polekowe zapalenie błony śluzowej nosa
Polekowe zapalenie błony śluzowej nosa (ang. drug-induced rhinitis) to niepożądana reakcja ze strony nosa na stosowane leki, charakteryzująca się obrzękiem błony śluzowej, nadmiernym wydzielaniem śluzu oraz niedrożnością nosa. Występuje jako skutek uboczny stosowania niektórych grup leków, szczególnie często po preparatach przeciwalergicznych, przeciwbólowych, przeciwnadciśnieniowych oraz miejscowo działających α-adrenomimetyków.
Najczęstszą postacią polekowego zapalenia błony śluzowej nosa jest rhinitis medicamentosa, wywołana nadużywaniem miejscowych leków obkurczających naczynia krwionośne. Stosowanie takich preparatów dłużej niż 5-7 dni prowadzi do tachyfilaksji, odstawienia leku oraz efektu z odbicia w postaci nasilonej niedrożności nosa, zmuszającej pacjenta do ponownego sięgnięcia po lek, co tworzy mechanizm błędnego koła.
Diagnostyka polekowego zapalenia błony śluzowej nosa opiera się głównie na wywiadzie dotyczącym przyjmowanych leków oraz badaniu przedmiotowym. Leczenie polega przede wszystkim na odstawieniu leku wywołującego objawy, czasem w połączeniu z krótkotrwałą steroidoterapią donosową. W przypadku rhinitis medicamentosa konieczne może być stopniowe odstawianie leku obkurczającego naczynia pod osłoną glikokortykosteroidów donosowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Betadrin WZF (1 mg + 0,33 mg)/ml
Betadrin WZF to roztwór do nosa o stężeniu 1 mg/ml difenhydraminy chlorowodorku oraz 0,33 mg/ml nafazoliny azotanu, stosowany doraźnie w leczeniu ostrych stanów zapalnych błony śluzowej nosa. Lek łączy działanie przeciwhistaminowe (difenhydramina) i obkurczające naczynia krwionośne (nafazolina), co skutkuje szybkim zmniejszeniem obrzęku, przekrwienia oraz nadmiernej wydzieliny. Wskazany jest w ostrych zapaleniach, zaostrzeniach przewlekłego nieżytu nosa o podłożu alergicznym (sezonowym i całorocznym) oraz w przebiegu przeziębienia. Preparat działa wyłącznie objawowo i nie leczy przyczyny choroby, dlatego jego stosowanie powinno być krótkotrwałe (3-5 dni), aby uniknąć tachyfilaksji i polekowego zapalenia błony śluzowej nosa.
agonista receptorów alfa-adrenergicznych, antagonista receptorów histaminowych H1, benzalkoniowy chlorek, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, difenhydraminy chlorowodorek, ekspozycja na pyłki roślin, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, kwas borowy, nafazoliny azotan, obkurczanie naczyń krwionośnych, obrzęk śluzówki, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie, przeziębienie, roztocza kurzu domowego, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, sympatykomimetyk, tachyfilaksja