Działania niepożądane
Diuver 10 mg

Torasemid w dawce 10 mg, jako diuretyk pętlowy, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, szczególnie u pacjentów stosujących dietę niskosodową lub ubogą w potas oraz u osób z wymiotami, biegunką czy stosujących środki przeczyszczające. Objawy utraty elektrolitów i płynów, takie jak bóle i zawroty głowy, spadki ciśnienia tętniczego, osłabienie, senność, stany splątania, utrata apetytu i kurcze mięśniowe, występują często, zwłaszcza na początku terapii i u osób w podeszłym wieku. Torasemid może także podnosić stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów w osoczu, co wymaga monitorowania u pacjentów z dną moczanową, cukrzycą lub dyslipidemią. Rzadko obserwuje się parestezje kończyn, a bardzo rzadko zaburzenia widzenia i słuchu oraz poważne powikłania zakrzepowe i kardiologiczne, takie jak niedokrwienie serca i mózgu, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa czy ostry zawał mięśnia sercowego.

Działania niepożądane torasemidu

Torasemid, jako diuretyk pętlowy stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków, może powodować szereg działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości występowania. Znajomość profilu bezpieczeństwa leku jest niezbędna dla właściwego monitorowania pacjentów podczas terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy przegląd działań niepożądanych związanych ze stosowaniem torasemidu w dawce 10 mg.<sup data-drug="Diuver" data-section="Działania niepożądane" title="Częstości występowania działań niepożądanych określono w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (1

Zaburzenia wodno-elektrolitowe

Jednym z najczęstszych działań niepożądanych torasemidu są zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. Występują one często i są bezpośrednio związane z mechanizmem działania leku. Nasilenie tych zaburzeń zależy od wielkości stosowanej dawki oraz czasu trwania leczenia, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu diety niskosodowej. Hipokaliemia pojawia się zwłaszcza u pacjentów stosujących dietę ubogą w potas, a także w przypadku towarzyszących wymiotów, biegunki czy stosowania dużej ilości środków przeczyszczających. Ryzyko jest również zwiększone u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.2

Przy znacznej diurezie, szczególnie na początku leczenia oraz u osób w podeszłym wieku, mogą pojawić się objawy świadczące o utracie elektrolitów i płynów, takie jak:

  • Bóle i zawroty głowy
  • Spadki ciśnienia tętniczego
  • Osłabienie
  • Senność
  • Stany splątania
  • Utrata apetytu
  • Kurcze mięśniowe

W takiej sytuacji może okazać się konieczna modyfikacja dawki leku.3

Torasemid może również powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów w osoczu, co należy uwzględnić przy leczeniu pacjentów z dną moczanową, cukrzycą lub zaburzeniami gospodarki lipidowej. Ponadto, może dochodzić do zaostrzenia objawów zasadowicy metabolicznej u pacjentów predysponowanych.4

Zaburzenia hematologiczne

Bardzo rzadko podczas leczenia torasemidem obserwowano zmniejszenie liczby komórek krwi, w tym:

  • Erytrocytów (czerwonych krwinek)
  • Leukocytów (białych krwinek)
  • Trombocytów (płytek krwi)

Zmiany te mogą prowadzić do anemii, zwiększonego ryzyka infekcji lub zaburzeń krzepnięcia.5

Zaburzenia układu nerwowego i narządów zmysłów

W trakcie terapii torasemidem mogą wystąpić objawy neurologiczne oraz zaburzenia funkcji narządów zmysłów:

  • Rzadko: parestezje kończyn (uczucie mrowienia, drętwienia)6
  • Bardzo rzadko: zaburzenia widzenia i słuchu, w tym szumy uszne i utrata słuchu7

Zaburzenia naczyniowe i sercowo-naczyniowe

Bardzo rzadko, w wyniku zagęszczenia krwi spowodowanego nasiloną diurezą, mogą wystąpić poważne powikłania zakrzepowe oraz zaburzenia krążenia sercowego i mózgowego, w tym:

