Zespół eisenmengera
Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zespół Eisenmengera stanowi najcięższą postać nadciśnienia płucnego wtórnego do dużych, nienaprawionych przecieków wrodzonych wad serca. Pomimo postępów w terapii nadciśnienia płucnego, długoterminowe przeżycie pozostaje niekorzystne, z typową oczekiwaną długością życia wynoszącą 20-40 lat. Przegląd systematyczny wykazał 10-letni wskaźnik śmiertelności na poziomie 30-40%, a wśród nieleczonych pacjentów sięgający 60-70%. Czynniki prognostyczne negatywnie wpływające na rokowanie obejmują upośledzenie tolerancji wysiłku, hipoksemię, niedobór żelaza, zaburzenia rytmu serca, podwyższone stężenie BNP, dysfunkcję prawej komory oraz hospitalizacje z powodu niewydolności serca. Dysfunkcja lewej komory (LVEF ≤50%) oraz przerost prawej komory również korelują ze zwiększoną śmiertelnością.
Zespół Eisenmengera – Rokowanie (Prognosis)
Zespół Eisenmengera (ang. Eisenmenger syndrome) stanowi najcięższą postać nadciśnienia płucnego związanego z wrodzonymi wadami serca, występującą u pacjentów z dużymi, nienaprawionymi przeciekami. Pomimo wprowadzenia zaawansowanych terapii nadciśnienia płucnego, które znacząco poprawiły wydolność czynnościową i zwiększyły oczekiwaną długość życia, długoterminowe przeżycie pozostaje niekorzystne.1
Oczekiwana długość życia
Zespół Eisenmengera jest chorobą śmiertelną. Typowa oczekiwana długość życia pacjenta z zespołem Eisenmengera wynosi 20-40 lat, pod warunkiem szybkiej diagnozy i czujnego leczenia. Większość pacjentów nie przeżywa dłużej niż do drugiej lub trzeciej dekady życia, chociaż niektórzy mogą dożyć szóstej dekady.2
Przegląd systematyczny przeprowadzony przez Dillera i współpracowników wykazał 10-letni wskaźnik śmiertelności na poziomie 30-40%. W badaniu obejmującym 153 niemieckich pacjentów z zespołem Eisenmengera, 10-letnia śmiertelność wynosiła około 60-70% u osób, które nie otrzymały terapii ukierunkowanej na chorobę.3
Diller i współpracownicy zasugerowali również, że wskaźniki przeżycia dla nieleczonych pacjentów z zespołem Eisenmengera mogły być przeszacowane w poprzednich badaniach i nie uległy poprawie od lat 70. XX wieku. Ich raport opierał się na przeglądzie 12 badań opublikowanych między 1971 a 2013 rokiem (łącznie 1131 pacjentów), w połączeniu z analizą 219 współczesnych, nieleczonych pacjentów z ich własnej instytucji. Badacze stwierdzili, że prawie żadne z badań nie uwzględniało odpowiednio efektu „nieśmiertelnego czasu” (immortal time bias), co prowadziło do przeszacowania szans przeżycia pacjentów nawet o 20 lat.4
Czynniki prognostyczne
Istnieje kilka czynników, które wpływają na rokowanie u pacjentów z zespołem Eisenmengera. Do niekorzystnych czynników prognostycznych należą:567
- Upośledzenie tolerancji wysiłku
- Zmniejszone wysycenie tlenem tętniczej krwi
- Niedobór żelaza
- Przecieki przedtrójdzielne
- Zaburzenia rytmu serca
- Podwyższone stężenie peptydu natriuretycznego typu B (BNP)
- Echokardiograficzne wskaźniki dysfunkcji prawej komory
- Hospitalizacja z powodu niewydolności serca
- Omdlenia
- Podwyższone ciśnienie w prawej komorze
- Hipoksemia
Badanie przeprowadzone przez Salehiana i współpracowników wykazało, że dysfunkcja lewej komory (definiowana jako frakcja wyrzutowa lewej komory [LVEF] ≤50%), przerost prawej komory, zaburzenia rytmu serca, niskie stężenie albumin w surowicy oraz objawy niewydolności serca prognozują śmiertelność u pacjentów z zespołem Eisenmengera.8
Długoterminowe przeżycie zależy również od wieku pacjenta w momencie wystąpienia nadciśnienia płucnego oraz współistnienia dodatkowych niekorzystnych cech, takich jak zespół Downa.9
Przyczyny zgonu
Główne przyczyny śmierci u pacjentów z zespołem Eisenmengera obejmują:10
- Postępującą niewydolność serca
- Choroby zakaźne
- Nagły zgon sercowy
Najczęstszym terminalnym wydarzeniem w tym zespole jest kombinacja hipoksemii i zaburzeń rytmu serca w warunkach szybkiego wzrostu naczyniowego oporu płucnego lub spadku systemowego oporu naczyniowego (SVR).11
Pojawienie się krwawienia płucnego jest zwykle oznaką szybkiej progresji choroby.12 Zespół Eisenmengera może powodować zagrażające życiu krwawienia w płucach i drogach oddechowych.13
Komplikacje i jakość życia
Jakość życia pacjentów z zespołem Eisenmengera jest niska, ponieważ tolerancja wysiłku jest znacznie ograniczona (z powodu ograniczonego poboru tlenu wynikającego z niemożności zwiększenia przepływu krwi przez płuca), a powikłania są poważne.14
Nieleczona wrodzona wada serca z rozwojem zespołu Eisenmengera prowadzi do podstępnej progresji do niemal całkowitej niepełnosprawności fizycznej.15
Powikłania zespołu Eisenmengera mogą obejmować niskie stężenie tlenu we krwi. Zmiana przepływu krwi przez serce powoduje dostarczanie mniejszej ilości tlenu do tkanek i narządów ciała. Bez szybkiego leczenia poziom tlenu pogarsza się.16
Znaczenie oceny ryzyka
Opracowanie skali ryzyka ma kluczowe znaczenie dla ukierunkowania terapii klinicznej u pacjentów z zespołem Eisenmengera.17 Systematyczna ocena czynników ryzyka pozwala na bardziej precyzyjne prowadzenie leczenia i potencjalnie poprawę rokowania w tej ciężkiej chorobie.
Rokowanie u pacjenta z zespołem Eisenmengera zależy od konkretnej przyczyny oraz współistnienia innych schorzeń.18 Dlatego też kompleksowa ocena kliniczna i regularne monitorowanie stanu pacjenta są niezbędne dla optymalizacji opieki i poprawy wyników leczenia.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.