Skład i postać leku
Arpixor 15 mg

Skład produktu Arpixor – charakterystyka ilościowa i jakościowa

Arpixor jest dostępny w pięciu różnych dawkach jako tabletki zawierające 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg lub 30 mg substancji czynnej – arypiprazolu (Aripiprazolum). Każda z tych dawek jest precyzyjnie skalibrowana, aby umożliwić lekarzom odpowiednie dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.¹

Substancje pomocnicze i ich zawartość

Oprócz substancji czynnej, tabletki Arpixor zawierają również substancje pomocnicze, wśród których należy zwrócić szczególną uwagę na laktozę jednowodną, której zawartość różni się w zależności od dawki produktu:²

Pełen wykaz substancji pomocniczych w preparacie Arpixor obejmuje:³

• Laktoza jednowodna – substancja wypełniająca, należy zwrócić uwagę na jej obecność u pacjentów z nietolerancją laktozy
• Celuloza mikrokrystaliczna – substancja wypełniająca poprawiająca stabilność i spójność tabletki
• Skrobia kukurydziana – substancja wiążąca i wypełniająca
• Hydroksypropyloceluloza – środek wiążący poprawiający kohezję masy tabletkowej
• Krospowidon typu A – środek rozluźniający ułatwiający rozpad tabletki po przyjęciu
• Krzemionka koloidalna bezwodna – substancja poprawiająca właściwości przepływowe proszku podczas produkcji
• Magnezu stearynian – substancja poślizgowa zapobiegająca przywieraniu masy tabletkowej do matryc podczas procesu tabletkowania

Postać farmaceutyczna produktu Arpixor

Arpixor występuje wyłącznie w postaci tabletek doustnych, które różnią się kształtem, wielkością i oznaczeniami w zależności od dawki.⁴

Charakterystyka fizyczna tabletek poszczególnych dawek

Tabletki Arpixor 5 mg mają charakterystyczny podłużny kształt z obustronnym wypukłym profilem. Po jednej stronie widnieje wytłoczony napis „C1”. Wymiary tabletek to 8,5 ± 0,3 mm dla średnicy głównej oraz 5,0 ± 0,3 mm dla mniejszej średnicy.⁵

W przypadku tabletek Arpixor 10 mg zachowano podłużny kształt i obustronnie wypukły profil. Tabletki te są oznaczone wytłoczonym napisem „C2” na jednej ze stron. Ich wymiary są identyczne jak w przypadku tabletek 5 mg – średnica główna wynosi 8,5 ± 0,3 mm, a mniejsza średnica 5,0 ± 0,3 mm.⁶

Tabletki Arpixor 15 mg mają okrągły kształt z obustronnie wypukłym profilem. Na jednej ze stron tabletek wytłoczono oznaczenie „C3”. Średnica tabletek wynosi 7,5 ± 0,3 mm.⁷

Tabletki Arpixor 20 mg charakteryzują się okrągłym kształtem i obustronnie wypukłym profilem. Tabletki te posiadają nacięcie, a ich średnica wynosi 8,5 ± 0,3 mm.⁸

Największe pod względem średnicy są tabletki Arpixor 30 mg, które mają okrągły kształt z obustronnie wypukłym profilem. Na jednej ze stron tabletek wytłoczono oznaczenie „C7”, a ich średnica wynosi 10,0 ± 0,3 mm.⁹

Podzielność tabletek

Istotną cechą z punktu widzenia możliwości dostosowania dawkowania jest możliwość dzielenia tabletek. W przypadku produktu Arpixor, tabletki o dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg można podzielić na równe dawki, co daje klinicystom dodatkową elastyczność w ustalaniu precyzyjnego schematu leczenia.¹⁰

Warto podkreślić, że w przypadku tabletek Arpixor 15 mg, linia podziału nie jest przeznaczona do łamania tabletki, a jedynie ma charakter ozdobny lub identyfikacyjny.¹¹

Pakowanie i przechowywanie produktu Arpixor

Produkt leczniczy Arpixor jest dostępny w blistrach Aluminium/PVC/Aluminium/OPA, które pakowane są w pudełka tekturowe. Opakowania zawierają 14, 28 lub 56 tabletek, choć należy zaznaczyć, że nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne na rynku.¹²

W zakresie przechowywania, dla produktu Arpixor nie określono szczególnych wymogów. Oznacza to, że produkt nie wymaga specjalnych warunków temperaturowych ani ochrony przed światłem czy wilgocią, poza standardowymi zaleceniami dla produktów leczniczych.¹³

Okres ważności

Okres ważności produktu Arpixor wynosi 3 lata od daty produkcji, przy zachowaniu ogólnych zasad przechowywania produktów leczniczych.¹⁴

Zgodność farmaceutyczna

W dokumentacji produktu Arpixor wskazano, że punkt dotyczący niezgodności farmaceutycznych nie dotyczy tego konkretnego preparatu.¹⁵ Oznacza to, że nie zidentyfikowano szczególnych interakcji z innymi produktami farmaceutycznymi na poziomie fizycznym czy chemicznym, które miałyby istotne znaczenie kliniczne w standardowych warunkach stosowania.