stosuje się schemat jednorazowy 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) lub dwukrotny 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie, zależnie od ryzyka nawrotu i współistniejących schorzeń. W STEMI dawka początkowa to bolus dożylny 3000 j.m. (30 mg) plus 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie, z kontynuacją co 12 godzin, przy jednoczesnym stosowaniu kwasu acetylosalicylowego (75-325 mg/dobę). U pacjentów ≥75 lat w STEMI pomija się bolus dożylny, stosując 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m. dla pierwszych dawek).

Dawkowanie i sposób podawania leku Enoxaparin sodium LEK-AM

Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania enoksaparyny sodowej w zależności od wskazania i stanu klinicznego pacjenta. Prawidłowe dawkowanie ma kluczowe znaczenie dla skuteczności leczenia i minimalizacji ryzyka powikłań.1

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych

Ryzyko zakrzepowo-zatorowe u pacjentów powinno być oszacowane indywidualnie na podstawie zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka.2

  • Pacjenci z umiarkowanym ryzykiem: 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Zaleca się rozpoczęcie podawania 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 7-10 dni, niezależnie od poprawy stanu pacjenta, do czasu przywrócenia pełnej mobilności.3
  • Pacjenci z wysokim ryzykiem: 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym, najlepiej rozpoczynając 12 godzin przed zabiegiem. W przypadku konieczności wcześniejszego rozpoczęcia profilaktyki, ostatnie wstrzyknięcie należy wykonać nie później niż 12 godzin przed zabiegiem, a kolejne 12 godzin po zabiegu.4

W przypadku dużych zabiegów ortopedycznych zaleca się przedłużoną profilaktykę do 5 tygodni. U pacjentów z wysokim ryzykiem po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej, zalecana jest przedłużona profilaktyka do 4 tygodni.5

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych

Zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 do 14 dni, niezależnie od stanu pacjenta i jego mobilności. Nie określono korzyści ze stosowania leczenia przez czas dłuższy niż 14 dni.6

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Enoksaparyna sodowa może być podawana w dwóch schematach:7

  • Schemat jednorazowy: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie – zalecany u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
  • Schemat dwukrotny: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie – zalecany u pacjentów z otyłością, objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, nawrotową żylną chorobą zakrzepowo-zatorową lub z zakrzepicą proksymalną (żyły biodrowej)8

Leczenie enoksaparyną sodową trwa zazwyczaj około 10 dni. W odpowiednim momencie należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwzakrzepowych.9

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy

Zalecana dawka enoksaparyny to 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podawana do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. Jednakże, u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zmniejszyć do:10

  • 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) w przypadku podwójnego dostępu naczyniowego
  • 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) w przypadku pojedynczego dostępu naczyniowego

W przypadku standardowej 4-godzinnej sesji dializy efekt podanej dawki jest zwykle wystarczający. Przy zaobserwowaniu pierścieni fibrynowych lub po dłuższej sesji dializy można podać dodatkową dawkę 50-100 j.m./kg mc. (0,5-1 mg/kg mc.).11

Ostre zespoły wieńcowe – dawkowanie i podawanie

Niestabilna dławica piersiowa i zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI)

Zalecana dawka to 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin we wstrzyknięciu podskórnym, w skojarzeniu z leczeniem przeciwpłytkowym. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu stabilizacji stanu klinicznego (zwykle 2-8 dni). Równocześnie należy podawać kwas acetylosalicylowy w dawce nasycającej 150-300 mg, a następnie w dawce podtrzymującej 75-325 mg/dobę.12

Świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI)

Zalecany schemat dawkowania:13

  1. Pojedyncze szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus) 3000 j.m. (30 mg)
  2. Następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie
  3. Kolejne dawki 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m./100 mg dla pierwszych dwóch dawek podskórnych)

Jednocześnie należy zastosować leczenie przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (75-325 mg raz na dobę). Zalecany czas leczenia wynosi 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności co nastąpi wcześniej.14

W przypadku podawania leku trombolitycznego, enoksaparynę należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.15

Przezskórna interwencja wieńcowa (PCI)

U pacjentów poddawanych PCI wymagane jest odpowiednie czasowe dostosowanie dawkowania:16

  • Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu – nie są konieczne dodatkowe dawki
  • Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu – należy podać dawkę 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.) w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus)

Dawkowanie w populacjach szczególnych

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność enoksaparyny sodowej u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone.17

Pacjenci w podeszłym wieku

Z wyjątkiem leczenia STEMI, nie jest konieczne zmniejszanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, chyba że występują zaburzenia czynności nerek.18

W leczeniu STEMI u pacjentów ≥75 lat:19

  • Nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus)
  • Leczenie rozpoczyna się od dawki 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m. (75 mg) dla pierwszych dwóch dawek)
  • Kolejne dawki: 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie
Zaburzenia czynności wątroby

Dostępne dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone i należy zachować ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów.20

Zaburzenia czynności nerek

Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) – nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek poza zapobieganiem tworzeniu skrzepów podczas hemodializy.<sup data-drug="Enoxaparin sodium LEK-AM" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (klirens kreatyniny 21

Dawkowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) przedstawiono w poniższej tabeli:22

Wskazanie Schemat dawkowania
Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę
Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie raz na dobę
Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie raz na dobę
Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (u pacjentów w wieku poniżej 75 lat) 1 × 3000 j.m. (30 mg) w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) plus 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie, a następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie co 24 godziny
Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (u pacjentów w wieku powyżej 75 lat) Bez początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus), 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie, a następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie co 24 godziny

U pacjentów z umiarkowanymi (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) lub łagodnymi (klirens kreatyniny 50-80 ml/min) zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, ale zaleca się uważne monitorowanie kliniczne.23

Sposób podawania leku Enoxaparin sodium LEK-AM

Produktu Enoxaparin sodium LEK-AM nie należy podawać domięśniowo.24

Droga podania w zależności od wskazań

  • W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zabiegach chirurgicznych, w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST – wstrzyknięcie podskórne25
  • W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST – początkowo szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus), a następnie wstrzyknięcie podskórne26
  • W zapobieganiu tworzenia skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy – podanie do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego27

Technika wstrzyknięcia podskórnego

Przy stosowaniu ampułko-strzykawek należy przestrzegać następujących zasad:28

  • Wstrzyknięcie najlepiej wykonywać gdy pacjent znajduje się w pozycji leżącej
  • Enoksaparynę sodową podaje się w głębokich wstrzyknięciach podskórnych
  • Nie należy usuwać pęcherzyka powietrza ze strzykawki przed wstrzyknięciem
  • W przypadku konieczności dostosowania dawki według masy ciała, należy użyć ampułko-strzykawek z podziałką29

Miejsca podania i zalecana technika wykonania wstrzyknięcia:30

  • Produkt podawać naprzemiennie w lewą lub prawą przednio-boczną lub tylno-boczną część powłok brzusznych
  • Całą długość igły wprowadzić pionowo w fałd skóry uchwycony kciukiem i palcem wskazującym
  • Nie uwalniać fałdu skóry przed zakończeniem wstrzykiwania
  • Nie pocierać miejsca wstrzyknięcia po podaniu leku

Szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus)

Zasady przy podawaniu dożylnym w leczeniu STEMI:31

  • Podawać przez linię dożylną
  • Nie mieszać i nie podawać z innymi lekami
  • Przepłukać dostęp żylny solą fizjologiczną lub roztworem dekstrozy przed i po wstrzyknięciu

Przy przygotowaniu dawki 3000 j.m. (30 mg) do podania dożylnego należy:32

  • Usunąć nadmiar objętości z ampułko-strzykawki z podziałką, pozostawiając objętość odpowiadającą 3000 j.m. (30 mg)
  • Wstrzyknąć bezpośrednio do linii dożylnej

W przypadku konieczności podania dodatkowego bolusa w trakcie PCI, gdy ostatnia dawka podskórna została podana ponad 8 godzin przed wypełnieniem balonu, zaleca się przygotowanie roztworu o stężeniu 300 j.m./ml (3 mg/ml) poprzez rozcieńczenie.33

Podanie w przypadku znieczulenia podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego lub nakłucia lędźwiowego

W przypadku stosowania enoksaparyny przy znieczuleniu podpajęczynówkowym, zewnątrzoponowym lub nakłuciu lędźwiowym, należy zachować szczególną ostrożność i przestrzegać odpowiednich odstępów czasowych między dawkami leku a zabiegami, aby zminimalizować ryzyko krwiaków okołordzeniowych:34

  • Dawki profilaktyczne: odstęp co najmniej 12 godzin między ostatnim wstrzyknięciem a wykonaniem wkłucia/założeniem lub usunięciem cewnika. U pacjentów z klirensem kreatyniny 15-30 ml/min należy rozważyć wydłużenie tego odstępu do co najmniej 24 godzin.35
  • Dawki lecznicze: odstęp co najmniej 24 godziny między ostatnim wstrzyknięciem a wykonaniem wkłucia/założeniem lub usunięciem cewnika. U pacjentów z klirensem kreatyniny 15-30 ml/min należy rozważyć wydłużenie tego odstępu do co najmniej 48 godzin.36

U pacjentów otrzymujących dwie dawki na dobę (75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) dwa razy na dobę lub 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę), należy pominąć drugą dawkę enoksaparyny, aby zapewnić odpowiedni odstęp czasu przed założeniem lub usunięciem cewnika.37

Zaleca się rozważenie niestosowania enoksaparyny sodowej przez co najmniej 4 godziny po wykonaniu nakłucia podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego lub po usunięciu cewnika. Decyzja ta powinna uwzględniać indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, biorąc pod uwagę zarówno ryzyko zakrzepicy, jak i ryzyko krwawienia.38

Zmiana leczenia enoksaparyną sodową na inne leki przeciwzakrzepowe

Zmiana leczenia na antagonistów witaminy K (VKA)

Należy zintensyfikować kontrolę kliniczną i badania laboratoryjne (czas protrombinowy wyrażony jako INR) w celu monitorowania działania VKA. Ponieważ istnieje pewien odstęp czasu zanim VKA osiągnie maksymalne działanie, leczenie enoksaparyną kontynuuje się w stałej dawce tak długo, jak to konieczne, aby utrzymać wartość INR w zalecanym zakresie terapeutycznym w dwóch kolejnych testach.39

Zmiana leczenia na bezpośrednie doustne leki przeciwzakrzepowe (DOAC)

U pacjentów otrzymujących enoksaparynę sodową należy odstawić enoksaparynę i rozpocząć podawanie DOAC od 0 do 2 godzin przed zaplanowaną godziną podania następnej dawki enoksaparyny, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego DOAC.40

U pacjentów przyjmujących DOAC, pierwszą dawkę enoksaparyny należy podać w zaplanowanym czasie przyjęcia następnej dawki DOAC.41

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl