Leki zawierające w składzie
octan glatirameru
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Octan glatirameru to syntetyczny kopolimer czterech aminokwasów (L-alaniny, L-glutaminy, L-lizyny i L-tyrozyny), który strukturalnie przypomina białko zasadowe mieliny. Jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM). Mechanizm działania opiera się na modulacji odpowiedzi immunologicznej poprzez konkurowanie z białkiem zasadowym mieliny o wiązanie z receptorami MHC klasy II, co prowadzi do zmniejszenia aktywności autoreaktywnych limfocytów T, hamowania wydzielania cytokin prozapalnych oraz stymulacji wytwarzania cytokin przeciwzapalnych.
Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające octan glatirameru, takie jak Copaxone, Remurel i Glatiramer Mylan. Leki te są podawane w formie iniekcji podskórnych, zazwyczaj w dawce 20 mg codziennie lub 40 mg trzy razy w tygodniu, w zależności od konkretnego preparatu.
Największą zaletą stosowania octanu glatirameru jest jego korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do innych leków modyfikujących przebieg choroby w SM. Wykazuje on mniejszą liczbę poważnych działań niepożądanych, co czyni go odpowiednim dla pacjentów nietolerujących innych terapii. Ponadto, w przeciwieństwie do interferonów, nie wywołuje objawów grypopodobnych i można go stosować u pacjentów z depresją. Jest również bezpieczny dla kobiet planujących ciążę.
Do najczęstszych działań niepożądanych octanu glatirameru należą reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, ból, obrzęk) oraz ogólnoustrojowa reakcja poinfuzujna (zaczerwienienie, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, duszność), która zazwyczaj ustępuje samoistnie w ciągu 30 minut. Rzadziej występują infekcje, bóle głowy, nudności i bóle stawów. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwości wystąpienia natychmiastowej reakcji postiniekcyjnej, która mimo że nie jest groźna, może być niepokojąca dla osoby przyjmującej lek po raz pierwszy.
Lista leków z tym składnikiem
-
Glatiramer acetate Teva – Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 40 mg/ml
Preparat zawiera octan glatirameru, syntetyczną sól polipeptydową, złożoną z czterech naturalnych aminokwasów: kwasu L-glutaminowego, L-alaniny, L-tyrozyny oraz L-lizyny. Roztwór przeznaczony jest do wstrzykiwań i charakteryzuje się pH od 5,5 do 7,0 oraz osmolarnością około 300 mOsmol/L. Lek stosuje się w leczeniu rzutowych postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów, u których skuteczność tej terapii została potwierdzona. Nie jest przeznaczony do stosowania u osób z pierwotnie lub wtórnie postępującą formą choroby.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Copaxone – Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 40 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera octan glatirameru, syntetyczny polipeptyd złożony z aminokwasów: kwasu L-glutaminowego, L-alaniny, L-tyrozyny i L-lizyny. Stosuje się go w formie roztworu do wstrzykiwań w postaci ampułko-strzykawki. Lek jest wskazany w leczeniu rzutowych postaci stwardnienia rozsianego. Nie jest przeznaczony do stosowania u pacjentów z pierwotnie lub wtórnie postępującą postacią tej choroby.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Copaxone – Roztwór do wstrzykiwań – 20 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera octan glatirameru, syntetyczny polipeptyd złożony z naturalnych aminokwasów: kwasu L-glutaminowego, L-alaniny, L-tyrozyny i L-lizyny. Jest on dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o pH 5,5-7,0 i osmolarności około 265 mOsmol/L. Lek stosuje się w leczeniu rzutowych postaci stwardnienia rozsianego, pomagając w kontrolowaniu choroby. Nie jest on przeznaczony dla pacjentów z postępującą postacią tej choroby.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku