Przedawkowanie
Arprenessa 5 mg

Przedawkowanie peryndoprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny zawartego w preparacie Arprenessa, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, w tym niedociśnienia tętniczego, wstrząsu, hiperkaliemii, niewydolności nerek oraz zaburzeń rytmu serca. Objawy te wynikają z nadmiernego hamowania ACE, co skutkuje rozszerzeniem naczyń, zmniejszeniem wydzielania aldosteronu oraz spadkiem filtracji kłębuszkowej. Klinicznie obserwuje się także tachykardię, bradykardię, zawroty głowy, lęk oraz nasilony kaszel, będący efektem akumulacji bradykininy. Warto podkreślić, że hiperkaliemia i niewydolność nerek stanowią istotne zagrożenia, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.

Przedawkowanie leku Arprenessa

Przedawkowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), do których należy peryndopryl z argininą zawarty w preparacie Arprenessa, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Dane kliniczne dotyczące przypadków przedawkowania tego leku u ludzi są ograniczone, jednak pozwalają zidentyfikować potencjalne zagrożenia i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie peryndoprylu może manifestować się szeregiem objawów, które wynikają głównie z nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zaburzeń równowagi elektrolitowej. Konsekwencje farmakologicznego działania leku w przypadku przedawkowania mogą dotyczyć układu sercowo-naczyniowego, nerkowego oraz oddechowego.2

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm
Niedociśnienie tętnicze Nadmierne obniżenie ciśnienia krwi, mogące prowadzić do zapaści Nasilone działanie hamujące konwertazę angiotensyny, prowadzące do rozszerzenia naczyń
Wstrząs Stan zagrażający życiu, będący następstwem głębokiego niedociśnienia Następstwo znacznego spadku ciśnienia tętniczego i hipoperfuzji tkanek
Zaburzenia elektrolitowe Głównie hiperkaliemia Zmniejszone wydzielanie aldosteronu i zaburzenia gospodarki potasowej
Niewydolność nerek Pogorszenie funkcji nerek aż do ostrej niewydolności nerek Spadek filtracji kłębuszkowej w następstwie niedociśnienia
Hiperwentylacja Przyspieszony i pogłębiony oddech Kompensacyjna reakcja na kwasicę metaboliczną lub spadek ciśnienia
Tachykardia Przyspieszona czynność serca Mechanizm kompensacyjny przy niedociśnieniu
Kołatanie serca Subiektywne odczucie nieregularnej pracy serca Zaburzenia rytmu serca w wyniku zaburzeń elektrolitowych
Bradykardia Zwolniona czynność serca Możliwy efekt wtórny do nadmiernej aktywacji układu przywspółczulnego
Zawroty głowy Zaburzenia równowagi i uczucie wirowania Niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego
Lęk Uczucie niepokoju, strachu Reakcja psychofizjologiczna na zaburzenia hemodynamiczne
Kaszel Nasilony odruch kaszlowy Związany z nadmiernym gromadzeniem bradykininy w drogach oddechowych

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania peryndoprylu powinno być prowadzone w warunkach intensywnego nadzoru medycznego. Wymaga ono wdrożenia odpowiednich interwencji terapeutycznych, mających na celu normalizację parametrów życiowych i funkcji narządów.3

Postępowanie w przypadku przedawkowania peryndoprylu obejmuje następujące działania:

  1. Wyrównanie niedociśnienia tętniczego – dożylne podanie roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) w celu uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej. Zastosowanie tej procedury jest kluczowym elementem pierwszego etapu leczenia.4
  2. Właściwe ułożenie pacjenta – w przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji bezpiecznej (na plecach z uniesionymi nogami), co sprzyja zwiększeniu powrotu żylnego i poprawie rzutu serca.5
  3. Farmakoterapia wstrząsu – przy opornym niedociśnieniu należy rozważyć podanie angiotensyny II we wlewie dożylnym i/lub dożylne podanie amin katecholowych, które poprzez działanie wazokonstrykcyjne i inotropowe dodatnie mogą przywrócić prawidłowe wartości ciśnienia tętniczego.6
  4. Hemodializa – w ciężkich przypadkach przedawkowania, szczególnie przy współistniejącej niewydolności nerek, wskazane jest zastosowanie hemodializy w celu eliminacji peryndoprylu z krążenia. Metoda ta pozwala na oczyszczenie krwi z nadmiaru leku i toksycznych metabolitów.7
  5. Leczenie bradykardii – w przypadku bradykardii opornej na farmakoterapię należy zastosować czasową lub stałą elektrostymulację serca.8
  6. Monitorowanie parametrów życiowych i biochemicznych – ciągłe monitorowanie parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja, diureza), a także regularne oznaczanie stężenia elektrolitów i kreatyniny w surowicy jest niezbędne dla oceny skuteczności leczenia i ewentualnego modyfikowania terapii.9

Szczególne uwagi kliniczne

W trakcie leczenia przedawkowania peryndoprylu należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie funkcji nerek, gdyż niewydolność nerek może być zarówno objawem przedawkowania, jak i czynnikiem opóźniającym eliminację leku z organizmu. Dodatkowo, u pacjentów z niewydolnością nerek ryzyko hiperkaliemii jest szczególnie wysokie.10

Podczas hemodializy u pacjentów z przedawkowaniem peryndoprylu należy pamiętać o możliwości wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych, podobnych do tych obserwowanych podczas rutynowej dializy u osób otrzymujących inhibitory ACE. W takich przypadkach konieczne może być przerwanie dializy i wdrożenie odpowiedniego leczenia reakcji alergicznej.11

Warto podkreślić, że leczenie przedawkowania preparatu Arprenessa powinno odbywać się w warunkach oddziału intensywnej terapii, gdzie możliwe jest kompleksowe monitorowanie stanu pacjenta oraz szybkie wdrożenie odpowiednich procedur ratunkowych w przypadku pogorszenia stanu klinicznego.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl