komorowe zaburzenie rytmu

Komorowe zaburzenia rytmu to nieprawidłowości elektrycznej aktywności serca pochodzące z komór serca, które mogą prowadzić do zaburzeń hemodynamicznych i nagłego zgonu sercowego. Obejmują one szerokie spektrum arytmii, od pojedynczych pobudzeń dodatkowych komorowych (PVCs), przez bigeminię, trigeminię, salwy, nieutrwalone częstoskurcze komorowe, aż po utrwalone częstoskurcze komorowe i migotanie komór.

Etiologia komorowych zaburzeń rytmu jest różnorodna i obejmuje chorobę niedokrwienną serca, kardiomiopatie, zaburzenia elektrolitowe, działanie leków proarytmicznych, a także kanałopatie (zespół długiego QT, zespół Brugadów). Diagnostyka opiera się na badaniu EKG, monitorowaniu holterowskim, próbie wysiłkowej, badaniach obrazowych serca oraz badaniach elektrofizjologicznych.

Leczenie komorowych zaburzeń rytmu zależy od ich rodzaju, nasilenia oraz choroby podstawowej. Obejmuje ono farmakoterapię (beta-blokery, amiodaron, leki antyarytmiczne), ablację przezskórną, implantację kardiowertera-defibrylatora (ICD) lub leczenie choroby podstawowej. Kluczowe znaczenie ma ocena ryzyka nagłego zgonu sercowego, która determinuje wybór strategii terapeutycznej, szczególnie w zakresie wskazań do implantacji ICD.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl