Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego (zsz) – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego (zsz)
Rokowania, prognozy i postęp choroby

Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego (ZSZ) to heterogeniczna grupa schorzeń mięśniowo-szkieletowych i nerwowo-mięśniowych, dotykająca do 15% dorosłych, głównie w wieku 20-40 lat. Przebieg ZSZ jest zróżnicowany – u 40% pacjentów obserwuje się spontaniczną remisję, a 5-10% wymaga specjalistycznego leczenia. Leczenie zachowawcze, obejmujące edukację, terapię poznawczo-behawioralną, farmakoterapię, fizykoterapię i aparaty okluzyjne, przynosi ulgę w bólu u 50-90% pacjentów. Istotne jest wczesne rozpoznanie czynników prognostycznych, które pozwalają na identyfikację pacjentów z ryzykiem rozwoju przewlekłego ZSZ oraz optymalizację terapii. Modele predykcyjne, wykorzystujące dane kliniczne i obrazowe, wykazały wysoką skuteczność (AUC = 0,916) w przewidywaniu ryzyka erozji kłykcia (CE), co ma znaczenie dla monitorowania i planowania leczenia. Wczesna diagnostyka MRI umożliwia identyfikację podtypów przemieszczenia krążka i zmian zwyrodnieniowych, co może zapobiegać poważnym deformacjom twarzoczaszki i ograniczeniom rozwoju żuchwy.

Prognozy w zaburzeniach stawu skroniowo-żuchwowego (zsz)

Naturalna historia choroby i rokowanie ogólne
Czynniki prognostyczne wpływające na wyniki leczenia
Modele predykcyjne w rokowaniu ZSZ
Predyktory odpowiedzi na leczenie
Potencjalne czynniki predykcyjne ZSZ
Wskazania do specjalistycznego leczenia a rokowanie
Znaczenie depresji i lęku w rokowaniu ZSZ

Kluczowe elementy prognostyczne w ZSZ

Kolejne rozdziały

Prognozy w zaburzeniach stawu skroniowo-żuchwowego (zsz)

Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego (zsz) stanowią heterogeniczną grupę schorzeń mięśniowo-szkieletowych i nerwowo-mięśniowych, obejmujących kompleks stawu skroniowo-żuchwowego oraz otaczające go struktury mięśniowe i kostne. ZSZ dotyka nawet 15% dorosłych, z największą częstością występowania między 20 a 40 rokiem życia.¹ Przebieg choroby jest zróżnicowany – dla niektórych pacjentów jest to tymczasowy problem, który ustępuje w ciągu kilku tygodni, dla innych staje się schorzeniem przewlekłym, znacząco obniżającym jakość życia.²

Naturalna historia choroby i rokowanie ogólne

W przebiegu naturalnym ZSZ obserwujemy kilka istotnych prawidłowości mających znaczenie prognostyczne:³⁴

Tylko 5-10% pacjentów z ZSZ wymaga specjalistycznego leczenia
U około 40% pacjentów dochodzi do spontanicznej remisji objawów
W długoterminowych badaniach obserwacyjnych 50-90% pacjentów doświadczyło ulgi w bólu po zastosowaniu leczenia zachowawczego
W niektórych przypadkach ZSZ ustępuje samoistnie w ciągu 1-2 tygodni
W cięższych przypadkach może utrzymywać się przez miesiące lub lata

³⁴

Badania prospektywne wykazały, że możliwe jest skuteczne leczenie ZSZ przy zastosowaniu odpowiedniego podejścia terapeutycznego. Większość pacjentów osiąga poprawę dzięki kombinacji nieiwazyjnych metod terapeutycznych, obejmujących edukację pacjenta, samopomoc, terapię poznawczo-behawioralną, farmakoterapię, fizykoterapię oraz aparaty okluzyjne.⁵⁶

Czynniki prognostyczne wpływające na wyniki leczenia

Identyfikacja czynników prognostycznych ma kluczowe znaczenie dla planowania leczenia i przewidywania jego efektów. Wiedza w tym zakresie pozwala na lepsze zrozumienie, w jaki sposób te czynniki mogą być wykorzystane do poprawy wyników klinicznych, w tym oceny przydatności leczenia odwracalnego w postępowaniu klinicznym u pacjentów z ZSZ.⁷

Kliniczne predyktory przetrwałego ZSZ

Badania nad czynnikami prognostycznymi wykazały, że miary kliniczne, które lekarze mogą łatwo ocenić przy pierwszych objawach ZSZ, są przydatne w przewidywaniu ryzyka rozwoju przetrwałego ZSZ. Co istotne, pomimo że czynniki psychospołeczne są ważnymi predyktorami wystąpienia ZSZ, nie wnoszą one znacząco do zdolności predykcyjnej miar klinicznych.⁸

Kiedy ZSZ pojawia się po raz pierwszy, klinicyści mogą skutecznie identyfikować pacjentów z wyższym ryzykiem rozwoju przetrwałego schorzenia poprzez stosowanie miar klinicznych, które logicznie mogą być również wykorzystane w planowaniu leczenia i monitorowaniu wyników interwencji.⁹

Badanie czynników prognostycznych w leczeniu ZSZ

Badania prospektywne koncentrują się na identyfikacji czynników prognostycznych związanych z wynikami klinicznymi leczenia odwracalnego u pacjentów z ZSZ oraz analizie czynników ryzyka wpływających na rozwój przewlekłego ZSZ w okresie obserwacji. Kandydujące czynniki prognostyczne zostały wybrane na podstawie aktualnej wiedzy o czynnikach ryzyka rozwoju pierwszego epizodu ZSZ i ich możliwego wykorzystania w praktyce klinicznej.¹⁰

Modele predykcyjne w rokowaniu ZSZ

Modele predykcyjne rokowania kierują lekarzami w zarządzaniu terapeutycznym i stały się standardem wspomagającym podejmowanie decyzji klinicznych. Do tworzenia tych modeli wykorzystuje się dane demograficzne, kliniczne i obrazowe cechy pacjentów oraz wyniki określonych testów, szacując w ten sposób prawdopodobieństwo rozwoju konkretnego wyniku.¹¹

Model predykcyjny erozji kłykcia stawu skroniowo-żuchwowego

Opracowano model predykcyjny do szacowania ryzyka erozji kłykcia (CE) stawu skroniowo-żuchwowego. Model ten wykazał skuteczność w klasyfikowaniu 83,9% uczestników, z AUC wynoszącym 0,916. Może on służyć jako metoda przewidywania ryzyka CE i dostarczać cennych informacji dla dalszego klinicznego monitorowania i podejść terapeutycznych.¹²

Badania wykazały, że pacjenci z artralgiami stawu skroniowo-żuchwowego wykazują wysoki wskaźnik CE (61,3%). Wyniki te są zgodne z obserwacjami innych badań, które wskazują, że CE stawu skroniowo-żuchwowego występuje u pacjentów z bólem stawu z częstotliwością od 34% do 85%.¹³

Zidentyfikowano szereg czynników ryzyka rozwoju CE, w tym płeć, wiek, czynniki systemowe, hormonalne oraz zapalenie stawów.¹⁴

Rola rezonansu magnetycznego w prognozowaniu

Badania sugerują profilaktyczne wykorzystanie MRI do identyfikacji podtypów przemieszczenia krążka stawowego i choroby zwyrodnieniowej stawu. Wczesna diagnostyka MRI przemieszczenia dysku bez repozycji, obrzęku szpiku kostnego i potencjalnie związanych z tym procesów erozyjnych kłykcia może stać się ważnym czynnikiem w zapobieganiu i wczesnym leczeniu, gdyż może zapobiec zmianom w morfologii twarzoczaszki lub ograniczeniom rozwoju żuchwy.¹⁵

Predyktory odpowiedzi na leczenie

Badania mające na celu zidentyfikowanie przedterapeutycznych czynników prognostycznych wykazały, że:¹⁶

