polekowe zapalenie błony śluzowej nosa

Polekowe zapalenie błony śluzowej nosa (ang. drug-induced rhinitis) to niepożądana reakcja ze strony nosa na stosowane leki, charakteryzująca się obrzękiem błony śluzowej, nadmiernym wydzielaniem śluzu oraz niedrożnością nosa. Występuje jako skutek uboczny stosowania niektórych grup leków, szczególnie często po preparatach przeciwalergicznych, przeciwbólowych, przeciwnadciśnieniowych oraz miejscowo działających α-adrenomimetyków.

Najczęstszą postacią polekowego zapalenia błony śluzowej nosa jest rhinitis medicamentosa, wywołana nadużywaniem miejscowych leków obkurczających naczynia krwionośne. Stosowanie takich preparatów dłużej niż 5-7 dni prowadzi do tachyfilaksji, odstawienia leku oraz efektu z odbicia w postaci nasilonej niedrożności nosa, zmuszającej pacjenta do ponownego sięgnięcia po lek, co tworzy mechanizm błędnego koła.

Diagnostyka polekowego zapalenia błony śluzowej nosa opiera się głównie na wywiadzie dotyczącym przyjmowanych leków oraz badaniu przedmiotowym. Leczenie polega przede wszystkim na odstawieniu leku wywołującego objawy, czasem w połączeniu z krótkotrwałą steroidoterapią donosową. W przypadku rhinitis medicamentosa konieczne może być stopniowe odstawianie leku obkurczającego naczynia pod osłoną glikokortykosteroidów donosowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl