Dawkowanie i sposób podawania
Bortezomib medac 1 mg
Leczenie bortezomibem powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa oraz wykwalifikowanego personelu medycznego, z doświadczeniem w terapii chemioterapeutycznej. Bortezomib stosuje się w monoterapii u pacjentów po co najmniej jednym wcześniejszym programie leczenia, podając dożylnie dawkę 1,3 mg/m² powierzchni ciała dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowych cyklach. Zaleca się kontynuację leczenia o dodatkowe 2 cykle po uzyskaniu całkowitej remisji lub łącznie 8 cykli u pacjentów z odpowiedzią bez całkowitej remisji. Minimalny odstęp między dawkami powinien wynosić 72 godziny. W przypadku toksyczności niehematologicznej 3. stopnia lub hematologicznej 4. stopnia leczenie należy przerwać, a po ustąpieniu objawów wznowić z redukcją dawki o 25% (z 1,3 mg/m² do 1,0 mg/m² lub z 1,0 mg/m² do 0,7 mg/m²). Jeśli toksyczność utrzymuje się lub nawraca przy najmniejszej dawce, rozważa się zakończenie terapii, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.
Dawkowanie leku Bortezomib medac
Leczenie bortezomibem musi być inicjowane pod nadzorem lekarza z odpowiednim przeszkoleniem i doświadczeniem w prowadzeniu terapii pacjentów onkologicznych. Produkt może być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny posiadający doświadczenie w stosowaniu chemioterapeutyków. Przygotowanie leku do użycia również musi być wykonane przez wykwalifikowany personel medyczny1.
Dawkowanie przy postępującym szpiczaku mnogim
W przypadku pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden program leczenia, Bortezomib medac stosuje się w monoterapii. Produkt podaje się we wstrzyknięciu dożylnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez okres dwóch tygodni według następującego schematu: w dniach 1., 4., 8. i 11. w cyklu trwającym 21 dni. Ten trzytygodniowy okres stanowi jeden cykl leczenia2.
Zalecenia dotyczące liczby cykli obejmują:
- Pacjenci z potwierdzoną pełną odpowiedzią – zaleca się kontynuację leczenia o dodatkowe 2 cykle po osiągnięciu całkowitej remisji3
- Pacjenci z odpowiedzią na leczenie, ale bez całkowitej remisji – zaleca się przeprowadzenie łącznie 8 cykli leczenia bortezomibem4
Należy zachować minimalny odstęp 72 godzin pomiędzy kolejnymi dawkami bortezomibu5.
Modyfikacje dawkowania podczas leczenia
Leczenie bortezomibem należy wstrzymać w przypadku wystąpienia:
- toksyczności niehematologicznej 3. stopnia
- toksyczności hematologicznej 4. stopnia6
Powyższe wytyczne nie dotyczą neuropatii, której leczenie opisano w odrębnej części. Po ustąpieniu objawów toksycznych, można ponownie rozpocząć terapię bortezomibem, jednak należy zastosować dawkę zredukowaną o 25%:
- z 1,3 mg/m² pc. do 1,0 mg/m² pc.
- z 1,0 mg/m² pc. do 0,7 mg/m² pc.7
Jeżeli objawy toksyczności utrzymują się lub nawracają po zastosowaniu najmniejszej dawki, należy rozważyć całkowite zakończenie terapii bortezomibem, chyba że korzyści z leczenia zdecydowanie przewyższają ryzyko8.
Postępowanie w przypadku neuropatii związanej z bortezomibem
U pacjentów, u których występują ból neuropatyczny i/lub obwodowa neuropatia związane ze stosowaniem bortezomibu, należy zastosować odpowiednie modyfikacje dawkowania zgodnie z wytycznymi przedstawionymi w poniższej tabeli9.
Warto podkreślić, że pacjenci z ciężką neuropatią przed rozpoczęciem leczenia mogą otrzymać bortezomib wyłącznie po starannej ocenie stosunku ryzyka do korzyści10.
| Stopień neuropatii | Modyfikacja dawkowania |
|---|---|
| Stopień 1. (bezobjawowa; zniesienie odruchów ze ścięgien głębokich lub parestezje) bez występowania bólu lub utraty funkcji | Brak modyfikacji |
| Stopień 1. z bólem lub stopień 2. (objawy umiarkowane; ograniczające złożone czynności życia codziennego*) | Redukcja dawki bortezomibu do 1,0 mg/m² pc. lub zmiana schematu leczenia na 1,3 mg/m² raz w tygodniu |
| Stopień 2. z bólem lub stopień 3. (ciężkie objawy; ograniczające czynności życia codziennego w zakresie samoopieki**) | Przerwanie leczenia bortezomibem do czasu ustąpienia objawów toksycznych. Po ustąpieniu objawów, wznowienie leczenia w zredukowanej dawce 0,7 mg/m² pc., podawanej raz w tygodniu |
| Stopień 4. (następstwa zagrażające życiu; wskazana jest nagła interwencja) i/lub ciężka neuropatia autonomiczna | Trwałe odstawienie bortezomibu |
* Złożone czynności życia codziennego: odnosi się do przygotowywania posiłków, zakupów artykułów spożywczych lub ubrań, używania telefonu, używania pieniędzy itp.11
** Czynności życia codziennego w zakresie samoopieki: odnosi się do kąpieli, ubierania się i rozbierania, samodzielnego jedzenia, korzystania z toalety, przyjmowania leków, stanu nieobłożnego.12
Powyższe zalecenia dawkowania opracowano na podstawie badań klinicznych II i III fazy dotyczących modyfikacji dawki w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz doświadczeń po wprowadzeniu produktu do obrotu. Stopniowanie neuropatii oparto na kryteriach toksyczności NCI CTCAE v 4.0.13
Postać farmaceutyczna i przygotowanie leku
Bortezomib medac 1 mg dostępny jest w postaci białego lub prawie białego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 1 mg bortezomibu w postaci estru kwasu boronowego z mannitolem. Po rozpuszczeniu, 1 ml roztworu do wstrzykiwań dożylnych zawiera 1 mg bortezomibu14.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania