Właściwości farmakokinetyczne
Arprenessa 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu z argininą

Peryndopryl z argininą, występujący w produkcie leczniczym Arprenessa w dawkach 5 mg i 10 mg, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne. Lek funkcjonuje jako prolek, a jego właściwości farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji i eliminacji, które zostały dokładnie zbadane w różnych grupach pacjentów.¹

Wchłanianie

Peryndopryl po podaniu doustnym szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji w osoczu jest osiągane już po 1 godzinie od przyjęcia leku. Biologiczny okres półtrwania peryndoprylu wynosi 1 godzinę, co wskazuje na szybką eliminację substancji macierzystej z organizmu.²

Istotnym aspektem farmakokinetyki peryndoprylu jest fakt, że stanowi on prolek, który ulega biotransformacji do aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Z całkowitej dawki peryndoprylu znajdującej się w krwiobiegu, 27% przekształca się w aktywny peryndoprylat. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu występuje nieco później niż związku macierzystego, osiągając szczyt między 3 a 4 godziną po podaniu leku.³

W procesie biotransformacji powstaje również 5 innych metabolitów peryndoprylu, ale wszystkie one są farmakologicznie nieaktywne. Należy podkreślić, że biodostępność peryndoprylatu może być modyfikowana przez pokarm, który zmniejsza przemianę peryndoprylu do aktywnego metabolitu. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie peryndoprylu z argininą rano, w pojedynczej dawce przed posiłkiem.⁴

Badania farmakokinetyczne wykazały zależność liniową pomiędzy dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu, co oznacza, że wzrost dawki prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia leku w krwioobiegu.⁵

Dystrybucja

Po wchłonięciu i biotransformacji, peryndoprylat jest dystrybuowany w organizmie. Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 L/kg masy ciała, co wskazuje na umiarkowany stopień przenikania do tkanek.⁶

Peryndoprylat charakteryzuje się stosunkowo niskim wiązaniem z białkami osocza, wynoszącym około 20%. Głównym białkiem wiążącym peryndoprylat jest konwertaza angiotensyny, co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako inhibitora tego enzymu. Warto zauważyć, że stopień wiązania z białkami osocza zależy od stężenia peryndoprylatu.⁷

Eliminacja

Peryndoprylat jest wydalany głównie przez nerki. Okres półtrwania w fazie eliminacji wolnej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin. Stan stacjonarny, czyli stan równowagi dynamicznej stężenia leku w organizmie, jest osiągany po około 4 dniach regularnego stosowania.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu i jego aktywnego metabolitu ulegają modyfikacjom w określonych populacjach pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku – eliminacja peryndoprylatu jest wolniejsza w porównaniu do młodszych osób, co może prowadzić do zwiększenia stężenia aktywnego metabolitu w osoczu.⁹
• Pacjenci z niewydolnością serca – w tej grupie pacjentów obserwuje się spowolnienie eliminacji peryndoprylatu, co należy uwzględnić podczas terapii.¹⁰
• Pacjenci z niewydolnością nerek – ze względu na główną drogę eliminacji przez nerki, u pacjentów z upośledzeniem funkcji nerek eliminacja peryndoprylatu ulega spowolnieniu. W tej grupie pacjentów konieczne jest dostosowanie dawki do stopnia niewydolności nerek, określonego na podstawie klirensu kreatyniny.¹¹
• Pacjenci dializowani – peryndoprylat jest usuwany podczas dializy z klirensem wynoszącym 70 ml/min, co oznacza, że procedura hemodializy skutecznie usuwa lek z organizmu.¹²
• Pacjenci z marskością wątroby – u pacjentów z marskością wątroby obserwuje się zmianę właściwości farmakokinetycznych peryndoprylu. Klirens wątrobowy cząsteczki macierzystej (peryndoprylu) jest zmniejszony o około 50%. Jednakże, co istotne, ilość powstającego aktywnego peryndoprylatu nie ulega zmniejszeniu, dlatego też modyfikacja dawkowania u tych pacjentów nie jest konieczna.¹³

Parametry farmakokinetyczne peryndoprylu i peryndoprylatu