Wskazania do stosowania leku Copaxone 40 mg/ml

Copaxone w dawce 40 mg/ml podawany w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest preparatem stosowanym w leczeniu pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM) o przebiegu rzutowym. Substancją czynną leku jest octan glatirameru, który stanowi sól octanową syntetycznych polipeptydów zawierających cztery naturalnie występujące aminokwasy: kwas L-glutaminowy, L-alaninę, L-tyrozynę i L-lizynę.¹

Szczegółowe wskazania kliniczne

Lek jest dedykowany wyłącznie pacjentom z rzutowymi postaciami stwardnienia rozsianego. Warto podkreślić, że skuteczność leku została potwierdzona w określonej grupie pacjentów, o czym szczegółowo informuje charakterystyka produktu leczniczego w punkcie 5.1.²

Przeciwwskazania w zakresie wskazań

Istotną informacją dla lekarzy jest fakt, że Copaxone 40 mg/ml nie powinien być stosowany u pacjentów z pierwotnie lub wtórnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego. Oznacza to, że lek nie jest wskazany w leczeniu nieaktywnych, przewlekle postępujących form choroby.³

Charakterystyka preparatu

Preparat Copaxone 40 mg/ml występuje w postaci przezroczystego roztworu do wstrzykiwań bez widocznych strąceń. Każdy mililitr roztworu zawiera 40 mg octanu glatirameru, co przekłada się na 36 mg glatirameru w postaci zasady na ampułko-strzykawkę. Roztwór charakteryzuje się pH w zakresie 5,5-7,0 oraz osmolarnością około 300 mOsmol/L.⁴

Octan glatirameru stanowi złożoną mieszaninę syntetycznych polipeptydów o średniej masie cząsteczkowej mieszczącej się w zakresie 5000-9000 daltonów. Ze względu na złożoność kompozycyjną leku, nie jest możliwe pełne scharakteryzowanie żadnego specyficznego polipeptydu, w tym pod względem sekwencji aminokwasów, choć należy podkreślić, że końcowy skład octanu glatirameru nie jest całkowicie przypadkowy.⁵

Kiedy zalecić lek pacjentowi

Lek Copaxone 40 mg/ml należy zalecić pacjentom z potwierdzoną diagnozą stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym. Jest to preparat modyfikujący przebieg choroby, który powinien być włączony do leczenia przez neurologa specjalizującego się w terapii stwardnienia rozsianego. Decyzja o rozpoczęciu leczenia powinna być podjęta po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, przebiegu choroby oraz wykluczeniu postaci pierwotnie lub wtórnie postępującej SM.⁶

Należy pamiętać, że skład ilościowy i jakościowy preparatu oraz jego właściwości fizykochemiczne zostały precyzyjnie określone, co gwarantuje powtarzalność działania terapeutycznego. Preparat zawiera cztery naturalnie występujące aminokwasy w określonych stosunkach molowych: kwas L-glutaminowy (0,129-0,153), L-alaninę (0,392-0,462), L-tyrozynę (0,086-0,100) oraz L-lizynę (0,300-0,374).⁷