kapsułka dojelitowa
Kapsułka dojelitowa to specjalnie zaprojektowana forma leku, która posiada powłokę odporną na działanie kwasu żołądkowego. Powłoka ta zapobiega rozpuszczeniu kapsułki w żołądku, co pozwala na uwolnienie substancji czynnej dopiero w jelicie cienkim.
Technologia ta znajduje zastosowanie w przypadku leków, których substancje aktywne mogłyby ulec degradacji w kwaśnym środowisku żołądka, wywołać podrażnienie błony śluzowej żołądka lub których działanie jest pożądane przede wszystkim w jelitach. Powłoki dojelitowe zazwyczaj wykonane są z polimerów reagujących na pH, które rozpuszczają się dopiero przy wyższym pH, charakterystycznym dla środowiska jelitowego.
Kapsułki dojelitowe są powszechnie stosowane w leczeniu chorób zapalnych jelit, w terapii enzymatycznej trzustki oraz w przypadku niektórych antybiotyków i niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Umożliwiają one bardziej precyzyjne dostarczanie leków do określonych odcinków przewodu pokarmowego, zwiększając skuteczność terapii i minimalizując działania niepożądane.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bronchosol Maxipuren 200 mg
Bronchosol MAXIPUREN to preparat zawierający 200 mg olejku eukaliptusowego w kapsułkach dojelitowych, przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Zalecana dawka to 1 kapsułka 2-3 razy na dobę (maksymalnie 600 mg/dobę), przyjmowana 15 minut przed posiłkiem, popijając wodą i połykaną w całości, co jest kluczowe dla prawidłowego uwalniania substancji czynnej. Produkt nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 lat, co należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego, zwłaszcza w rodzinach z małymi dziećmi. Standardowy czas terapii wynosi około 1 tygodnia, a dalsze stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej.
- Leksykon substancji czynnych
Lanzoprazol – Wskazania do stosowania
Lanzoprazol, inhibitor pompy protonowej dostępny w dawkach 15 mg i 30 mg (preparaty Lanzul, Lanzul S, Renazol, Zalanzo), wykazuje szerokie spektrum zastosowań w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Wskazania obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy potwierdzoną endoskopowo lub radiologicznie, refluksowe zapalenie przełyku (zarówno leczenie, jak i profilaktykę nawrotów), objawową chorobę refluksową przełyku, eradykację Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami, a także leczenie i profilaktykę owrzodzeń związanych z przewlekłym stosowaniem NLPZ. Ponadto, lanzoprazol jest wskazany w zespole Zollingera-Ellisona, gdzie kontroluje nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego. Preparat Renazol (15 mg) dedykowany jest wyłącznie do krótkotrwałego leczenia objawów GERD, natomiast Lanzul, Lanzul S i Zalanzo mają szersze spektrum wskazań, co należy uwzględnić przy doborze terapii.
antybiotykoterapia, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, GERD, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, kortykosteroid, kwas solny, lanzoprazol, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, terapia eradykacyjna, wydzielanie gastryny, wydzielanie kwasu żołądkowego, zakażenie H. pylori, zakażenie Helicobacter pylori, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neo-Pancreatinum Forte 10000 j.m. lipazy
Neo-Pancreatinum Forte to lek enzymatyczny w postaci kapsułek dojelitowych zawierających pankreatynę o określonej aktywności enzymatycznej: lipazy 10 000 j.Ph.Eur., amylazy 8 000 j.Ph.Eur. oraz proteaz 500 j.Ph.Eur. (jednostki zgodne z Farmakopeą Europejską i FIP). Preparat jest wskazany w leczeniu zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki spowodowanej przewlekłym zapaleniem trzustki, mukowiscydozą, niedrożnością przewodów trzustkowych lub żółciowych w przebiegu nowotworów, a także po resekcji trzustki lub żołądka. Wskazania kliniczne obejmują zaburzenia trawienia i wchłaniania, takie jak biegunka tłuszczowa (steatorea), utrata masy ciała i niedożywienie.
aktywność enzymatyczna, amylaza, biegunka tłuszczowa, drogi żółciowe, enzymatyczna terapia substytucyjna, enzymy trawienne, funkcja zewnątrzwydzielnicza trzustki, kapsułka dojelitowa, lipaza, mukowiscydoza, niedobór enzymów trzustkowych, nowotwór, otoczka dojelitowa, pankreatyna, proteaza, przewlekłe zapalenie trzustki, przewód trzustkowy, resekcja trzustki, resekcja żołądka, steatorea, zaburzenie trawienia, zespół złego wchłaniania, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Duloxetine +pharma 30 mg
Duloxetine +pharma, zawierająca duloksetynę w postaci chlorowodorku, jest dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, przeznaczona wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD), gdzie poprawia objawy takie jak obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu i koncentracji, zarówno w fazie ostrej, jak i podtrzymującej terapii. Ponadto, preparat jest skuteczny w łagodzeniu bólu neuropatycznego w obwodowej neuropatii cukrzycowej, charakteryzującej się pieczeniem, kłuciem i mrowieniem kończyn, zwłaszcza w spoczynku i w nocy. Duloksetyna jest także wskazana w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), redukując uporczywy lęk, napięcie mięśniowe, drażliwość oraz zaburzenia snu, co przekłada się na poprawę funkcjonowania pacjentów.
ból neuropatyczny, chlorowodorek duloksetyny, cukrzyca, dolegliwość bólowa, duże zaburzenie depresyjne, kapsułka dojelitowa, napęd psychoruchowy, napięcie mięśniowe, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obniżony nastrój, obwodowa neuropatia cukrzycowa, przewlekły zespół bólowy, terapia podtrzymująca, uszkodzenie obwodowego układu nerwowego, zaburzenie koncentracji uwagi, zaburzenie łaknienia, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie snu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy