Właściwości farmakokinetyczne
Calcium-Sandoz Forte 500 mg Ca2+

Właściwości farmakokinetyczne leku Calcium-Sandoz Forte

Preparat Calcium-Sandoz Forte zawiera dwie podstawowe sole wapnia: wapnia węglan oraz wapnia laktoglukonian, które w kontakcie z wodą tworzą aktywną, zjonizowaną formę wapnia, cechującą się wysoką biodostępnością. W każdej tabletce musującej znajduje się 1132 mg wapnia laktoglukonianu i 875 mg wapnia węglanu, co odpowiada 500 mg (12,5 mmol) jonów wapnia, będących substancją aktywną preparatu.¹²

Wchłanianie wapnia

Po podaniu doustnym preparatu Calcium-Sandoz Forte, wchłanianiu ulega od 25% do 50% przyjętej dawki wapnia. Proces ten zachodzi głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, gdzie jony wapnia są absorbowane i następnie transportowane do puli wapnia krążącego w organizmie. Musująca postać leku ułatwia uwalnianie jonów wapnia i ich późniejsze wchłanianie z przewodu pokarmowego.³

Dystrybucja i metabolizm wapnia

Po wchłonięciu, wapń ulega dystrybucji w organizmie według ściśle określonych proporcji. Zdecydowana większość, stanowiąca około 99% całkowitej zawartości wapnia w organizmie, jest zdeponowana w tkance kostnej i zębach, gdzie pełni funkcję strukturalną. Pozostały 1% wapnia znajduje się w płynach wewnątrz- i pozakomórkowych, gdzie uczestniczy w licznych procesach fizjologicznych.⁴

Wapń obecny w surowicy krwi występuje w trzech podstawowych formach:

• Forma jonowa – około 50% wapnia surowiczego, fizjologicznie aktywna postać wapnia
• Forma związana z anionami – około 5% wapnia surowiczego jest skompleksowane przez cytryniany, fosforany lub inne aniony
• Forma związana z białkami – około 45% wapnia surowiczego jest związane z białkami osocza, głównie z albuminami

⁵

Wydalanie wapnia

Wapń jest wydalany z organizmu trzema głównymi drogami:

1. Wydalanie nerkowe – zachodzi z moczem, przy czym intensywność tego procesu zależy od dwóch głównych czynników:
   • Przesączania kłębuszkowego – określającego ilość wapnia filtrowanego przez kłębuszki nerkowe
   • Wchłaniania zwrotnego w kanalikach nerkowych – regulującego ostateczną ilość wapnia wydalanego z moczem
2. Wydalanie z kałem – obejmuje niewchłonięty wapń oraz wapń wydzielany do światła przewodu pokarmowego
3. Wydalanie z potem – stanowi dodatkową drogę eliminacji wapnia, szczególnie w warunkach zwiększonej potliwości

⁶

Procesy wydalania wapnia podlegają ścisłej regulacji hormonalnej, co zapewnia utrzymanie fizjologicznego stężenia wapnia w surowicy krwi. Główne hormony regulujące gospodarkę wapniową to parathormon, kalcytonina oraz aktywna forma witaminy D (kalcytriol), które wpływają zarówno na wchłanianie, jak i wydalanie wapnia.