zaburzenie nerek
Zaburzenia nerek to szeroka grupa schorzeń wpływających na funkcję lub strukturę nerek. Mogą one mieć charakter ostry lub przewlekły, prowadząc do różnego stopnia upośledzenia zdolności nerek do filtrowania krwi, utrzymania równowagi elektrolitowej i wydalania produktów przemiany materii.
Ostre uszkodzenie nerek (AKI – Acute Kidney Injury) charakteryzuje się nagłym pogorszeniem funkcji nerek w ciągu godzin lub dni. Może być spowodowane niedokrwieniem, nefrotoksynami, sepsą lub ostrą nefropatią zaporową. W zależności od przyczyny, może być odwracalne po zastosowaniu odpowiedniego leczenia.
Przewlekła choroba nerek (PChN) to postępujące i zwykle nieodwracalne pogorszenie funkcji nerek. Główne przyczyny to cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby kłębuszków nerkowych i choroby autoimmunologiczne. PChN klasyfikuje się w pięciu stadiach na podstawie wartości filtracji kłębuszkowej (eGFR), gdzie stadium 5 oznacza schyłkową niewydolność nerek wymagającą leczenia nerkozastępczego.
Diagnostyka zaburzeń nerek obejmuje badania laboratoryjne (oznaczenie kreatyniny, mocznika, elektrolitów, badanie ogólne moczu), obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję nerki. Monitorowanie funkcji nerek jest szczególnie istotne u pacjentów z czynnikami ryzyka oraz podczas stosowania potencjalnie nefrotoksycznych leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Chlorchinaldin o smaku czarnej porzeczki
Chlorchinaldin o smaku czarnej porzeczki pełni funkcję wspomagającą w terapii zakażeń bakteryjnych i nie zastępuje leczenia antybiotykami o działaniu ogólnoustrojowym. Należy unikać długotrwałego stosowania oraz przekraczania zalecanych dawek ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Produkt zawiera sacharozę w ilości 364 mg na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów (nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedobór sacharazy-izomaltazy) oraz może negatywnie wpływać na stan uzębienia przy długotrwałym stosowaniu. Zawartość sodu jest niska (<1 mmol, 23 mg/tabletkę), co pozwala na stosowanie leku u pacjentów na diecie niskosodowej.
antybiotyk ogólnoustrojowy, d-limonen, dieta niskosodowa, glikol propylenowy, infekcja bakteryjna, linalol, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, sacharoza, substancja zapachowa, zaburzenie nerek, zaburzenie wątroby, zakażenie bakteryjne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klacid 500 mg
Klacid (klarytromycyna) 500 mg, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla tej grupy leków, z dominującymi działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które występują bardzo często (≥1/10). U pacjentów dorosłych stosujących wysokie dawki 1000 mg/dobę obserwuje się również często wysypkę, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT i AlAT. Rzadziej występują duszność, bezsenność i suchość w jamie ustnej. U pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z AIDS, mogą pojawić się istotne nieprawidłowości laboratoryjne, takie jak leukopenia, trombocytopenia oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi (2-3% przypadków). Działania niepożądane u dzieci są porównywalne z tymi u dorosłych.
AIDS, AlAT, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, AspAT, azot mocznikowy, bezsenność, białe krwinki, biegunka, ból brzucha, drogi moczowe, drogi żółciowe, duszność, dysfagia, klarytromycyna, nudności, obniżona odporność, płytki krwi, reakcja alergiczna, suchość jamy ustnej, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie flory jelitowej, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie nerek, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie skóry, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie wątroby, zakażenie Mycobacterium, zakażenie prątkowe, zespół nabytego niedoboru odporności