Właściwości farmakodynamiczne
Accusol 35

Accusol 35 to roztwór do hemofiltracji, hemodializy i hemodiafiltracji, charakteryzujący się składem elektrolitów odzwierciedlającym fizjologiczne stężenia w osoczu krwi. Zawiera jony wapnia (1,75 mmol/l), magnezu (0,5 mmol/l), sodu (140 mmol/l), chlorków (109,3 mmol/l) oraz wodorowęglanów (35 mmol/l), co zapewnia osmolarność około 287 mOsm/l i pH w zakresie 7,0–7,5. Roztwór jest nieaktywny farmakologicznie, a jego działanie opiera się na wymianie jonów i cząsteczek pomiędzy krwią a dializatem, umożliwiając usuwanie toksyn mocznicowych oraz korektę zaburzeń elektrolitowych i równowagi kwasowo-zasadowej, zwłaszcza dzięki buforowi wodorowęglanowemu, który przeciwdziała kwasicy metabolicznej u pacjentów z niewydolnością nerek.

Wprowadzenie do właściwości farmakodynamicznych leku Accusol 35

Accusol 35 to roztwór do hemofiltracji, hemodializy i hemodiafiltracji, który należy do grupy farmakoterapeutycznej roztworów do hemofiltracji (kod ATC: B05ZB). Z farmakologicznego punktu widzenia preparat ten jest nieaktywny, co oznacza, że nie wywiera bezpośredniego działania farmakologicznego na organizm pacjenta. Jego działanie opiera się na właściwościach fizykochemicznych i zdolności do wymiany jonów i cząsteczek pomiędzy krwią a roztworem dializacyjnym.1

Skład jonowy i elektrolity

Właściwości farmakodynamiczne Accusol 35 wynikają bezpośrednio z jego składu, który został opracowany tak, aby odzwierciedlać fizjologiczne stężenia elektrolitów w osoczu krwi. Roztwór zawiera jony w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych wartości występujących w osoczu pacjenta, co ma kluczowe znaczenie dla jego działania terapeutycznego i bezpieczeństwa stosowania.2

Końcowy roztwór Accusol 35 po zmieszaniu zawiera następujące jony w precyzyjnie określonych stężeniach:

Jon Stężenie (mmol/l)
Wapń (Ca++) 1,75
Magnez (Mg++) 0,5
Sód (Na+) 140
Chlorki (Cl) 109,3
Wodorowęglany (HCO3) 35

Osmolarność teoretyczna roztworu wynosi 287 mOsm/l, co odpowiada fizjologicznej osmolarności osocza. Wartość pH końcowego roztworu mieści się w zakresie od 7,0 do 7,5, co również odpowiada fizjologicznemu pH osocza.3

Mechanizm działania

Działanie jako płyn substytucyjny

Jako płyn substytucyjny, Accusol 35 pełni kluczową rolę w zapewnieniu prawidłowego nawodnienia pacjenta oraz w dostarczaniu niezbędnych elektrolitów. Roztwór w sposób ciągły dostarcza elektrolity i wodę, co zapobiega odwodnieniu i zaburzeniom elektrolitowym podczas zabiegów hemodiafiltracji. Ponadto, dzięki zawartości wodorowęglanów (35 mmol/l), działa jako czynnik alkalizujący, pomagając w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.4

Działanie jako roztwór dializacyjny

Jako roztwór dializacyjny, Accusol 35 spełnia dwie podstawowe funkcje:

  • Usuwa z krwi pacjenta zbędne produkty metabolizmu, takie jak mocznik, kreatynina i inne toksyny mocznicowe, które w normalnych warunkach byłyby eliminowane przez prawidłowo funkcjonujące nerki
  • Ułatwia wyrównanie zaburzeń równowagi elektrolitowej i/lub płynowej w surowicy, dzięki czemu można skutecznie korygować odchylenia w składzie elektrolitowym krwi pacjenta oraz zaburzenia gospodarki wodnej

Wymiana ta zachodzi na drodze dyfuzji, konwekcji i ultrafiltracji przez półprzepuszczalną błonę dializacyjną.5

Znaczenie stężenia wodorowęglanów

Istotnym elementem właściwości farmakodynamicznych Accusol 35 jest zawartość wodorowęglanów. Liczba „35” w nazwie produktu określa stężenie buforu w roztworze, które wynosi 35 mmol/l wodorowęglanów. Jest to wartość kluczowa dla utrzymania równowagi kwasowo-zasadowej podczas zabiegu dializy.6

Zawartość wodorowęglanów w roztworze pozwala na korektę kwasicy metabolicznej, często występującej u pacjentów z niewydolnością nerek. Bufor wodorowęglanowy zapewnia fizjologiczną równowagę kwasowo-zasadową, w przeciwieństwie do buforów octanowych czy mleczanowych, które wymagają metabolicznej konwersji w organizmie.

Przygotowanie roztworu i jego wpływ na właściwości farmakodynamiczne

Accusol 35 jest dostarczany w systemie dwukompartmentowym, gdzie końcowy roztwór powstaje w wyniku zmieszania dwóch roztworów – z komory dużej „A” i komory małej „B”. Jest to istotne dla zachowania stabilności i właściwości farmakodynamicznych produktu, ponieważ wodorowęglany w roztworze jednokomorowym mogłyby reagować z jonami wapnia i magnezu, tworząc nierozpuszczalne osady.

Roztwór końcowy o objętości 5000 ml powstaje w wyniku zmieszania 3750 ml roztworu „A”, zawierającego chlorki wapnia, magnezu i sodu, z 1250 ml roztworu „B”, zawierającego wodorowęglany sodu. Takie połączenie zapewnia optymalne właściwości farmakodynamiczne roztworu gotowego do użycia.7

Końcowy roztwór jest jałowy, apirogenny, przezroczysty i bezbarwny, co zapewnia maksymalne bezpieczeństwo stosowania u pacjentów poddawanych zabiegom hemofiltracji, hemodializy lub hemodiafiltracji.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl