Właściwości farmakokinetyczne budezonidu

Wchłanianie

Po nebulizacji budezonidu za pomocą nebulizatora pneumatycznego ogólnoustrojowa biodostępność u osób dorosłych wynosi około 15% dawki nominalnej oraz 40%-70% dawki dostarczonej pacjentowi. Warto zauważyć, że niewielka część leku dostępna ogólnoustrojowo pochodzi z połkniętej części substancji czynnej. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) występuje stosunkowo szybko, bo około 10-30 minut po rozpoczęciu nebulizacji przy dawce 2 mg i osiąga wartość około 4 nmol/L.¹

Dystrybucja

Budezonid charakteryzuje się objętością dystrybucji wynoszącą około 3 l/kg masy ciała. Substancja czynna wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący 85-90%.²

Metabolizm

Metabolizm wątrobowy budezonidu jest intensywny – około 90% substancji podlega przemianie podczas tzw. efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. W wyniku tego procesu powstają metabolity o znacznie zredukowanej aktywności glikokortykosteroidowej. Główne metabolity budezonidu to 6β-hydroksybudezonid i 16α-hydroksyprednizolon, których aktywność glikokortykosteroidowa stanowi mniej niż 1% aktywności związku macierzystego. Proces metabolizmu budezonidu zachodzi głównie przy udziale izoenzymu CYP 3A4, który jest składnikiem układu enzymatycznego cytochromu P450.³

Eliminacja

Produkty metabolizmu budezonidu są wydalane z organizmu głównie przez nerki, zarówno w postaci wolnej, jak i sprzężonej. Co istotne, niezmieniona forma budezonidu nie jest wykrywana w moczu. Lek charakteryzuje się wysokim klirensem układowym u zdrowych dorosłych, wynoszącym około 1,2 l/min. Końcowy okres półtrwania budezonidu po podaniu dożylnym wynosi około 2-3 godziny.⁴

Liniowość kinetyki

Budezonid stosowany w dawkach terapeutycznych wykazuje kinetykę proporcjonalną do dawki, co oznacza, że parametry farmakokinetyczne zmieniają się liniowo wraz ze zmianą dawki.⁵

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Dzieci i młodzież

Parametry farmakokinetyczne budezonidu u dzieci wykazują pewne różnice w porównaniu do dorosłych. U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat obserwuje się następujące właściwości:

• Klirens ogólnoustrojowy wynosi około 0,5 l/min, co w przeliczeniu na kg masy ciała jest wartością o około 50% większą niż u dorosłych⁶
• Okres półtrwania budezonidu po inhalacji u dzieci z astmą wynosi 2-3 godziny, co jest zbliżone do wartości obserwowanej u zdrowych dorosłych⁷
• Ogólnoustrojowa biodostępność budezonidu po podaniu w postaci zawiesiny do nebulizacji u dzieci w wieku 4-6 lat jest mniejsza niż u dorosłych i wynosi około 6% dawki nominalnej oraz 26% dawki dostarczonej pacjentowi. Biodostępność ogólnoustrojowa u dzieci jest w przybliżeniu o połowę mniejsza niż u dorosłych⁸
• Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po podaniu dawki 1 mg dzieciom z astmą w wieku 4-6 lat występuje około 20 minut po rozpoczęciu nebulizacji i wynosi około 2,4 nmol/l⁹

Warto podkreślić, że ekspozycja na budezonid (wyrażona jako Cmax i AUC) u dzieci w wieku 4-6 lat po jednorazowym podaniu dawki 1 mg w nebulizacji jest porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych, którym podano taką samą dawkę za pomocą identycznego zestawu do nebulizacji.¹⁰

Porównanie parametrów farmakokinetycznych budezonidu u dorosłych i dzieci