Kombinacja wyższego początkowego wyniku bólu w skali VAS plus niższy wynik zakłóceń funkcji żuchwy była znacząco związana z redukcją bólu VAS po leczeniu (P .05; skorygowane R2 = 0,54)
Kombinacja wyższego początkowego wyniku ograniczenia aktywności plus niższy wynik zakłóceń funkcji żuchwy była związana z większą redukcją wyniku ograniczenia aktywności po leczeniu (P .05; skorygowane R2 = 0,36)

¹⁶

Istotnym wnioskiem z tych badań jest fakt, że jeśli obecny jest wysoki stopień zakłóceń funkcji żuchwy (np. trzaski, blokowanie), wówczas prognoza poprawy przy zastosowaniu krótkiej, samodzielnej fizykoterapii, aparatu okluzyjnego i OTC NLPZ jest niższa, przynajmniej w ramach czasowych badania.¹⁷

Potencjalne czynniki predykcyjne ZSZ

Niektóre objawy i oznaki wydają się być predyktorami ZSZ. Potrzebne są jednak dalsze badania, aby ustalić, czy którykolwiek z tych parametrów może być używany do długoterminowego przewidywania ZSZ.¹⁸

Do możliwych predyktorów ZSZ zalicza się:¹⁹

Parafunkcje (np. bruksizm)
Starcie zębów
Trzaski w stawie skroniowo-żuchwowym
Głęboki nagryz

¹⁹

Badania zidentyfikowały te możliwe czynniki predykcyjne, które można ustalić poprzez dokładny wywiad i badanie, ale konieczne są dalsze badania w celu ustalenia ich wartości predykcyjnej. Szczególnie istotne jest, że nie można wyciągać wniosków, czy takie czynniki wykryte w dzieciństwie mogą przewidzieć jawne (świadomość pacjenta) ZSZ w przyszłości.²⁰

Wskazania do specjalistycznego leczenia a rokowanie

Skierowanie do chirurga szczękowo-twarzowego jest zalecane, jeśli pacjent ma:²¹

Historię urazu lub złamania kompleksu stawu skroniowo-żuchwowego
Silny ból i dysfunkcję z powodu wewnętrznego rozstroju, który nie reaguje na środki zachowawcze
Ból bez identyfikowalnego źródła, który utrzymuje się przez ponad trzy do sześciu miesięcy

²¹

Mimo inwazyjnego charakteru, leczenie chirurgiczne wykazało korzyści w łagodzeniu objawów ZSZ i zwiększaniu ruchomości stawu.²² Multidyscyplinarne podejście jest skuteczne w leczeniu ZSZ i może znacząco poprawić rokowanie.²³

Znaczenie depresji i lęku w rokowaniu ZSZ

Badania prospektywne kohortowe z udziałem ponad 6000 uczestników wykazały dwukrotny wzrost ZSZ u osób z depresją (współczynnik częstości = 2,1; 95% przedział ufności, 1,5 do 3; P.001) oraz 1,8-krotny wzrost bólu mięśniowo-powięziowego u osób z lękiem (współczynnik częstości = 1,8; 95% przedział ufności, 1,2 do 2,6; P.001).²⁴ Dane te sugerują, że stan psychiczny pacjenta może być istotnym czynnikiem prognostycznym w przebiegu ZSZ.

Kluczowe elementy prognostyczne w ZSZ

Podsumowując, rokowanie w zaburzeniach stawu skroniowo-żuchwowego zależy od wielu czynników, jednak większość pacjentów może oczekiwać poprawy przy zastosowaniu odpowiedniego leczenia. Rokowanie jest generalnie korzystne, z dużym odsetkiem pacjentów, którzy doświadczają samoistnej remisji lub odpowiadają na leczenie zachowawcze.²⁵²⁶

Identyfikacja czynników prognostycznych jest kluczowa dla indywidualizacji podejścia terapeutycznego i optymalizacji wyników leczenia. Modele predykcyjne, choć wymagające dalszej walidacji zewnętrznej, mogą w przyszłości stanowić cenne narzędzie wspierające decyzje kliniczne w postępowaniu z pacjentami z ZSZ.²⁷²⁸

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 Diagnosis and Treatment of Temporomandibular Disorders | AAFP
https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2015/0315/p378.html
Temporomandibular disorders (TMD) are a heterogeneous group of musculoskeletal and neuromuscular conditions involving the temporomandibular joint complex, and surrounding musculature and osseous components. TMD affects up to 15% of adults, with a peak incidence at 20 to 40 years of age. […] Most patients improve with a combination of noninvasive therapies, including patient education, self-care, cognitive behavior therapy, pharmacotherapy, physical therapy, and occlusal devices. […] A prospective cohort study with more than 6,000 participants showed a twofold increase in TMD in persons with depression (rate ratio = 2.1; 95% confidence interval, 1.5 to 3; P.001) and a 1.8-fold increase in myofascial pain in persons with anxiety (rate ratio = 1.8; 95% confidence interval, 1.2 to 2.6; P.001).
#2 TMJ Disorders: Symptoms, Causes & Treatment
https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/15066-temporomandibular-disorders-tmd-overview
TMJ dysfunction affects everyone differently. For some, its a temporary issue that goes away in a week or two. For others, its a chronic condition that negatively impacts quality of life. […] If you have frequent jaw pain, facial pain, headaches or other TMJ symptoms, tell a healthcare provider. They can help you find an effective treatment. […] It depends. In some cases, TMD goes away on its own in one to two weeks. But in severe instances, it can last several months or even years. TMJ disorder can be short term (acute) or long term (chronic). […] Yes, its possible to cure TMJ dysfunction with appropriate treatment and management.
#3 Diagnosis and Treatment of Temporomandibular Disorders | AAFP
https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2015/0315/p378.html
Only 5% to 10% of patients require treatment for TMD, and 40% of patients have spontaneous resolution of symptoms. […] In a long-term follow-up study, 50% to 90% of patients had pain relief after conservative therapy. […] A multidisciplinary approach is successful for the management of TMD. […] Referral to an oral and maxillofacial surgeon is recommended if the patient has a history of trauma or fracture to the TMJ complex, severe pain and dysfunction from internal derangement that does not respond to conservative measures, or pain with no identifiable source that persists for more than three to six months. […] Although invasive, surgical treatments have shown benefit in alleviating TMD symptoms and increasing joint mobility.
#4 TMJ Disorders: Symptoms, Causes & Treatment
https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/15066-temporomandibular-disorders-tmd-overview
TMJ dysfunction affects everyone differently. For some, its a temporary issue that goes away in a week or two. For others, its a chronic condition that negatively impacts quality of life. […] If you have frequent jaw pain, facial pain, headaches or other TMJ symptoms, tell a healthcare provider. They can help you find an effective treatment. […] It depends. In some cases, TMD goes away on its own in one to two weeks. But in severe instances, it can last several months or even years. TMJ disorder can be short term (acute) or long term (chronic). […] Yes, its possible to cure TMJ dysfunction with appropriate treatment and management.
#5 Diagnosis and Treatment of Temporomandibular Disorders | AAFP
https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2015/0315/p378.html
Temporomandibular disorders (TMD) are a heterogeneous group of musculoskeletal and neuromuscular conditions involving the temporomandibular joint complex, and surrounding musculature and osseous components. TMD affects up to 15% of adults, with a peak incidence at 20 to 40 years of age. […] Most patients improve with a combination of noninvasive therapies, including patient education, self-care, cognitive behavior therapy, pharmacotherapy, physical therapy, and occlusal devices. […] A prospective cohort study with more than 6,000 participants showed a twofold increase in TMD in persons with depression (rate ratio = 2.1; 95% confidence interval, 1.5 to 3; P.001) and a 1.8-fold increase in myofascial pain in persons with anxiety (rate ratio = 1.8; 95% confidence interval, 1.2 to 2.6; P.001).
#6 TMJ Disorders: Symptoms, Causes & Treatment
https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/15066-temporomandibular-disorders-tmd-overview
TMJ dysfunction affects everyone differently. For some, its a temporary issue that goes away in a week or two. For others, its a chronic condition that negatively impacts quality of life. […] If you have frequent jaw pain, facial pain, headaches or other TMJ symptoms, tell a healthcare provider. They can help you find an effective treatment. […] It depends. In some cases, TMD goes away on its own in one to two weeks. But in severe instances, it can last several months or even years. TMJ disorder can be short term (acute) or long term (chronic). […] Yes, its possible to cure TMJ dysfunction with appropriate treatment and management.
#7 Prognostic factor analysis in patients with temporomandibular disorders after reversible treatment: study protocol for a prospective cohort study in China
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8256761/
The knowledge gained through this study will provide a better understanding of how these prognostic factors can be used to improve clinical outcomes, including whether reversible treatment is useful in the clinical management of TMD patients. […] The evaluation of prognoses will be valuable for treatment planning for patients with TMD.
#8 Clinical predictors of persistent temporomandibular disorder in people with first-onset temporomandibular disorder: A prospective case-control study – PubMed
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31248483/
When patients first develop a painful temporomandibular disorder (TMD) and seek care, 1 priority for clinicians is to assess prognosis. […] Clinical measures that clinicians can assess readily when TMD first develops are useful in predicting the risk of developing persistent TMD. Psychosocial measures are important predictors of onset but do not add meaningfully to the predictive capacity of clinical measures. […] When TMD first develops, clinicians usefully can identify patients at higher risk of developing persistence by using clinical measures that they logically also could use in treatment planning and for monitoring outcomes of intervention.
#9 Clinical predictors of persistent temporomandibular disorder in people with first-onset temporomandibular disorder: A prospective case-control study – PubMed
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31248483/
When patients first develop a painful temporomandibular disorder (TMD) and seek care, 1 priority for clinicians is to assess prognosis. […] Clinical measures that clinicians can assess readily when TMD first develops are useful in predicting the risk of developing persistent TMD. Psychosocial measures are important predictors of onset but do not add meaningfully to the predictive capacity of clinical measures. […] When TMD first develops, clinicians usefully can identify patients at higher risk of developing persistence by using clinical measures that they logically also could use in treatment planning and for monitoring outcomes of intervention.
#10 Prognostic factor analysis in patients with temporomandibular disorders after reversible treatment: study protocol for a prospective cohort study in China
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8256761/
Temporomandibular disorders (TMDs) are complex multifactorial disorders. […] The objective of this prospective cohort study is to identify prognostic factors that are associated with clinical outcomes of reversible treatment in patients with TMD and to analyse the risk factors that influence the development of chronic TMD. […] The association between candidate prognostic factors and clinical outcomes of reversible TMD treatment will be analysed. […] The aims of this prospective cohort study are: (1) to identify prognostic factors that are associated with clinical outcomes of reversible treatment in patients with TMD; and (2) to analyse risk factors that influence the development of chronic TMD during a 1-year follow-up period. […] The candidate prognostic factors have been selected based on current knowledge of risk factors for developing first-onset TMD and their possible utilisation in clinical practice.
#11 A logistic analysis prediction model of TMJ condylar erosion in patients with TMJ arthralgia | BMC Oral Health | Full Text
https://bmcoralhealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12903-021-01687-w
Prognostic prediction models guide physicians upon therapeutic management and have become a standard to aid clinical decision-making. Demographics, clinical, and imaging characteristics, and specific test results are applied to derive these models, thereby estimating the probability of developing a particular outcome. […] With regard to the prognostic prediction model developed in the present study, it is therefore advised that external validation is performed in ongoing studies before considering to incorporate this model into clinical practice.
#12 A logistic analysis prediction model of TMJ condylar erosion in patients with TMJ arthralgia | BMC Oral Health | Full Text
https://bmcoralhealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12903-021-01687-w
In classifying 83.9% of participants, with an AUC of 0.916, the prediction model developed by multivariate regression analysis was efficient. In order to classify the high-risk population with active condylar alterations in the first clinical environment, the prediction model can be used as a risk prediction method for CE, and thereby provide valuable information for further clinical follow-up and treatment approaches. […] Several factors are acknowledged as risk items for the development of CE. They comprise gender, age systemic, hormonal factors, and arthritis. […] The preventive use of MRI to identify subtypes of TMJ ID and OA may be suggested by this research. Early MRI diagnosis of disk displacement without reduction, bone marrow edema, and potentially associated erosive condylar processes can become an important factor in prevention and early treatment as it may prevent changes in dentofacial morphology or restricted mandibular development.
#13 A logistic analysis prediction model of TMJ condylar erosion in patients with TMJ arthralgia | BMC Oral Health | Full Text
https://bmcoralhealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12903-021-01687-w
The established prediction model using the risk factors of TMJ arthralgia may be useful for predicting the risk of CE. The data suggest MRI indicators as dominant factors in the definition of CE. Further research is needed to improve the model, and confirm the validity and reliability of the model. […] The results of MRI in the present study showed TMJ arthralgia patients to be associated with a high rate of CE (61.3%). These findings compare favourably with the observations of other studies reporting TMJ CE to occur in TMJ pain patients with frequencies ranging from 34 to 85%. […] To the best of our knowledge, this is the first study to provide relative odds for the estimation of CE of the TMJ in a multivariate design using logistic regression techniques for analysis. It provides a perspective to the contribution of clinical and MRI parameters to the occurrence of a CE.
#14 A logistic analysis prediction model of TMJ condylar erosion in patients with TMJ arthralgia | BMC Oral Health | Full Text
https://bmcoralhealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12903-021-01687-w
In classifying 83.9% of participants, with an AUC of 0.916, the prediction model developed by multivariate regression analysis was efficient. In order to classify the high-risk population with active condylar alterations in the first clinical environment, the prediction model can be used as a risk prediction method for CE, and thereby provide valuable information for further clinical follow-up and treatment approaches. […] Several factors are acknowledged as risk items for the development of CE. They comprise gender, age systemic, hormonal factors, and arthritis. […] The preventive use of MRI to identify subtypes of TMJ ID and OA may be suggested by this research. Early MRI diagnosis of disk displacement without reduction, bone marrow edema, and potentially associated erosive condylar processes can become an important factor in prevention and early treatment as it may prevent changes in dentofacial morphology or restricted mandibular development.
#15 A logistic analysis prediction model of TMJ condylar erosion in patients with TMJ arthralgia | BMC Oral Health | Full Text
https://bmcoralhealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12903-021-01687-w
In classifying 83.9% of participants, with an AUC of 0.916, the prediction model developed by multivariate regression analysis was efficient. In order to classify the high-risk population with active condylar alterations in the first clinical environment, the prediction model can be used as a risk prediction method for CE, and thereby provide valuable information for further clinical follow-up and treatment approaches. […] Several factors are acknowledged as risk items for the development of CE. They comprise gender, age systemic, hormonal factors, and arthritis. […] The preventive use of MRI to identify subtypes of TMJ ID and OA may be suggested by this research. Early MRI diagnosis of disk displacement without reduction, bone marrow edema, and potentially associated erosive condylar processes can become an important factor in prevention and early treatment as it may prevent changes in dentofacial morphology or restricted mandibular development.
#16
https://www.jofph.com/articles/10.11607/ofph.23.3.08
Aims: To investigate whether any of the pretreatment physical signs, symptoms, and responses on psychological questionnaires would predict treatment outcomes after a standardized temporomandibular disorder (TMD) treatment program. […] The results showed that the combination of a higher initial visual analog scale (VAS) pain score plus a lower jaw function interference score was significantly associated with a reduction of VAS pain after treatment (P .05; adjusted R2 = 0.54). […] Moreover, the combination of a higher initial activity limitation score plus a lower jaw function interference score was associated with a greater reduction of the activity limitation score after treatment (P .05; adjusted R2 = 0.36). […] It must be noted that no single variable was a strong predictor and the odds ratios between the above three variables and the predicted outcomes were not robust. […] The corollary of these results suggests that if a high degree of jaw function interference is present (eg, clicking, locking), then the prognosis of improvement with brief self-directed physical therapy, an occlusal appliance, and OTC NSAID is lower, at least within the time frame of this study.
#17
https://www.jofph.com/articles/10.11607/ofph.23.3.08
Aims: To investigate whether any of the pretreatment physical signs, symptoms, and responses on psychological questionnaires would predict treatment outcomes after a standardized temporomandibular disorder (TMD) treatment program. […] The results showed that the combination of a higher initial visual analog scale (VAS) pain score plus a lower jaw function interference score was significantly associated with a reduction of VAS pain after treatment (P .05; adjusted R2 = 0.54). […] Moreover, the combination of a higher initial activity limitation score plus a lower jaw function interference score was associated with a greater reduction of the activity limitation score after treatment (P .05; adjusted R2 = 0.36). […] It must be noted that no single variable was a strong predictor and the odds ratios between the above three variables and the predicted outcomes were not robust. […] The corollary of these results suggests that if a high degree of jaw function interference is present (eg, clicking, locking), then the prognosis of improvement with brief self-directed physical therapy, an occlusal appliance, and OTC NSAID is lower, at least within the time frame of this study.
#18 Possible predictors of temporomandibular disorders | Evidence-Based Dentistry
https://www.nature.com/articles/6400213
Some signs and symptoms appear to be predictors of TMD. More research is needed, however, to determine if any of these parameters can be used to predict TMD in the long-term. […] Parafunction, tooth wear, TMJ clicking and deep overbite are possible predictors of TMD but their predictive value still requires further study. […] This study has identified some possible predictive factors that may be established by careful history and examination, but further studies are needed to establish their predictive value. The authors further emphasise that it is not possible to draw conclusions about whether such factors detected in childhood (parafunction, tooth wear, TMJ clicking and deep overbite) can predict manifest (patient awareness of) TMD.
#19 Possible predictors of temporomandibular disorders | Evidence-Based Dentistry
https://www.nature.com/articles/6400213
Some signs and symptoms appear to be predictors of TMD. More research is needed, however, to determine if any of these parameters can be used to predict TMD in the long-term. […] Parafunction, tooth wear, TMJ clicking and deep overbite are possible predictors of TMD but their predictive value still requires further study. […] This study has identified some possible predictive factors that may be established by careful history and examination, but further studies are needed to establish their predictive value. The authors further emphasise that it is not possible to draw conclusions about whether such factors detected in childhood (parafunction, tooth wear, TMJ clicking and deep overbite) can predict manifest (patient awareness of) TMD.
#20 Possible predictors of temporomandibular disorders | Evidence-Based Dentistry
https://www.nature.com/articles/6400213
Some signs and symptoms appear to be predictors of TMD. More research is needed, however, to determine if any of these parameters can be used to predict TMD in the long-term. […] Parafunction, tooth wear, TMJ clicking and deep overbite are possible predictors of TMD but their predictive value still requires further study. […] This study has identified some possible predictive factors that may be established by careful history and examination, but further studies are needed to establish their predictive value. The authors further emphasise that it is not possible to draw conclusions about whether such factors detected in childhood (parafunction, tooth wear, TMJ clicking and deep overbite) can predict manifest (patient awareness of) TMD.
#21 Diagnosis and Treatment of Temporomandibular Disorders | AAFP
https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2015/0315/p378.html
Only 5% to 10% of patients require treatment for TMD, and 40% of patients have spontaneous resolution of symptoms. […] In a long-term follow-up study, 50% to 90% of patients had pain relief after conservative therapy. […] A multidisciplinary approach is successful for the management of TMD. […] Referral to an oral and maxillofacial surgeon is recommended if the patient has a history of trauma or fracture to the TMJ complex, severe pain and dysfunction from internal derangement that does not respond to conservative measures, or pain with no identifiable source that persists for more than three to six months. […] Although invasive, surgical treatments have shown benefit in alleviating TMD symptoms and increasing joint mobility.
#22 Diagnosis and Treatment of Temporomandibular Disorders | AAFP
https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2015/0315/p378.html
Only 5% to 10% of patients require treatment for TMD, and 40% of patients have spontaneous resolution of symptoms. […] In a long-term follow-up study, 50% to 90% of patients had pain relief after conservative therapy. […] A multidisciplinary approach is successful for the management of TMD. […] Referral to an oral and maxillofacial surgeon is recommended if the patient has a history of trauma or fracture to the TMJ complex, severe pain and dysfunction from internal derangement that does not respond to conservative measures, or pain with no identifiable source that persists for more than three to six months. […] Although invasive, surgical treatments have shown benefit in alleviating TMD symptoms and increasing joint mobility.
#23 Diagnosis and Treatment of Temporomandibular Disorders | AAFP
https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2015/0315/p378.html
Only 5% to 10% of patients require treatment for TMD, and 40% of patients have spontaneous resolution of symptoms. […] In a long-term follow-up study, 50% to 90% of patients had pain relief after conservative therapy. […] A multidisciplinary approach is successful for the management of TMD. […] Referral to an oral and maxillofacial surgeon is recommended if the patient has a history of trauma or fracture to the TMJ complex, severe pain and dysfunction from internal derangement that does not respond to conservative measures, or pain with no identifiable source that persists for more than three to six months. […] Although invasive, surgical treatments have shown benefit in alleviating TMD symptoms and increasing joint mobility.
#24 Diagnosis and Treatment of Temporomandibular Disorders | AAFP
https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2015/0315/p378.html
Temporomandibular disorders (TMD) are a heterogeneous group of musculoskeletal and neuromuscular conditions involving the temporomandibular joint complex, and surrounding musculature and osseous components. TMD affects up to 15% of adults, with a peak incidence at 20 to 40 years of age. […] Most patients improve with a combination of noninvasive therapies, including patient education, self-care, cognitive behavior therapy, pharmacotherapy, physical therapy, and occlusal devices. […] A prospective cohort study with more than 6,000 participants showed a twofold increase in TMD in persons with depression (rate ratio = 2.1; 95% confidence interval, 1.5 to 3; P.001) and a 1.8-fold increase in myofascial pain in persons with anxiety (rate ratio = 1.8; 95% confidence interval, 1.2 to 2.6; P.001).
#25 Diagnosis and Treatment of Temporomandibular Disorders | AAFP
https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2015/0315/p378.html
Only 5% to 10% of patients require treatment for TMD, and 40% of patients have spontaneous resolution of symptoms. […] In a long-term follow-up study, 50% to 90% of patients had pain relief after conservative therapy. […] A multidisciplinary approach is successful for the management of TMD. […] Referral to an oral and maxillofacial surgeon is recommended if the patient has a history of trauma or fracture to the TMJ complex, severe pain and dysfunction from internal derangement that does not respond to conservative measures, or pain with no identifiable source that persists for more than three to six months. […] Although invasive, surgical treatments have shown benefit in alleviating TMD symptoms and increasing joint mobility.
#26 TMJ Disorders: Symptoms, Causes & Treatment
https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/15066-temporomandibular-disorders-tmd-overview
TMJ dysfunction affects everyone differently. For some, its a temporary issue that goes away in a week or two. For others, its a chronic condition that negatively impacts quality of life. […] If you have frequent jaw pain, facial pain, headaches or other TMJ symptoms, tell a healthcare provider. They can help you find an effective treatment. […] It depends. In some cases, TMD goes away on its own in one to two weeks. But in severe instances, it can last several months or even years. TMJ disorder can be short term (acute) or long term (chronic). […] Yes, its possible to cure TMJ dysfunction with appropriate treatment and management.
#27 A logistic analysis prediction model of TMJ condylar erosion in patients with TMJ arthralgia | BMC Oral Health | Full Text
https://bmcoralhealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12903-021-01687-w
Prognostic prediction models guide physicians upon therapeutic management and have become a standard to aid clinical decision-making. Demographics, clinical, and imaging characteristics, and specific test results are applied to derive these models, thereby estimating the probability of developing a particular outcome. […] With regard to the prognostic prediction model developed in the present study, it is therefore advised that external validation is performed in ongoing studies before considering to incorporate this model into clinical practice.
#28 Prognostic factor analysis in patients with temporomandibular disorders after reversible treatment: study protocol for a prospective cohort study in China
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8256761/
The knowledge gained through this study will provide a better understanding of how these prognostic factors can be used to improve clinical outcomes, including whether reversible treatment is useful in the clinical management of TMD patients. […] The evaluation of prognoses will be valuable for treatment planning for patients with TMD.