środek zwiotczający mięśnie szkieletowe
Środki zwiotczające mięśnie szkieletowe to grupa leków, które hamują przekazywanie impulsów nerwowych w obrębie połączenia nerwowo-mięśniowego lub bezpośrednio wpływają na mięśnie, prowadząc do zmniejszenia ich napięcia. Mechanizm działania tych preparatów może być różnorodny – niektóre blokują receptory acetylocholinowe, inne hamują uwalnianie acetylocholiny, a jeszcze inne wpływają na kanały wapniowe w mięśniach.
W praktyce klinicznej środki zwiotczające mięśnie szkieletowe znajdują zastosowanie przede wszystkim podczas zabiegów operacyjnych jako element znieczulenia ogólnego, zapewniając odpowiednie rozluźnienie mięśni podczas intubacji i w trakcie operacji. Wykorzystuje się je również w intensywnej terapii do ułatwienia wentylacji mechanicznej oraz w leczeniu stanów przebiegających z nadmiernym napięciem mięśniowym, jak tężec czy złośliwy zespół neuroleptyczny.
Środki zwiotczające dzielą się na depolaryzujące (np. sukcynylocholina) oraz niedepolaryzujące (np. rokuronium, wekuronium, atrakurium). Leki te różnią się czasem działania, szybkością wystąpienia efektu oraz możliwością odwrócenia ich działania przez inhibitory cholinoesterazy lub selektywne środki wiążące. Przy stosowaniu tych preparatów konieczne jest monitorowanie stopnia zwiotczenia oraz funkcji oddechowych pacjenta, ze względu na ryzyko przedłużonego bloku nerwowo-mięśniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Arduan 4 mg
Bromek pipekuronium w dawce 4 mg, stosowany jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z miastenią gravis oraz u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu Arduan. U pacjentów z miastenią podanie leku może prowadzić do znacznego nasilenia bloku nerwowo-mięśniowego, przedłużonego osłabienia mięśniowego oraz poważnych powikłań oddechowych, w tym konieczności długotrwałej wentylacji mechanicznej. Reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, a nawet zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny.
anestezjolog, blok nerwowo-mięśniowy, bromek pipekuronium, choroba autoimmunologiczna, choroba nerwowo-mięśniowa, miastenia, myasthenia gravis, nadwrażliwość na substancję czynną, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, personel medyczny, pokrzywka, powikłania oddechowe, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, wentylacja mechaniczna, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Przeciwwskazania stosowania
Sugammadeks jest stosowany do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez środki zwiotczające mięśnie szkieletowe i dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml (fiolki 2 ml zawierające 200 mg oraz 5 ml zawierające 500 mg substancji czynnej). Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na sugamadeks lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Preparaty te zawierają znaczące ilości sodu, w zakresie od 9,2 do 9,7 mg/ml, co wymaga uwagi u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub chorobami związanymi z gospodarką sodową, takimi jak ciężka niewydolność serca czy nadciśnienie oporne na leczenie.
blokada nerwowo-mięśniowa, dieta niskosodowa, gospodarka sodowa, nadciśnienie oporne, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, odwracanie blokady nerwowo-mięśniowej, preparat sugammadeksu, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, składnik pomocniczy, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, substancja czynna, substancja pomocnicza, sugammadeks, zawartość sodu