Właściwości farmakokinetyczne
Aflavic Max 1000 mg
Produkt leczniczy Aflavic Max zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, z dwufazowym profilem absorpcji. Faza szybkiego wchłaniania rozpoczyna się po 2 godzinach, a maksymalne stężenie w surowicy krwi osiągane jest po 5 godzinach. Diosmina wykazuje specyficzny wzorzec dystrybucji, z akumulacją w nerkach, wątrobie, płucach oraz naczyniach żylnych, gdzie stężenie maksymalne osiągane jest po 9 godzinach i utrzymuje się do 96 godzin, co zapewnia długotrwały efekt terapeutyczny.
Właściwości farmakokinetyczne leku Aflavic Max
Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Aflavic Max zawierającego 1000 mg zmikronizowanej diosminy zostały określone w badaniach z wykorzystaniem diosminy znakowanej izotopem węgla 14C. Badania te dostarczyły szczegółowych informacji na temat procesów wchłaniania, dystrybucji i eliminacji substancji czynnej w organizmie.1
Wchłanianie
Diosmina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym. Proces absorpcji przebiega dwufazowo – faza szybkiego wchłaniania rozpoczyna się już po 2 godzinach od momentu przyjęcia preparatu. Maksymalne stężenie leku w surowicy krwi jest osiągane po 5 godzinach od podania.2
Dystrybucja
W badaniach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych z zastosowaniem diosminy znakowanej radioaktywnym izotopem węgla zaobserwowano specyficzny wzorzec dystrybucji leku w organizmie. Zwiększoną radioaktywność, świadczącą o obecności substancji czynnej, wykryto w następujących narządach i strukturach:
- nerki – jeden z głównych organów biorących udział w eliminacji leku
- wątroba – istotny organ w metabolizmie wielu substancji leczniczych
- płuca – miejsce akumulacji substancji czynnej
- naczynia żylne – docelowe miejsce działania terapeutycznego
Szczególnie istotny jest profil dystrybucji leku w naczyniach żylnych, gdzie stężenie diosminy stopniowo wzrasta, osiągając maksimum po 9 godzinach od podania. Co ważne, podwyższone stężenie leku w naczyniach żylnych utrzymuje się przez kolejne 96 godzin, co zapewnia długotrwały efekt terapeutyczny.3
Eliminacja
Eliminacja diosminy z organizmu przebiega kilkoma drogami, z wyraźną dominacją wydalania nerkowego. Procentowy udział poszczególnych dróg eliminacji przedstawia się następująco:
- Eliminacja nerkowa – 79% podanej dawki jest wydalane z moczem, co stanowi główną drogę usuwania leku z organizmu
- Eliminacja z kałem – 11% substancji czynnej jest wydalane tą drogą
- Eliminacja z żółcią – 2,4% podanej dawki jest wydzielane z żółcią
Taki profil eliminacji wskazuje na istotną rolę nerek w usuwaniu diosminy z organizmu, co należy uwzględnić przy stosowaniu leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.4
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość/Charakterystyka |
|---|---|
| Substancja czynna | Diosmina zmikronizowana |
| Dawka | 1000 mg |
| Wchłanianie | Dobre wchłanianie po podaniu doustnym |
| Początek fazy szybkiego wchłaniania | Po 2 godzinach od podania |
| Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego w surowicy | Po 5 godzinach od podania |
| Maksymalne stężenie w naczyniach żylnych | Po 9 godzinach od podania |
| Czas utrzymywania się leku w naczyniach żylnych | Do 96 godzin po osiągnięciu stężenia maksymalnego |
| Eliminacja z moczem | 79% |
| Eliminacja z kałem | 11% |
| Eliminacja z żółcią | 2,4% |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania