zaburzenie percepcji

Zaburzenia percepcji to grupa objawów psychopatologicznych, charakteryzujących się nieprawidłowym odbiorem i interpretacją bodźców zmysłowych. Mogą one dotyczyć wszystkich modalności sensorycznych: wzroku, słuchu, dotyku, smaku, węchu oraz propriocepcji. W praktyce klinicznej najczęściej spotykane są halucynacje (omamy), iluzje oraz złudzenia.

Halucynacje to fałszywe spostrzeżenia bez obecności rzeczywistego bodźca zewnętrznego. Pacjent doświadcza wrażeń zmysłowych, które nie mają odzwierciedlenia w rzeczywistości. Iluzje natomiast to zniekształcone spostrzeganie istniejących bodźców zewnętrznych. Zaburzenia te mogą występować w przebiegu wielu schorzeń neuropsychiatrycznych, w tym schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej, zespołów majaczeniowych, demencji czy w następstwie przyjmowania substancji psychoaktywnych.

Diagnostyka zaburzeń percepcji opiera się głównie na badaniu psychiatrycznym i neurologicznym. Kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad z pacjentem oraz obserwacja jego zachowania. W przypadkach, gdy zaburzenia percepcji wynikają z organicznego uszkodzenia mózgu, pomocne mogą być badania neuroobrazowe (MRI, CT) oraz elektroencefalografia (EEG). Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i może obejmować farmakoterapię (np. leki przeciwpsychotyczne), psychoterapię oraz leczenie chorób współistniejących.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl