inhibitor zwrotnego wychwytu neuronalnego

Inhibitory zwrotnego wychwytu neuronalnego to grupa leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, które blokują proces ponownego wchłaniania (wychwytu) neuroprzekaźników w synapsach neuronalnych. Mechanizm ten prowadzi do zwiększenia stężenia neuroprzekaźników w szczelinie synaptycznej, co wzmacnia przekaźnictwo nerwowe.

W praktyce klinicznej najczęściej stosowanymi przedstawicielami tej grupy są inhibitory wychwytu serotoniny (SSRI), noradrenaliny (NRI), dopaminy (DRI) oraz leki o działaniu mieszanym (SNRI, SNDRI). Selektywne inhibitory wychwytu serotoniny (np. fluoksetyna, sertralina, escitalopram) stanowią leki pierwszego rzutu w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych i obsesyjno-kompulsyjnych.

Inhibitory zwrotnego wychwytu neuronalnego charakteryzują się zróżnicowanym profilem działań niepożądanych, zależnym od ich selektywności wobec poszczególnych neuroprzekaźników. Leki z tej grupy mogą wywoływać objawy dyspeptyczne, zaburzenia seksualne, bezsenność lub senność oraz w początkowym okresie terapii – nasilenie lęku. Przy stosowaniu tych leków należy uwzględniać ryzyko zespołu serotoninowego oraz interakcji z innymi substancjami wpływającymi na układ serotoninergiczny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl