obwodowy dostęp żylny
Obwodowy dostęp żylny to procedura medyczna polegająca na wprowadzeniu kaniuli (cienkiego, elastycznego cewnika) do żyły obwodowej w celu podawania leków, płynów, składników odżywczych lub pobierania próbek krwi. Jest to jedna z najczęściej wykonywanych procedur inwazyjnych w praktyce klinicznej.
Najczęstsze miejsca zakładania obwodowego dostępu żylnego to żyły grzbietowe dłoni, żyły przedramienia (odpromieniowa, odłokciowa, pośrodkowa), żyły w zgięciu łokciowym oraz, rzadziej, żyły na stopach i kostkach. Wybór miejsca zależy od dostępności naczyń, stanu pacjenta, przewidywanego czasu utrzymania dostępu oraz rodzaju podawanych substancji.
Kaniule obwodowe klasyfikuje się według średnicy zewnętrznej (14-26G), przy czym mniejsze rozmiary (22-26G) stosuje się u dzieci i pacjentów z delikatnymi żyłami, a większe (14-20G) przy masywnych przetoczeniach lub w stanach nagłych. Czas utrzymania obwodowego dostępu żylnego powinien być zgodny z wytycznymi i zwykle nie przekracza 72-96 godzin, co ma na celu zmniejszenie ryzyka powikłań, takich jak zapalenie żył, zakrzepica czy infekcje odcewnikowe.
Procedura zakładania obwodowego dostępu żylnego wymaga techniki aseptycznej, odpowiedniego przygotowania miejsca wkłucia, a po wprowadzeniu cewnika – właściwego zabezpieczenia przezroczystym opatrunkiem umożliwiającym obserwację. Regularna ocena miejsca wkłucia pod kątem objawów stanu zapalnego, infiltracji czy wynaczynienia jest niezbędnym elementem opieki nad pacjentem z założonym dostępem obwodowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Eribulin EVER Pharma 0,44 mg/ml
Eribulin EVER Pharma jest lekiem przeciwnowotworowym podawanym dożylnie w dawce 1,23 mg/m² powierzchni ciała (moc gotowego roztworu 0,44 mg/mL erybuliny) w 1. i 8. dniu 21-dniowego cyklu. Dawkowanie wymaga ścisłego przestrzegania, a podanie leku powinno być prowadzone przez wykwalifikowany personel. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak neutropenia (ANC < 1 x 10⁹/L), trombocytopenia (< 75 x 10⁹/L) lub toksyczność niehematologiczna 3. lub 4. stopnia, podanie erybuliny należy wstrzymać. Zalecane są modyfikacje dawkowania w zależności od stopnia i rodzaju toksyczności, np. zmniejszenie dawki do 0,97 mg/m² lub 0,62 mg/m², a dawki nie należy ponownie zwiększać po ich zmniejszeniu. Profilaktyka przeciwwymiotna, w tym stosowanie kortykosteroidów, jest wskazana ze względu na ryzyko nudności i wymiotów.
bezwzględna liczba neutrofilów, centralny dostęp żylny, działanie niepożądane, działanie przeciwnowotworowe, erybulina mezylan, gorączka neutropeniczna, klirens kreatyniny, kortykosteroid, krwotok, lek przeciwwymiotny, liczba neutrofilów, marskość wątroby, mięsak tkanek miękkich, nudności i wymioty, obwodowy dostęp żylny, płytki krwi, podanie dożylne, przerzut, rak piersi, skala Child-Pugh, substancja czynna, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność niehematologiczna, transfuzja krwi, trombocytopenia, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby