Właściwości farmakokinetyczne
Diclofenac Teva 10 mg/g (1%)

Diklofenak, należący do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), działa głównie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn przez blokadę enzymu cyklooksygenazy prostaglandynowej oraz zmniejszenie zawartości kwasu arachidonowego w granulocytach, co potęguje efekt przeciwzapalny. Ponadto wykazuje zdolność hamowania agregacji płytek krwi indukowanej przez ADP, co rozszerza jego zastosowanie terapeutyczne. W formie miejscowej, np. Diclofenac Teva w żelu o stężeniu 10 mg/g (1%), diklofenak charakteryzuje się powolnym i niepełnym wchłanianiem przez skórę, z maksymalnym stężeniem we krwi osiąganym po 6-9 godzinach od aplikacji.

Właściwości farmakokinetyczne diklofenaku

Diklofenak należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) o działaniu przeciwbólowym. Jego główny mechanizm działania opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokowanie aktywności enzymu cyklooksygenazy prostaglandynowej. Dodatkowo lek zmniejsza zawartość kwasu arachidonowego w granulocytach, co wzmacnia jego działanie przeciwzapalne.1

Efektywność działania diklofenaku potwierdziły liczne badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych. Warto podkreślić, że diklofenak wykazuje również zdolność hamowania agregacji płytek krwi indukowanej przez adenozynodifosforan (ADP), co dodatkowo rozszerza spektrum jego działania terapeutycznego.2

Wchłanianie i dystrybucja

W przypadku preparatów diklofenaku przeznaczonych do stosowania miejscowego (takich jak Diclofenac Teva w postaci żelu 10 mg/g), charakterystyczny jest powolny i niepełny proces wchłaniania substancji czynnej przez skórę. Maksymalne stężenie diklofenaku we krwi obserwuje się dopiero po 6-9 godzinach od aplikacji preparatu na skórę.3

Czas półtrwania

Istotną różnicą między postacią miejscową a doustną diklofenaku jest znaczące wydłużenie czasu utrzymywania się leku w krwiobiegu. Średni czas półtrwania przy podaniu przezskórnym wynosi około 9 godzin, podczas gdy dla preparatów doustnych wartość ta mieści się w przedziale od 1 do 2 godzin. Ta różnica ma istotne znaczenie kliniczne przy planowaniu częstotliwości aplikacji preparatu.4

Metabolizm i wydalanie

Pomimo różnic w farmakokinetyce wchłaniania i dystrybucji, procesy metabolizmu i wydalania diklofenaku po aplikacji miejscowej przebiegają analogicznie jak po podaniu doustnym. Lek podlega tym samym przemianom metabolicznym w wątrobie i jest wydalany tymi samymi drogami, niezależnie od drogi podania.5

Charakterystyka produktu

Diclofenac Teva to preparat w postaci jednorodnego, białego żelu o charakterystycznym zapachu, zawierający jako substancję czynną diklofenak sodowy w stężeniu 10 mg/g (1%). Taka postać farmaceutyczna umożliwia miejscową aplikację leku bezpośrednio w obszarze dotkniętym bólem czy stanem zapalnym.6

Parametr farmakokinetyczny Diklofenak – podanie miejscowe Diklofenak – podanie doustne
Wchłanianie Powolne i niecałkowite Szybsze i bardziej kompletne
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia we krwi 6-9 godzin Znacznie krótszy
Średni czas półtrwania Około 9 godzin 1-2 godziny
Metabolizm Identyczny jak przy podaniu doustnym Poprzez wątrobę
Wydalanie Identyczne jak przy podaniu doustnym Głównie przez nerki
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl