Właściwości farmakodynamiczne leku Dipperam HCT

Dipperam HCT należy do grupy farmakoterapeutycznej leków działających na układ renina-angiotensyna, podgrupy antagonistów angiotensyny II w połączeniu z innymi lekami, oznaczonej kodem ATC: C09DX01. Jest to preparat trójskładnikowy, zawierający amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.¹

Mechanizm działania

Dipperam HCT łączy trzy substancje czynne o działaniu przeciwnadciśnieniowym, których mechanizmy działania wzajemnie się uzupełniają w kontrolowaniu ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym. Dzięki odmiennym punktom uchwytu poszczególnych składników preparat zapewnia kompleksowe podejście do kontroli ciśnienia:²

• Amlodypina – należy do grupy antagonistów kanału wapniowego, blokując napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego³
• Walsartan – jako antagonista receptora angiotensyny II blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego skurcz naczyń krwionośnych, przez co rozszerza naczynia i obniża ciśnienie tętnicze⁴
• Hydrochlorotiazyd – należy do tiazydowych leków moczopędnych, które zwiększają wydalanie sodu i wody z organizmu, zmniejszając objętość krwi krążącej, co prowadzi do spadku ciśnienia tętniczego⁵

Połączenie tych trzech substancji zapewnia dodatkowe działanie przeciwnadciśnieniowe, które jest większe niż w przypadku stosowania poszczególnych składników osobno lub w terapii dwuskładnikowej.⁶

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność kliniczna preparatu Dipperam HCT została potwierdzona w badaniu klinicznym z aktywną kontrolą i podwójnie ślepą próbą. W badaniu uczestniczyło łącznie 2271 pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego nadciśnieniem tętniczym, u których średnie wyjściowe wartości ciśnienia tętniczego wynosiły 170/107 mmHg.⁷

Pacjenci zostali przydzieleni do jednego z czterech schematów leczenia:

• Amlodypina + walsartan + hydrochlorotiazyd (10 mg + 320 mg + 25 mg)
• Walsartan + hydrochlorotiazyd (320 mg + 25 mg)
• Amlodypina + walsartan (10 mg + 320 mg)
• Hydrochlorotiazyd + amlodypina (25 mg + 10 mg)

Metodologia badania zakładała rozpoczęcie terapii od mniejszych dawek, które następnie stopniowo zwiększano, aby osiągnąć pełne dawkowanie w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia.⁸

Wyniki badania klinicznego

Po 8 tygodniach terapii zaobserwowano istotne różnice w efektywności poszczególnych schematów leczenia. Średnie zmniejszenie skurczowego/rozkurczowego ciśnienia tętniczego wyniosło:⁹

Potrójna terapia skojarzona wykazała istotną statystycznie przewagę w redukcji zarówno ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego w porównaniu z każdą z trzech terapii dwuskładnikowych.¹⁰ Przewaga terapii trójskładnikowej nad terapiami dwuskładnikowymi przedstawiała się następująco:

• w porównaniu z walsartanem + hydrochlorotiazyd: większa redukcja o 7,6/5,0 mmHg (skurczowe/rozkurczowe)¹¹
• w porównaniu z amlodypiną + walsartan: większa redukcja o 6,2/3,3 mmHg (skurczowe/rozkurczowe)¹²
• w porównaniu z amlodypiną + hydrochlorotiazyd: większa redukcja o 8,2/5,3 mmHg (skurczowe/rozkurczowe)¹³

Czas do osiągnięcia pełnego efektu terapeutycznego

Istotną obserwacją wynikającą z badania jest szybkość osiągnięcia pełnego działania hipotensyjnego. Pełny efekt obniżający ciśnienie tętnicze uzyskano już po 2 tygodniach stosowania maksymalnych dawek amlodypiny z walsartanem i hydrochlorotiazydem.¹⁴

Skuteczność w kontroli ciśnienia tętniczego

Statystycznie istotnie większy odsetek pacjentów osiągnął kontrolę ciśnienia tętniczego (zdefiniowaną jako wartości <140/90 mmHg) w grupie otrzymującej terapię trójskładnikową w porównaniu z grupami otrzymującymi terapie dwuskładnikowe. W grupie leczonej preparatem Dipperam HCT kontrolę ciśnienia tętniczego uzyskało aż 71% pacjentów, podczas gdy w grupach otrzymujących terapie dwuskładnikowe odsetek ten wynosił jedynie 45-54% (p<0,0001).¹⁵

Całodobowa kontrola ciśnienia tętniczego

W podgrupie 283 pacjentów, u których prowadzono ambulatoryjną kontrolę ciśnienia tętniczego (ABPM), oceniano całodobowy profil ciśnienia tętniczego. Wyniki jednoznacznie wykazały klinicznie i statystycznie większe obniżenie zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia krwi w ciągu całej doby (24 godziny) po zastosowaniu potrójnej terapii skojarzonej w porównaniu z każdą z terapii dwuskładnikowych:¹⁶

• walsartan + hydrochlorotiazyd
• walsartan + amlodypina
• hydrochlorotiazyd + amlodypina

Te wyniki potwierdzają, że Dipperam HCT zapewnia skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego w ciągu całej doby, co jest istotnym czynnikiem w zapobieganiu powikłaniom sercowo-naczyniowym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.¹⁷