Działania niepożądane
Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g

Dihydroergotaminum Filofarm w roztworze doustnym 2 mg/g wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, pokarmowy, wątrobę, nerki oraz skórę. Wśród najczęstszych objawów neurologicznych występują parestezje, osłabienie kończyn, bóle głowy, stany dezorientacji, zawroty głowy i senność, natomiast rzadko obserwuje się drgawki, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu dużych dawek. W układzie sercowo-naczyniowym mogą pojawić się arytmie, wahania ciśnienia tętniczego oraz rzadkie, ale poważne powikłania takie jak ergotyzm i zwłóknienia pozaotrzewnowe, w tym zmiany w opłucnej, osierdziu i zastawkach serca. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego to głównie bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunki, zaparcia oraz suchość w jamie ustnej i utrata apetytu. Długotrwała terapia wiąże się z ryzykiem uszkodzenia wątroby i nerek, co wymaga monitorowania funkcji tych narządów.

Pobierz ChPL PDF Dihydroergotaminum Filofarm – Roztwór doustny – 2 mg/g
  1. Działania niepożądane leku Dihydroergotaminum Filofarm
    1. Zaburzenia układu nerwowego
    2. Zaburzenia serca i zaburzenia naczyniowe
    3. Zaburzenia żołądka i jelit
    4. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
    5. Zaburzenia nerek i dróg moczowych
    6. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
  2. Tabela działań niepożądanych dla dihydroergotaminy
  3. Monitorowanie działań niepożądanych
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. napad migreny
Substancja czynna
  1. dihydroergotamina mezylan
Kategoria leku
  1. alkaloid sporyszu
  2. leki przeciwmigrenowe

Działania niepożądane leku Dihydroergotaminum Filofarm

Dihydroergotaminum Filofarm w postaci roztworu doustnego 2 mg/g może powodować szereg działań niepożądanych dotyczących różnych układów organizmu. Poniższa analiza przedstawia szczegółowy przegląd potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku, ich charakterystykę oraz częstotliwość występowania.1

Zaburzenia układu nerwowego

W trakcie terapii dihydroergotaminą mogą wystąpić istotne zaburzenia neurologiczne. Obserwuje się parestezje obwodowych części ciała, manifestujące się jako mrowienie, drętwienie czy uczucie pieczenia. Pacjenci mogą również doświadczać osłabienia kończyn oraz bólów głowy o różnym nasileniu. Inne reakcje to stany dezorientacji, zawroty głowy i senność. W szczególnie ciężkich przypadkach, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu dużych dawek leku, istnieje ryzyko wystąpienia drgawek.2

Zaburzenia serca i zaburzenia naczyniowe

Dihydroergotamina może wpływać na pracę układu sercowo-naczyniowego, powodując zaburzenia rytmu serca oraz fluktuacje ciśnienia tętniczego (zarówno podwyższenie jak i obniżenie). Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem jest ergotyzm, który może pojawić się podczas długotrwałej terapii. Ergotyzm manifestuje się początkowo jako drętwienie i oziębienie rąk i stóp, następnie dochodzi do zaburzeń krążenia w kończynach oraz długotrwałego skurczu naczyń kończyn, co w konsekwencji może prowadzić do martwicy tkanek.3

Długotrwałe stosowanie dihydroergotaminy wiąże się również z ryzykiem rozwoju zwłóknienia pozaotrzewnowego, które może obejmować włóknienie opłucnej, osierdzia, zapalenie osierdzia oraz zwłóknienie zastawek serca.4

Zaburzenia żołądka i jelit

Wśród działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego najczęściej odnotowuje się bóle w nadbrzuszu, nudności i wymioty. Pacjenci mogą również doświadczać niespecyficznych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, biegunek lub zaparć. Ponadto dihydroergotamina może wywoływać uczucie suchości w jamie ustnej oraz prowadzić do utraty apetytu.5

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Długotrwała terapia dihydroergotaminą niesie ryzyko uszkodzenia wątroby. Jest to poważne powikłanie wymagające monitorowania funkcji hepatycznych podczas przedłużonego stosowania leku.6

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Podobnie jak w przypadku wątroby, długotrwałe stosowanie dihydroergotaminy może prowadzić do uszkodzenia nerek. Niezbędne jest monitorowanie funkcji nerkowych podczas przedłużonej terapii tym lekiem.7

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Dihydroergotamina może powodować różnorodne zmiany skórne, takie jak rumień, obrzęk, wybroczyny, martwica naskórka oraz trądzik. Warto zaznaczyć, że powikłania te rzadko występują podczas terapii krótkotrwałej, a ryzyko ich pojawienia się wzrasta wraz z wydłużaniem czasu stosowania leku.8

Tabela działań niepożądanych dla dihydroergotaminy

Układ/narząd Działanie niepożądane Charakterystyka Częstotliwość występowania
Układ nerwowy Parestezje obwodowych części ciała Mrowienie, drętwienie, pieczenie w kończynach Częste
Osłabienie kończyn Zmniejszenie siły mięśniowej Częste
Bóle głowy O różnym nasileniu Częste
Stany dezorientacji, zawroty głowy, senność Zaburzenia świadomości i percepcji Częste
Drgawki Występują głównie po długotrwałym stosowaniu dużych dawek Rzadkie
Układ sercowo-naczyniowy Zaburzenia rytmu serca Różnego typu arytmie Niezbyt częste
Podwyższenie lub obniżenie ciśnienia tętniczego Wahania wartości ciśnienia Niezbyt częste
Ergotyzm Początkowo drętwienie i oziębienie rąk i stóp, następnie zaburzenia krążenia, skurcz naczyń, potencjalnie martwica Rzadkie, przy długotrwałym stosowaniu
Zwłóknienie pozaotrzewnowe Włóknienie tkanek w przestrzeni pozaotrzewnowej Rzadkie, przy długotrwałym stosowaniu
Włóknienie opłucnej, osierdzia, zapalenie osierdzia, zwłóknienie zastawek serca Poważne zmiany włókniste w układzie sercowo-naczyniowym Rzadkie, przy długotrwałym stosowaniu
Układ pokarmowy Bóle w nadbrzuszu Dolegliwości bólowe w górnej części brzucha Częste
Nudności Nieprzyjemne odczucie potrzeby wymiotowania Częste
Wymioty Gwałtowne opróżnienie żołądka Częste
Biegunki Zwiększona częstotliwość wypróżnień, luźne stolce Częste
Zaparcia Utrudnione i rzadkie wypróżnienia Częste
Uczucie suchości w jamie ustnej, utrata apetytu Zmniejszone wydzielanie śliny, brak łaknienia Częste
Wątroba i drogi żółciowe Uszkodzenie wątroby Zaburzenie funkcji hepatocytów, potencjalnie prowadzące do niewydolności wątroby Rzadkie, przy długotrwałym stosowaniu
Nerki i drogi moczowe Uszkodzenie nerek Zaburzenie funkcji nefronów, potencjalnie prowadzące do niewydolności nerek Rzadkie, przy długotrwałym stosowaniu
Skóra i tkanka podskórna Rumień Zaczerwienienie skóry Rzadkie podczas terapii krótkotrwałej
Obrzęk Miejscowe nagromadzenie płynu w tkankach Rzadkie podczas terapii krótkotrwałej
Wybroczyny Drobne podskórne wylewy krwi Rzadkie podczas terapii krótkotrwałej
Martwica naskórka Obumarcie zewnętrznej warstwy skóry Rzadkie, głównie przy długotrwałym stosowaniu
Trądzik Zmiany zapalne mieszków włosowych i gruczołów łojowych Rzadkie podczas terapii krótkotrwałej

Monitorowanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu dihydroergotaminy do obrotu kluczowe znaczenie ma zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania tego produktu leczniczego. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.9

Dane kontaktowe do zgłaszania działań niepożądanych:

  • Adres: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
  • Telefon: + 48 22 49 21 301
  • Faks: + 48 22 49 21 309
  • Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie leku Dihydroergotaminum Filofarm do obrotu.10

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl