Właściwości farmakokinetyczne leku Berinert

Charakterystyka farmakokinetyczna (PK) produktu leczniczego Berinert do podawania podskórnego została pierwotnie opisana przy zastosowaniu analizy farmakokinetyki populacyjnej, opierającej się na zbiorczych danych z trzech badań klinicznych przeprowadzonych zarówno na osobach zdrowych, jak i pacjentach z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym (HAE). Analiza ta pozwoliła na kompleksowe określenie parametrów farmakokinetycznych inhibitora C1-esterazy pochodzącego z ludzkiego osocza.¹

Wchłanianie

Po podskórnym podaniu produktu leczniczego Berinert w schemacie dawkowania dwa razy w tygodniu, obserwuje się powolne wchłanianie substancji czynnej. Mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynosi około 59 godzin, z 95% przedziałem ufności wynoszącym od 23 do 134 godzin. Oznacza to, że maksymalne stężenie inhibitora C1-esterazy w osoczu jest osiągane po około 2,5 dnia od podania leku. Względna dostępność biologiczna leku Berinert po podaniu podskórnym została oszacowana na poziomie około 43% (95% CI: 35,2-50,2%).²

Stan równowagi dynamicznej

Okres półtrwania inhibitora C1-esterazy w osoczu, oparty na medianie z 95% przedziałem ufności, wynosi 69 godzin (24-250 godzin). Na podstawie tych danych oczekuje się, że stan równowagi dynamicznej stężenia inhibitora C1-esterazy w osoczu zostanie osiągnięty w ciągu 3 tygodni od rozpoczęcia regularnego dawkowania. Średnie stężenie inhibitora C1-esterazy w stanie równowagi wynosi 48% (95% CI: 25,1-102%) i jest osiągane po podskórnym podawaniu produktu leczniczego Berinert w dawce 60 j.m./kg masy ciała dwa razy w tygodniu.³

Dystrybucja i eliminacja

Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że średni klirens (oczyszczanie) produktu leczniczego Berinert wynosi 83 ml/godz. (95% CI: 72,7-94,2 ml/godz.), natomiast pozorna objętość dystrybucji została określona na poziomie 4,33 l (95% CI: 3,51-5,15 l). Istotną obserwacją jest pozytywna korelacja między klirensem inhibitora C1-esterazy a całkowitą masą ciała pacjenta – oznacza to, że u osób o większej masie ciała klirens leku jest wyższy.⁴

Niezależność farmakokinetyki od dawki

Farmakokinetyka inhibitora C1-esterazy w stanie równowagi po podskórnym podaniu produktu leczniczego Berinert została określona jako niezależna od dawki w zakresie od 20 do 80 j.m./kg masy ciała u pacjentów z HAE. Oznacza to, że w badanym zakresie dawek parametry farmakokinetyczne zmieniają się proporcjonalnie do podanej dawki.⁵

Farmakokinetyka w grupach specjalnych

Nie przeprowadzono dedykowanych badań oceniających wpływ płci, rasy, wieku czy występowania niewydolności nerek lub wątroby na farmakokinetykę inhibitora C1-esterazy. Jednakże analiza populacyjna uwzględniająca szeroki zakres wieku (od 8 do 72 lat) nie wykazała istotnego wpływu wieku na parametry farmakokinetyczne inhibitora C1-esterazy, co sugeruje, że dawkowanie nie musi być modyfikowane w zależności od wieku pacjenta.⁶

Skład produktu Berinert

Substancją czynną produktu Berinert jest ludzki inhibitor C1-esterazy pochodzący z ludzkiego osocza, przeznaczony do podawania podskórnego. Dostępne są dwie moce produktu:

• Berinert 2000 – zawiera 2000 j.m. inhibitora C1-esterazy w jednej fiolce
• Berinert 3000 – zawiera 3000 j.m. inhibitora C1-esterazy w jednej fiolce

⁷

⁸

Aktywność ludzkiego inhibitora C1-esterazy jest wyrażona w jednostkach międzynarodowych (j.m.), które odnoszą się do aktualnych standardów Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyczących produktów zawierających inhibitor C1-esterazy. Produkt zawiera również sód w ilości do 486 mg (około 21 mmol) na 100 ml roztworu, co należy uwzględnić u pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.⁹