Dawkowanie i sposób podawania
Ceftriaxone TZF 2 g

Dawkowanie leku Ceftriaxone TZF

Ceftriaxone TZF, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji zawiera substancję czynną ceftriakson w postaci ceftriaksonu sodowego. Dawkowanie leku zależy od kilku kluczowych czynników, takich jak: ciężkość zakażenia, wrażliwość patogenu, umiejscowienie i rodzaj infekcji, a także indywidualne cechy pacjenta – wiek oraz stan czynności wątroby i nerek.¹

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat (≥50 kg)

Poniższa tabela przedstawia standardowe schematy dawkowania u pacjentów dorosłych i młodzieży o masie ciała 50 kg i więcej.²

Uwagi do dawkowania: W przypadku potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawek z górnej granicy zalecanego zakresu. Przy dawkach przekraczających 2 g na dobę można rozważyć podawanie leku dwa razy na dobę (co 12 godzin).³

Dawkowanie w specjalnych wskazaniach u dorosłych

Niektóre wskazania wymagają specjalnych schematów dawkowania:⁴

• Ostre zapalenia ucha środkowego – podanie jednorazowej dawki domięśniowej 1-2 g. W ciężkich przypadkach lub przy braku poprawy po pierwszym podaniu – dawka 1-2 g na dobę przez 3 dni.⁵
• Profilaktyka przedoperacyjna – jednorazowa dawka 2 g podana przed zabiegiem chirurgicznym.⁶
• Rzeżączka – jednorazowa dawka domięśniowa 500 mg.⁷
• Kiła – zwykle 500 mg do 1 g raz na dobę, w kile układu nerwowego zwiększona do 2 g raz na dobę, okres leczenia 10-14 dni (należy uwzględnić lokalne wytyczne).⁸
• Rozsiana postać boreliozy (wczesna – stadium II i późna – stadium III) – 2 g raz na dobę przez 14-21 dni (czas trwania leczenia zgodnie z lokalnymi wytycznymi).⁹

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dzieci i młodzież w wieku od 15. dnia do 12 lat (<50 kg)

U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej należy stosować dawkowanie jak u dorosłych.¹⁰

Uwagi do dawkowania: W potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawki z górnej granicy zalecanego zakresu. Przy dawkach przekraczających 2 g na dobę można rozważyć podawanie leku dwa razy na dobę (co 12 godzin).¹¹

Specjalne schematy dawkowania u dzieci (od 15. dnia do 12 lat, <50 kg)

• Ostre zapalenia ucha środkowego – jednorazowa dawka domięśniowa 50 mg/kg mc. W ciężkich przypadkach lub przy braku poprawy po pierwszym podaniu – dawka 50 mg/kg mc. na dobę przez 3 dni.¹²
• Profilaktyka przedoperacyjna – jednorazowa dawka 50-80 mg/kg mc. przed zabiegiem chirurgicznym.¹³
• Kiła – zwykle 75-100 mg/kg mc. raz na dobę (maks. 4 g) przez 10-14 dni, zgodnie z lokalnymi wytycznymi.¹⁴
• Rozsiana postać boreliozy – 50-80 mg/kg mc. raz na dobę przez 14-21 dni, zgodnie z lokalnymi wytycznymi.¹⁵

Noworodki w wieku 0-14 dni

Ważne ograniczenie: Ceftriaxone TZF jest przeciwwskazany u wcześniaków w wieku do 41 tygodni licząc od daty ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek chronologiczny).¹⁶

Maksymalna dawka dobowa: U noworodków nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg/kg mc.¹⁷

Specjalne schematy dawkowania u noworodków (0-14 dni)

• Ostre zapalenia ucha środkowego – jednorazowa dawka domięśniowa 50 mg/kg mc.¹⁸
• Profilaktyka przedoperacyjna – jednorazowa dawka 20-50 mg/kg mc. przed zabiegiem chirurgicznym.¹⁹
• Kiła – zwykle 50 mg/kg mc. raz na dobę przez 10-14 dni, zgodnie z lokalnymi wytycznymi.²⁰

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki zalecanej dla dorosłych pod warunkiem zadowalającej czynności wątroby i nerek.²¹

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby

W przypadku lekkiego lub umiarkowanego zaburzenia czynności wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki, o ile czynność nerek nie jest zaburzona. Brak danych dotyczących dawkowania u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.²²

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek modyfikacja dawki jest konieczna tylko w następujących przypadkach:<sup data-drug="Ceftriaxone TZF" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie ma konieczności zmniejszania dawki ceftriaksonu pod warunkiem, że czynność wątroby nie jest zaburzona. Tylko w schyłkowej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 23

• W schyłkowej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g na dobę.
• U pacjentów dializowanych nie ma konieczności stosowania dawek uzupełniających po dializie, gdyż ceftriakson nie jest usuwany podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej.

W obu przypadkach zaleca się ścisłą obserwację kliniczną w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności.²⁴

Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności zarówno nerek, jak i wątroby, zaleca się ścisłą obserwację kliniczną w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.²⁵

Czas trwania leczenia

Czas leczenia zależy od przebiegu choroby i jest różny w zależności od wskazania. Zgodnie z ogólnymi zasadami antybiotykoterapii, podawanie ceftriaksonu należy kontynuować przez 48 do 72 godzin po ustąpieniu gorączki u pacjenta lub potwierdzeniu eradykacji bakterii.²⁶

Sposób podawania leku

Przed podaniem leku należy ocenić wygląd roztworu – powinien mieć żółtawy lub brunatno żółtawy kolor i być przezroczysty, praktycznie wolny od widocznych cząstek.²⁷

Podanie domięśniowe

Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać na odpowiednią głębokość w obrębie względnie dużego mięśnia. W jedno miejsce nie należy podawać więcej niż 1 g leku.²⁸

Ważne ostrzeżenie: Nigdy nie wolno podawać dożylnie roztworów, w których zastosowano jako rozpuszczalnik roztwór lidokainy. Należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego dla lidokainy.²⁹

Podanie dożylne

Ceftriaxone TZF można podawać dożylnie na kilka sposobów:³⁰

• Infuzja dożylna trwająca co najmniej 30 minut (zalecany sposób podania)
• Powolne wstrzyknięcie dożylne trwające 5 minut
• Ewentualnie głębokie wstrzyknięcie domięśniowe

Dożylne wstrzyknięcie w sposób przerywany trwające ponad 5 minut należy wykonywać najlepiej w duże żyły.³¹

Szczególne zalecenia dotyczące podania u dzieci

1. U niemowląt i dzieci poniżej 12 lat dawki dożylne ≥50 mg/kg mc. należy podawać w postaci infuzji.³²
2. U noworodków dawki dożylne należy podawać w czasie dłuższym niż 60 minut, aby zmniejszyć ryzyko encefalopatii bilirubinowej.³³
3. Podawanie domięśniowe należy rozważyć wtedy, gdy podanie dożylne nie jest możliwe lub jest mniej odpowiednie dla danego pacjenta.³⁴

Dawki większe niż 2 g należy podawać wyłącznie dożylnie.³⁵

Ważne przeciwwskazania dotyczące podawania leku

Przeciwwskazanie u noworodków: Ceftriakson jest przeciwwskazany u noworodków (≤28 dni), u których jest konieczne (lub oczekuje się, że będzie konieczne) dożylne leczenie roztworami zawierającymi wapń, w tym ciągłymi infuzjami zawierającymi wapń, takimi jak roztwory do żywienia pozajelitowego. Wynika to z ryzyka wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu.³⁶

Ostrzeżenia dotyczące rozcieńczalników

Ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu:³⁷

• Nie wolno używać rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztworu Ringera lub roztworu Hartmanna) do:
  • rozpuszczenia ceftriaksonu w fiolkach
  • dalszego rozcieńczania przygotowanego roztworu do podania dożylnego
• Sól wapniowa ceftriaksonu może się także wytrącić w razie zmieszania ceftriaksonu z roztworem zawierającym wapń w tym samym zestawie do podawania dożylnego.
• Ceftriaksonu nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń.³⁸

Profilaktyka przedoperacyjna

W celu przedoperacyjnego zapobiegania zakażeniom miejsca operowanego, ceftriakson należy podać 30-90 minut przed zabiegiem chirurgicznym.³⁹