zakażenie bakteryjne jamy ustnej
Wskazanie

Zakażenie bakteryjne jamy ustnej to stan chorobowy wywołany przez różne gatunki bakterii kolonizujących tkanki jamy ustnej. Najczęstsze postacie to zapalenie dziąseł (gingivitis), zapalenie przyzębia (periodontitis), ropnie zębopochodne oraz zapalenie śluzówki jamy ustnej. Infekcje te mogą powstawać w wyniku niedostatecznej higieny jamy ustnej, nieleczonych ubytków próchniczych, urazu mechanicznego, osłabienia odporności lub jako powikłanie po zabiegach stomatologicznych.

W leczeniu zakażeń bakteryjnych jamy ustnej stosuje się przede wszystkim antybiotyki o szerokim spektrum działania. Wśród najczęściej przepisywanych leków w Polsce znajdują się: amoksycylina (Amotaks, Duomox), amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav), klindamycyna (Dalacin C, Klimicin), metronidazol (Metronidazol, Metronidazole), oraz w cięższych przypadkach cyprofloksacyna (Cipronex, Proxacin) czy doksycyklina (Dotur, Doxycyclinum).

Leczenie miejscowe polega na stosowaniu płukanek antyseptycznych zawierających chlorheksydynę (Corsodyl, Eludril), płukanek z oktenidyną (Octenisept) oraz żeli i maści z metronidazolem (Metronidazol). W przypadku ropni konieczne jest często chirurgiczne nacięcie i drenaż zmian ropnych, a następnie antybiotykoterapia systemowa.

Największą trudnością w leczeniu zakażeń bakteryjnych jamy ustnej jest narastająca oporność bakterii na antybiotyki, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłymi stanami zapalnymi przyzębia. Ponadto wyzwaniem pozostaje leczenie u pacjentów z obniżoną odpornością, cukrzycą czy chorobami układu sercowo-naczyniowego, gdzie infekcje mogą mieć cięższy przebieg i prowadzić do poważnych powikłań ogólnoustrojowych. Problemem jest również niedostateczna współpraca pacjentów w zakresie poprawy higieny jamy ustnej i kontynuacji leczenia po ustąpieniu ostrych objawów, co prowadzi do nawrotów zakażeń.