  • Niedokrwienie serca i mózgu
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Dławica piersiowa
  • Ostry zawał mięśnia sercowego
  • Omdlenia

Powikłania te stanowią poważne ryzyko, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z istniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.8

Zaburzenia żołądka i jelit

Często występują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak:

  • Utrata apetytu
  • Ból brzucha
  • Nudności
  • Wymioty
  • Biegunka
  • Zaparcia
  • Suchość błon śluzowych jamy ustnej (częstość nieznana)

Bardzo rzadko może dojść do zapalenia trzustki, które jest poważnym powikłaniem wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej.9

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często podczas terapii torasemidem obserwuje się zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych, szczególnie gamma-glutamylotransferazy. Stan ten wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności wątroby.10

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne dotyczące skóry, takie jak:

  • Świąd
  • Wysypka
  • Fotowrażliwość (zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne)
  • Ciężkie reakcje skórne

Reakcje te mogą mieć różne nasilenie, od łagodnych do ciężkich, potencjalnie zagrażających życiu.11

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niezbyt często, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami w odpływie moczu (np. z przerostem prostaty), może dochodzić do nagłego zatrzymania moczu. U niektórych pacjentów może również nastąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu krwi.12

Tabela działań niepożądanych torasemidu

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis i uwagi kliniczne
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi Bardzo rzadko Może skutkować anemią, zwiększonym ryzykiem infekcji i zaburzeniami krzepnięcia
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia) Często Szczególnie przy diecie niskosodowej/ubogiej w potas; nasilone przy wymiotach, biegunce, stosowaniu środków przeczyszczających
Objawy utraty elektrolitów i płynów (bóle i zawroty głowy, spadki ciśnienia, osłabienie, senność, stany splątania, utrata apetytu, kurcze mięśniowe) Często Szczególnie na początku leczenia i u pacjentów w podeszłym wieku
Zwiększenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów w osoczu; zaostrzenie objawów zasadowicy metabolicznej Często Monitorowanie wskazane u pacjentów z dną moczanową, cukrzycą lub zaburzeniami lipidowymi
Zaburzenia układu nerwowego Parestezje kończyn Rzadko Uczucie mrowienia, drętwienia
Zaburzenia widzenia i słuchu (szumy uszne, utrata słuchu) Bardzo rzadko Może być wynikiem zaburzeń elektrolitowych
Zaburzenia naczyniowe Powikłania zakrzepowe oraz zaburzenia krążenia sercowego i mózgowego Bardzo rzadko Spowodowane zagęszczeniem krwi; mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca, dławicy piersiowej, ostrego zawału mięśnia sercowego lub omdleń
Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (utrata apetytu, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) Często Mogą wymagać leczenia objawowego
Zapalenie trzustki Bardzo rzadko Wymaga natychmiastowej interwencji medycznej
Suchość błon śluzowych jamy ustnej Nieznana Może powodować dyskomfort i problemy z przyjmowaniem pokarmów
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych (np. gamma-glutamylotransferazy) Często Wymaga monitorowania, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Reakcje alergiczne (świąd, wysypka, fotowrażliwość), ciężkie reakcje skórne Bardzo rzadko Mogą wymagać odstawienia leku; w przypadku ciężkich reakcji konieczna natychmiastowa interwencja
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nagłe zatrzymanie moczu, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu Niezbyt często Szczególnie u pacjentów z zaburzeniami w odpływie moczu (np. przerost prostaty)

Monitoring i postępowanie w przypadku działań niepożądanych

Ze względu na szeroki profil działań niepożądanych torasemidu, zaleca się regularne monitorowanie pacjentów, szczególnie w zakresie:

  1. Parametrów biochemicznych krwi (elektrolity, glukoza, kwas moczowy, lipidy, mocznik, kreatynina)
  2. Morfologii krwi
  3. Funkcji wątroby (enzymy wątrobowe)
  4. Ciśnienia tętniczego
  5. Objawów klinicznych odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych

W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych może być konieczna modyfikacja dawki lub odstawienie leku. Korekta zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii, powinna być przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi.13

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.14

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu za lek.15

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl